Painkiller Overdose

Jogo muito bom e viciante, resumindo é meter bala em demonios, tem alguns problemas de crash e etc mas ta de boa jogão

"Ana Oyun Yetmedi, Biraz Daha Cehennem Ekleyelim" Painkiller serisinin en ilginç oyunlarından biri kesinlikle Overdose. Çünkü bu kez olay Daniel Garner'ın değil, yarı melek yarı iblis bir karakter olan Belial'ın etrafında dönüyor. Kulağa havalı geliyor. Hikâye gerçekten ilginç mi? O kadar değil. Ama dürüst olalım, bu seriyi kim hikâye için açıyor? Overdose daha ilk dakikadan "Sen buraya iblis kesmeye geldin." diyerek işi uzatmıyor. Kapılar açılıyor, yaratıklar koşuyor, sen de tetiğe basıyorsun. Diplomasi seçeneği yine yok. Silahlar serinin en eğlenceli taraflarından biri olmaya devam ediyor. Klasik pompalılar ve roketatarların yanına daha çılgın oyuncaklar eklenmiş. Özellikle beyin atan silahı ilk gördüğümde geliştiricilerin toplantıda "Arkadaşlar mantıklı fikirleri eledik, şimdi sıra güzel fikirlere geldi." dediğini düşündüm. Saçma mı? Evet. Eğlenceli mi? Kesinlikle evet. Düşman tasarımları yine başarılı. İskeletler, iblisler, dev yaratıklar... Oyun sürekli üzerine bir şeyler atıyor. Bazen o kadar fazla düşman geliyor ki mermi saymayı bırakıp sadece ateş etmeye başlıyorsun. Zaten oyun da bunu istiyor. Harita tasarımları fena değil ama ana oyunun seviyesine her zaman ulaşamıyor. Bazı bölümler gerçekten atmosferik ve etkileyici, bazıları ise biraz uzun koridor hissi veriyor. Arada kalite dalgalanması hissediliyor. Boss savaşları büyük, gürültülü ve kaotik. Eski okul FPS geleneğini sürdürüyorlar. Devasa yaratıkları görünce ilk düşündüğün şey "Bunu nasıl öldüreceğim?" oluyor. Beş dakika sonra ise "Demek ki yeterince roket atınca oluyormuş." diyorsun. Oyunun en büyük problemi ise ana oyundaki kadar cilalı hissettirmemesi. Animasyonlarda, bölüm tasarımlarında ve genel akışta biraz amatörlük hissediliyor. Bu kötü olduğu anlamına gelmiyor; sadece ana oyunun gerisinde kaldığını hissettiriyor. Ama işin güzel tarafı şu: Painkiller oynarken beklediğin şey hızlı çatışma, absürt silahlar ve ekranı kaplayan iblis ordularıysa, Overdose bunların hepsini veriyor. Bazen "fazla" bile veriyor. Sonuç olarak Painkiller: Overdose, serinin zirvesi değil ama eski okul FPS sevenler için gayet keyifli bir ek paket gibi hissettiriyor. Hikâyesi unutulabilir, bazı bölümleri dengesiz olabilir ama eline silahı aldığında oyun hâlâ yüzünde istemsiz bir sırıtış oluşturmayı başarıyor. Puanım: 8/10 Bu oyun sana sanat filmi izletmiyor. Sana bir beyin fırlatıp "Git onunla iblis öldür." diyor. Garip olan ise... Bunu yaparken gerçekten eğleniyorsun.