Megadimension Neptunia VIIR

Nie mam w zwyczaju pozostawiać recenzji na ogranych przeze mnie Neptuniach. W końcu jeżeli to czytasz, to też raczej wiesz, że mimo wszystko nie ma się tu do czynienia z serią gier najwyższych lotów i nie chodzi tu tylko o assety odgrzewane częściej, niż moja babcia odgrzewa mielone na obiad, a całokształt. Jednak debacie pomiędzy obiema wersjami tej części gry - VI a VIIR - chciałabym stanąć trochę w obronie VIIR, gdyż [b]system walki nie taki zły, jak go malują[/b]. W opozycji do tego, jak jest to zaserwowane w trylogii oraz wersji VII, w VIIR'owej wersji walki postacie dostają określoną na turę ilość punków akcji do wykorzystania oraz mają dostęp do całej palety ataków, to jest: każda bohaterka nie jest ograniczona do uprzednio ustawionego combosa i role postaci stają się bardziej płynne i plastyczne. Można dzięki temu ciekawiej pogrzebać sobie w zagraniach i lineupach. Na dodatek w trakcie linii fabularnej postacie regularnie dostają lvl up'y, co przesuwa punkty grindu ze story na post-game, gdzie dopiero doświadcza się tragizmu losowo przypisywanych do dropionego ekwipunku statystyk i kombinacji ataków przypisanych do broni. Minusem jest to, że gra serwuje chyba naaaaajdłuższe w porównaniu z poprzedniczkami neptuniowe intro do skilli i nie mówi później klarownie, że wypadało by zajrzeć do menu i sobie wszystkie ataki odblokować T~T, łącznie z rzeczami pokroju [i]Formation Skilli[/i] czy bonusami powiązanymi z [i]Lily Rank[/i], które są przecież pasywką... Natomiast cała część związana z VR'em to [i]marność nad marnościami i wszystko marność[/i]. I tu już nie ważne czy chce się zobaczyć ulubione bohaterki w innym settingu, czy tylko ma ochotę polampić się w te polygonowe melony. (nie oceniam) Cały ten moduł jest bardzo słabo wykonany! Z poziomu [i]"player roomu"[/i] nie da się bezpośrednio wyjść z gry, trzeba się bujać z przeskakiwaniem z tryb rozgrywki. Animacje nie zostały poprawnie obrobione i często obiekty wchodzące w interakcje z postaciami fruwają w lewo i prawo. Interfejs się zacina i nie rozpoznaje wyboru decyzji dialogowej, które swoją drogą mało wnoszą do interakcji. Opcje "customizacji" pokoju nic nie wnoszą poza zmniejszeniem monotonności wyglądu pomieszczenia. Na forum poczytać też można, że jest problem z kompatybilnością z niektórymi setami VR, na co warto zerknąć, jeżeli faktycznie chciałoby się "jak należy" doświadczyć cutscenek. W kwestii całej reszty gameplayowo-storyline'owej, podział historii na trzy główne akty i OMG TE INTRA DO KAŻDEJ CZĘŚCI to był absolutny majstersztyk, z Aktem I na samym czele. Bardzo ubolewam, że nie ma jakiejś pełnej gry w serii, która by w podobny sposób sklejała ten cukierkowy krajobraz z post-apo. Wreszcie mamy nowe, ciekawsze dungeony, chociaż niektóre po czasie potrafią dać w kość; bardzo dziękuję devom, że w przeciwieństwie do VII, w VIIR'owym Neplunkerze i Neplunkerze Zero nie umieszczono żadnych ważniejszych planów do broni ani zbroi (ㅅ´ ˘ `)ᵃˡᵉ ᵘˡᵍᵃ bo pad to chyba inaczej wylądowałby na suficie... Gdybym mogła, zostawiłabym w ocenie idealnie połówkę. Nie jest to edycja idealna, ale nie jest też zła i wybór warto rozpatrywać pod kątem niekupowania po pełnej cenie i tego, jaki system walki bardziej mamy na oku. A NO I UMIO-SAMA TO NAJLEPSZY HUSBANDO MATERIAL I NAWET Z TYM NIE HANDLUJCIE [spoiler]gdzie są te fanfiki na AO3 kiedy ich najbardziej potrzebuję...[/spoiler]