Moonlit Nights

Yapımcı ekibin ellerine sağlık, öncelikle böyle bir oyunun arka planda ne kadar emek gerektirebileceğini biliyor, burada yazdığım şeyleri hakaret olarak değil, geliştirilebileceğini düşündüğüm kısımlar ve kişisel tavsiyelerim olarak yazdığımı belirtmek istiyorum. Zombilerle dolu bir şehirde, okullarını sığınak olarak kullanan gençlerin lideri olarak oynuyoruz bu oyunda. Elimizde çeşitli (ve sınırlı) kaynaklar var, bu kaynakları en doğru şekilde kullanarak bir yandan hayatta kalmaya çalışıyor, bir yandan da keşif ekiplerimiz aracılığıyla daha fazla kaynak toplayıp kendimizi geliştirerek zombilerin zamanla güçlenen tehdidiyle baş edebilecek seviyeye gelmeye çalışıyoruz. Benim fikrimce oyunun ilk zayıf noktası burada başlıyor. Öncelikle kaynaklar kesinlikle eşit değiller. Nüfus - eğer 0'a düşerse oyun bittiği için - erken oyunun en önemli kaynağı olmakla beraber belirli bir ilerleme kaydedip güçlü keşif ekipleri oluşturduktan sonra pek de işinize yaramayan bir kaynağa indirgeniyor. Başarılı olan keşiflerde bir miktar nüfus elde edebiliyorsunuz. Oyunun ilerleyen kısımlarında elde ettiğiniz tüm bu nüfusu hemen yeni yağmacılar üretip onları üssünüzden uzaklaştırma odaklı oynadığınız takdirde yağmacıların getirdiği kaynaklarla oyunu kaybetmenizi neredeyse imkansız kılacak bir döngü oluşturuyorsunuz. Böylece sahip olduğu temayı hızla kaybediyor Moonlit Nights. Görüntüde emrinizdeki insanları korumaya çalıştığınız bir hayatta kalma oyunu iken, arka planda tamamen sayıları kontrol etmeye çalıştığınız incremental bir oyun gibi hissettiriyor. Toplamanız gereken birçok kaynak var ve bunları yalnızca yağmacılarınızı gönderdiğiniz operasyonlar aracılığıyla elde edebiliyorsunuz. Operasyonlar belirli gereksinimlere sahipler. Gereksinimlerini tamı tamına karşılasanız bile %20 şansla başarısız olabiliyorsunuz. Bu sizin daha gözü kara olmanıza ve kaynak sayılarınızı artırmaya odaklanmanıza sebep oluyor. Operasyonların başka bir sorunu olarak minimum gereksinimler önümüze çıkıyor. Eğer bu minimum gereksinimleri karşılayamıyorsanız ekibinizi olabildiğince kısmanız, karşılayabiliyorsanız ise fazlalıkları tıraşlamanız en optimal seçeneğiniz. 50 STR isteyen bir lokasyona 49 STR de getirseniz, 10 STR de getirseniz bu durum başarı şansınızı negatif olarak etkilemiyor. Bu 50 STR ile 90 STR arasındaki fark için de geçerli, size bir avantaj sağlamıyor. Dolayısıyla üyelerine bağlandığınız güçlü bir ekibin ölmemesi için uğraşmak yerine her çeşitten fazla fazla yağmacı üretiyorsunuz oyunu kazanabilmek için. Oyunun belirli bir noktasından sonra üssünüz aktif olarak zombi istilası altında kalıyor ve kendinizi her gün yağmacılarınızı kullanarak ya da barikat kurarak korumanız gerekiyor. Bu mekanik ile ilk karşılaştığımda kısa bir süre boyunca kendimi korumaya çalışmıştım. Ancak zamanla bunun bana ne kadar çok kaynak kaybettirdiğini görünce tüm savunmaları boşa çıkarıp her gün 50-100 kişi kaybede kaybede oyunu oynamaya başladım. Eğer ilacım yüksekse yaralananları iyileştiriyor, spor malzemelerim yüksekse onları eğlendiriyor, nüfusum yüksekse en ufak sorun çıkaranın kellesini uçurup yenisini basıyordum. Bu şekilde sanıyorum oyun sonuna doğru Tahta hariç her kaynaktan 1000+ barındırıyordum. Hayatta kalmaya değil, sayılara odaklandığımda oyunun zorluğu (ve bir yandan da çekiciliği) fazlasıyla azalıyor diyebilirim. Öte yandan, keşif ekiplerinin raporları oyunun verdiği hayatta kalma hissiyatını canlandırıyor diye düşünüyorum. Epey genç yaşlarda oldukları için onları atadığınız ciddi işlerde ne çeşit sorunlar yaşadıkları güzel yansıtılmış. Bazen birbirlerine şaka yapıyorlar, kendi iletişim sistemlerini kuruyorlar, bazen de çeşitli hatalar yapıyor, tuzaklara yakalanıyorlar. Yanlış görmediysem eğer her lokasyonun kendine ait başarı, başarısızlık ve belirsizlik raporları var. Oyunu %100'ledikten sonra çok az tekrar eden rapor ile karşılaştım. Ona rağmen bile raporlar altlarında özetleriyle beraber geldikleri için bu benim için bir sorun olmadı. Raporların miktarı düşünüldüğünde bu anlaşılabilir, ancak bazı raporlarda yazı kalitesi biraz düşebiliyor fikrimce. Bazı oyuncular için kırılma noktası olabilir. Bunun yanında üssümüzdeki karakterler ile yaptığımız konuşmalar çok yüzeysel kalıyor. Bunun çok öncelikli bir durum olduğunu düşünmüyorum, ancak keşif ekiplerimizin verdikleri raporlar haricinde zaten birer sayı olarak gördüğümüzden, üssümüzdeki karakterlerle daha çok etkileşime girebiliyor olsak oyunun temasına daha çok hizmet eder diye düşünüyorum. Oyun UI olarak epey akıcı. Keşif ekiplerinizin kıyafetlerinden hangi ana istatistiği kullandıklarını görebiliyor, onları çoklu seçim kullanarak gruplara atayabiliyor, iyileştirebiliyor ya da düzenleyebiliyorsunuz. Ses ve görüntü açısından tıklatılan butonların geri bildirimleri gayet yerinde. **BUG/HATALI OLDUĞUNU DÜŞÜNDÜĞÜM OLAYLAR** - Oyunun ilk sürümlerinde Nüfus kaynağınız 0'a düştüğü anda oyun bitiyordu. Bu bir iki gün sonu olayında şansınızın yaver gitmemesi halinde oyunu kaybetmeniz demekti. Şimdiki sürümde ise yağmacılarınız hayatta olduğu takdirde nüfusunuzun 0'a düşmesi oyunu bitirmiyor. Nüfusunuz 0'a düştüğünde yemek ve su da tüketmiyorsunuz. Bu yüzden yapabileceğiniz kadar keşif ekibi oluşturup onları üssünüzden uzaklaştırarak kendinizi saldırıya açık hale getirmeniz optimal bir strateji haline geliyor. Nüfusunuz 0 iken kaybedeceğiniz hiçbir şey kalmıyor, yalnızca kazanıyorsunuz. - Önceki durum ile bağlantılı olarak: Nüfus arttıkça yemek ve su aşırı miktarda harcanmaya başlıyor ve her daim nüfusunuzu kullanabilecek durumda olmuyorsunuz. Epey bir birikmiş erzağım olmasına rağmen çok hızlı bir şekilde sıfıra vurdum bu yüzden. Ancak Su ve Yemek ne işe yarıyor, pek emin değilim doğrusu. Erzaklarım birçok kez sıfırlandı, hatta birkaç gün 0'da beklemişliğim oldu, ama fark edilir bir dezavantaj yaşamadım. Belki morallere etki ediyorlardır, ancak erzaklarım o kadar hızlı eriyor ve moral yenilemesi o kadar ucuzdan sağlanıyor ki erzak sağlamak yerine kelle uçurmak/eğlendirmek daha kârlı olmuş oluyor. - Oyunculara spoiler vermeden, iyi sona ulaşmayı başardım. Ancak sanıyorum bizi olası hikaye sonlarına götürecek olaylar da şansa bağlı. Çünkü deneme amaçlı kaydımı geri aldığımda epey bir süre aldı bir daha aynı sonu almam (şartları karşılıyor olmama rağmen). Gün sonu olayları rastgele olsa da, oyunu sona bağlayan durumların belirlenmiş olmasının daha mantıklı olacağını düşünüyorum. Böylece oyuncunun da belirli noktalara kadar dayanmak için bir amacı olmuş olur. - Revir, Sınıf ve Yönetim Odası hariç diğer noktaların 3. seviye gelişmeleri henüz gidemediğimiz bölgelerin arkasında kalmış. Aldığımız görevlerin bir sınırı olduğu için ve görevleri iptal edemediğimiz için üstümde kaldılar ve ilerlememi zorlaştırdılar. - 2. seviye askerler 1. seviyelere nazaran ÇOK güçlüler, öte yandan 3. seviye askerler neredeyse ikinciler ile aynı güçteler. Öyle ki STR bazlı 2. seviye bir asker INT bazlı 1. seviyedeki bir askerden daha fazla INT sahibi olabiliyor. Öte yandan 3. seviye birçok askerim 2. seviyedekiler ile aynı, hatta bazılarından daha güçsüz çıkmıştı. - Askerlerin özellikleri rastgele oldukları için, 2. seviyeden itibaren görsel olarak sıklıkla çubukların dışına çıkabiliyor. - Üssümüze saldıran zombilere karşı savunma yapmak aşırı pahalı. Ne Tahta, ne de yağmacı ile gerçekçi manada hem savunma yapabilmek hem de ilerleme kaydedebilmek imkansız. Bu sorun Hurdalık'tan Tahta almaya odaklandığınız takdirde bir nebze çözülebiliyordu, ancak Hurdalık'taki kaynakların bitmesi ile beraber bu taktik işe yaramıyor. Üssünüzü boş bırakmak en mantıklı stratejiye dönüşüyor. - Sığınağımızın alt koridorlarına barikat kurduğumuzda bunun görünür bi değişikliği olmuyor, barikat kurup kurmadığımızı görebilmek için tıklayıp bakmamız gerekmesi tempoyu düşürüyor. - Bazı kısımlarda, özellikle raporlarda, seçilen fontlar yazıyı neredeyse okunmaz kılabiliyor. Birkaç raporu okumayı sırf bu yüzden atlamış bulundum. Altlarında mekanik olarak kazanç ya da zararl