Mutazione

美术优秀，音乐好听，很舒缓，有时候听音乐就有困意了（不是说游戏无聊）。故事是线性发展的，有一些对话看起来有点怪，看其他评论说是中文翻译问题，没玩英文版本不太清楚。主线故事是关于自我救赎跟成长，支线故事纯狗血，都是家长里短，有一种乡下村头八卦的感觉，整个游戏风格诡异又温馨，挺奇妙的，总体而言推荐游玩。

Played this game years ago on a whim and for some reason it really stuck with me since. I could never remember the name of it so I had no way of being able to find it again until recently when i stumbled across a game on playstation that gave me a similar feeling to when I'd played this one. I decided to look up the developers and found that it was the same team that had made this game. coming back and playing it again seven years later I've found that i still feel such a connection to the art style, characters, and overall feel of the game. I truly think it's something special.

[h2] Bir topluluk nasıl nefes alır? [/h2] Yüzyıl önce bir meteor düştü. O andan itibaren Mutazione için zaman farklı akmaya başladı. Dışarısı olduğu gibi devam etti. İçerisi ise dönüştü. Bu ayrım oyunun her şeyini belirliyor. Çünkü Mutazione size felaketi değil, felaketin ardından kurulan şeyi gösteriyor. O şeyin adını koymak gerekiyor: [b] topluluk. [/b] Bu kelime burada soyut değil. Somut, elle tutulur, kırılgan ve sürdürülebilir bir oluşum. Nonno hasta düştüğünde o an sadece bir insan yatağa düşmedi. Bir bağ koptu. Bahçeler büyümedi. Ağaçlar çiçeklenmedi. İnsanlar içe kapandı. Oyun bunu söylemiyor, gösteriyor. Şamanın işlevi bilgi değildi, bağdı. Ve o bağ kesilince topluluğun nefesi daraldı. Kai burada ne yapıyor? Tohum buluyor, toprağa basıyor, melodi çalıyor, bekliyor. Büyümeyi izliyor. Bu bir ritüel. Ritüelin işlevi ise tam burada: zamanı yavaşlatmak, dikkati toplamak, var olduğunu hatırlatmak. Bahçe sistemi oyunun en dürüst kararı bu yüzden. Her bahçe bir ruh haline karşılık geliyor. Sevinç ayrı bir melodi, hüzün ayrı, huzursuzluk ayrı. Bu ayrım bir tesadüf değil. Oyun şunu söylüyor: topluluk duygularını dile getirebildiği sürece yaşıyor. Bastırılan şey çürütüyor. Nonno'nun hastalığı da tam burada başlıyor. Yüzyıllık bir sır. Ve o sır açığa çıkmadan bahçeler tam olarak açılmıyor. [h3] Karakterler bu yapının içinde okunmalı. [/h3] Spike barda duruyor ama aslında beklediği bir şey var. Tung güçlü görünüyor ama taşıdığı şey görünenden daha ağır. Miu geçmişiyle barışmaya çalışıyor ama kimse ona doğrudan sormuyor. Oyun bunları didaktik biçimde işlemiyor. Gösteriyor ve geçiyor. [b] Çünkü anlatmanın değil, var olmanın oyunu bu. [/b] Kai'nin seçimleri hikayeyi değiştirmiyor. Bu bir eksiklik olarak okunabilir. Değil. Gerçek dinlemede seçim yoktur, sadece dikkat vardır. Kai'nin varlığı tek başına yeterli. Doğru soruyu sormak yeterli. Bazen sadece orada olmak yeterli. Oyun bunu mekanikleştiriyor. Seçim illüzyonu var ama akış değişmiyor. Bu tutarsızlık değil, [b] tutarlılık. [/b] [h3] Oyunun zayıf noktası nerede? [/h3] Yüzyıllık sırrın açıklanma biçiminde. Oyun o ana kadar göstererek anlatıyor. O anda söylemeye başlıyor. Bu gerilimi kırıyor. Yapının kendi içinde kurduğu sessizlik etiği o sahnede ihlal ediliyor. Küçük ama görünür bir [b] çatlak. [/b] Bir de şu var: Mutazione sizi sarmak istiyor ve başarıyor. Ama bu sarılma zaman zaman eleştirel mesafeyi yumuşatıyor. Topluluk çok güzel, herkes çok sıcak, ada çok huzurlu. Bu kasıtlı yapılmış. Die Gute Fabrik bize bir şeyin mümkün olduğunu göstermek istemiş. Ama mümkün olan şeyin içindeki kırıkları da göstermek onu daha gerçek yapardı. Oyun bunu bazı karakterlerde yapıyor, bazılarında yapmıyor. Tutarsız bir dürüstlük. [h3] Mutazione neden şimdi hâlâ konuşulmalı? [/h3] Çünkü sorusu evrensel ama hissettirdiği şey ondan çok daha tanıdık. Topluluklar dağılıyor, bağlar kopuyor, ortak zaman azalıyor. Oyun buna cevap vermiyor. Sadece bir imkânı gösteriyor. Sofrada oturmanın, birinin ağlamasını duymanın, toprağa tohum basmanın hâlâ mümkün olduğunu gösteriyor. [b] Kanıtlamıyor. Yaşatıyor. [/b] Bir topluluk işte böyle nefes alıyor. Küçük eylemlerle. Tekrar eden ritüellerle. Birinin gelip oturmasıyla. Kai geliyor ve o oturmayı yapıyor. [b] Bu yeterli. [/b]

I rolled credits on this game with immense disappointment. The story starts out fine, an interesting setting and a good hook; and it builds decently well for a while. The problem is that the story ultimately goes nowhere meaningful. It is just generic character drama, generic revelations about the plot, and a generic climax so devoid of meaningful weight or emotion that I was actually annoyed enough to type out this whole review. There are a couple other flaws unrelated to the story, such as player dialogue choices sometimes feeling very illusion-of-choice (for example the ability to "say something" or "remain silent"), dialogue choices that omit reasonable reactions to a situation in order facilitate rising tension, or the many times where I left a character interaction completely unsure whether I had said something that ended the conversation prematurely by picking an incorrect response. I don't know if the goal was to accurately emulate the vagueness of IRL interpersonal conversations, but it makes for a very poor player experience. To top my post-credits annoyance off, there exists an "epilogue" of sorts wherein you read and "write" letters sent between characters after the events of the game in a chronological order, which I think is actually really neat, if they weren't gated behind 24 hours of IRL wait time between each of the six letters. Seriously, why is that a thing. In conclusion, if you enjoy soap operas and/or are looking for a chill game with no emotional investment and some decent gardening-minigame interludes, you might like this. If not, there are many other narrative-focused point-and-click games with much better, more meaningful stories to tell.

被世界观和画风吸引，玩法也比较新颖，评分很高，就放心入手了。但实际体验下来很失望，叙事分为明线和暗线，暗线明明很有潜力，但没有好好展开，明线剧情有点恶心到我了，太狗血了，意义不明；玩法也很无趣，而且种子只有全图鉴，没有收集图鉴，不知道自己还差哪些；角色塑造也一般，全员谜语人，感觉主控命好苦...

我覺得這個游戲玩起來挺舒服的，故事有一種帶著雨後露水的氣息，還有酸澀感，這和風格音樂結合在一起配合得很不錯，喜歡這個。

Fantastic music and interesting story. Takes about 6-7 hours to 100% if you look up the missable stuff beforehand and take your time interacting as much as possible. Controller worked perfectly and I experienced no glitches or issues while playing.

Cozy game with beautiful art and a nice story. I loved the creativity.