Kotodama: The 7 Mysteries of Fujisawa

Маленькая визуальная новелла с элементами “три в ряд”, которую можно быстренько пройти. Визуал в игре очень красивый, но на этом плюсы для меня закончились… “Сюжет” мне тут не понравился, и диалоги довольно скучны=( Такое чувство, что когда делали эту игру, забыли добавить сюда DLC 18+. А без DLC 18+ эта новелла теряет весь свой смысл. Возможно, для Японии эта игра и стоит копейки, но для EU региона цена слишком завышена! Из минусов: -Слишком завышенная цена -Нету контента 18+ -Игру можно очень быстро пройти Из плюсов: +Красивый визуал +Качественная Японская озвучка Игру не рекомендую к покупке! А если вам понравился мой обзор, не забывайте ставить лайки или кидать награды(*^ω^) А так-же, вы можете подписаться на мою кураторскую группу в Steam: [h1] [url=https://store.steampowered.com/curator/43626167-Lord-Azazel-Group/] Куратор: Lord Azazel Group [/url] [/h1]

Oof. Hard to say where this lies. So, I got this game for a dollar, bundled with some other games. Based on THOSE expectations, it exceeded them. The game did manage some directions to its story I didn't expect, and anything that throws me off guard like that is certainly worth congratulating. Some things I have to say upfront because they affect the review; this is the variety of VN that involves finishing once normally, and then being allowed a sort of "Second run" that lets you fast forward through old content and change choices. Hard to say much more about how it works without spoilers. BUT, while this has been done before, Kotodama is pretty brutal about making you get the right "flags" compared to others. - It's possible to "fail a flag" very early and get no warning until you've progressed multiple chapters - The network of consequences for succeeding certain events can feel disconnected; once in a while there is logic to it, but only if you knew what would occur if, say, you went to a certain hallway during a chapter. - The game can't be fully fast-forwarded; there is match-3 gameplay that, while fun, does mean that repeating a prior chapter is not a 1-minute affair as it would normally be thanks to fast-forward features. - Some newer VNs will sympathize with you by visually displaying all branches of decisions. This does not. This is basically the bad part of the game, and it's bad enough to override some forms of enjoyment. BUT, if you're the type to be enticed by a very unusual match-3 game (I did find it fun, most of the time! Sometimes even felt more strategic than Bejeweled, since it uses different "swap to top" rules) there's still a mystery to enjoy that goes in some directions I didn't anticipate. Plus, of course, the reward system of unlocking new underwear for the victims of your truth-powers (even including a male one; a small point for equal treatment) If you find the game on sale and feel enticed, I would recommend AFTER one "restart" (you'll get what I mean), start following a guide. Be aware you don't want to finish a chapter until you've "truth bejeweled" that chapter's focal character *twice*, and have a full list of all "Words" from that one chapter. Make use of the many save slots. The game is not at its best when you're trying to figure out the choice paths on your own, and it's not good at indicating your saves are safe.

Imagine someone getting you to read a Choose Your Own Adventure book. You do so, the plot isn't stellar but not bad either, and it's a good read for a couple of hours. You finish the book, and return it to the one you borrowed it from. Now imagine that person saying "No, you've missed something" and forcing you to read it again from the beginning, without telling you what it is you've missed. That's pretty much what playing this game felt like. There's also an unskippable minigame (visible in screenshots) that is entirely RNG reliant that you will have to play about 15 times per playthrough. Once it starts you can't save, and if you lose you go straight to a Game Over screen without the option to restart (a function which, oddly enough, is present in the unlockable Puzzle option on the main menu). There's also no option to rollback to an earlier choice. This title feels like it was supposed to be a Visual Novel, and then someone decided to artificially lengthen the playtime by adding pointless stuff as "Game Over-traps". Lastly, the game has three (well, four actually) endings: Bad, Good and True (and Fake, which sends you back to the beginning). If you're gunning for all trophies, here's something you will need to know (spolered just to be sure: [spoiler]in order to get all the Words from Chapter 7, you NEED to get a Chapter 7 Fake Ending (to unlock Mizuki's SP) and Good Ending (to unlock Minori's) WITHOUT getting the True Ending, as the True Ending ends the game. Once that happens, you can only start a New Game, and unlike getting sent back, that has you start out from scratch with nothing.Fake End and Good End both send you back to Chapter 1, but you get to keep your stuff, which is what you want if you're after trophies. You have been warned.[/spoiler] So, had i known about the spoiler above, i could have finished this game some 15-20 hours earlier. At a regular pace, i predict about 3-4 hours of playtime before Luke starts getting on your nerves and you're either Googling the walkthrough that is available on the Kotodama fandom wiki, or likely uninstalling the game and never touching it again.

This is HuniePop only if you make a mistake and don't perfect the current level you're on, the game forces you to restart the entire Visual novel again, no matter how far you've got, when the visual novel itself has NO story altering choices you can make so the Visual novel part is IDENTICAL every time. This is just a a method to increase peoples playtime to make it look like they're enjoying it - when in reality the game is mostly badly written very boring, predictable nonsense which has been done many times before. The Huniepop sections are rare and you need to get through all the boring text to reach these parts. Really wouldn't bother even if it's free. This is going into my wall of Shame due to the crappy design choices. Art: Great Gameplay: Tedious almost non existent repetitive mobile phone level Design: Make a mistake, restart the whole game.

Insanely tedious, boring and predictable. Tell me why does a "dark mystery" story have random match-3 shovel ware hentai In between? Do you want to make a porn game or a mystery, make your minds up, It gives such tonal whiplash. Even then, match-3 shovel ware Is a compliment for how insanely RNG-based an dull the gameplay Is to the point It just gets frustratingly impossible at a certain point. You're forced to play the exact SAME copy pasted story over and over and over again. I'm convinced the copy-pasted story and trash RNG puzzle gameplay Is only there to try and drag out a 1-2 hour game Into being almost 20 hours. The characters and story Is all dull, boring and VERY predictable, don't waste 10 hours replaying the game to figure out what the ending Is because you already know It basically before you've had to loop once. Also the puzzle mini games do not have an autosave or replay feature, no, you're sent RIGHT to the main menu, and no a quick save won't save you. If you're not fully saving your game, expect to also have to replay hours of story and "puzzles" again cause why would you expect It to work like that? There are so many stories, games and even VN's on STEAM you can spend your free time on, for the love of god, don't make THIS the one you choose, especially for over $20...

This is kinda frustrating because I think there could be a decent game in here. Parts are good. There's a clear production value, but to put it succinctly this story based vn is brought down a lot by banal gameplay padding. Without spoiling anything, this game does expect you to make multiple playthroughs for different endings. While that in itself doesn't sound offensive, I found it difficult to parse what would put me on track for better or different endings, and so I believe I did 2 full runs after being eligible at a game start to get those endings and failing for reasons I couldn't discern. Even after having gotten the endings I'm still not clear on what made those runs invalid. Text skip also really doesn't remedy this considering how much text there is alongside the minigames and near constant returns to the choose a destination menu. It's strongest hook is probably the story, and even that sort of flounders around as one of the main gameplay loops has you visit a laundry list of areas doing investigations, talking to people that may or may not have useful or even relevant information, having some slightly stronger story beat, and then rinsing and repeating until the story feels like picking itself back up again or wrapping up the chapter. Also, while I did by and large like the game's smaller mysteries for being charming mini adventures, [spoiler]the overarching story did not leave me wanting more but left me plenty disappointed. The player's Tomboy friend Yukino who's hinted at early on as being crazy and evil turns out to be crazy and evil in a non-twist true ending. You can argue that people who ran with red herrings like perhaps she was possessed or drugged up to be that way would have been thrown for a loop, but either way this reveal is also immediately resolved with her and a demon who seemingly has nothing to do with her teleporting away.[/spoiler] To me the ending is very flat and unfortunately lazy. The music is overall serviceable and fitting, but notably there isn't a lot of tracks and so it can kinda get repetitive. This isn't helped by the game length and padding. Should mention it's fully JP voice acted for everyone other than the MC. I can't exactly rate their performance, but it sounds decent. The character and cg art is good, except for what's in the ecchi minigames. People's abdomens look kinda weird. Though I imagine everyone else reviewing has already mentioned this, this no patch to change that ecchi to nudity because the art doesn't exist. I'm personally fine with that here because this game doesn't focus on romantic interactions and the whole minigame seems to be padding and ill fitting for what it's supposed to represent anyway (you strip people naked in your mind to reveal their true selves using a WORD BOOK powered by WORDS AND PHRASES you get from talking to people but the minigame is tile matching?). The gameplay is that of a dialogue path branching vn with tile matching. The tile matching is boring and also later has a higher difficulty curve I'm not really a huge fan of. You can't adjust difficulty in the story or skip them. And you wouldn't really think it, but there is almost no actual deduction drawing expected of the player in this mystery investigation game. There is some very minor problem solving in asking the correct questions and giving smart answers when questioned yourself, but usually you'll just act in response to more immediate things throughout the story. The game even repeatedly pokes fun at the fact that you probably get bored on subsequent playthroughs treading old dialogue and not being able to just blurt out final answers to big mysteries. Review summary: Not well written enough to save it from all its other failings. Still slightly charming and not bad, but it's often just this generally middling experience of being strung along.

Kotodama jest terminem oznaczającym "duchową moc słów". Dobre słowa miały oferować dobry los, a złe stanowić klątwy. Ale twórcy gry poszli inną drogą i jest to nazwa mocy naszej postaci. Jej działanie pozwala otworzyć umysł ofiary i nakłonić ją do ujawnienia prawdy. Aspekt słów jest o tyle istotny, że znając kluczowe słowa jesteśmy w stanie dokonać tego umiejętniej i łatwiej. Reszta tytułu jest właściwie oczywista - skorzystamy z wyjątkowego talentu, aby rozwiązać siedem tajemnic fikcyjnego liceum z internatem. Grę zaczynamy jako świeżo przeniesiony do nowego liceum uczeń, który jakiś czas temu zawarł kontrakt z demonem Mon-chan przyjmującym postać uroczego czarnego liska. Jest też źródłem nadnaturalnej mocy naszego bohatera. Mamy za sobą też przeszłość, która prawdopodobnie była przyczyną naszych przenosin do nowej szkoły. Niestety, nie dostajemy klarownych informacji co miało tam miejsce, ale wynikało z ciekawości naszego opętańca. Obecnie: próbując nawiązać nowe przyjaźnie i wpasować się w świeże środowisko społeczne dołączamy do lokalnego nastoletniego klubu zajmującego się badaniem zjawisk nadnaturalnych, a w okolicy jest aż 7 tajemniczych i potencjalnie metafizycznej istoty tajemnic do odkrycia. Z racji tego, że poza odkrywaniem prawdy nasza moc nie oferuje nam nic więcej - żadnej nadludzkiej sprawności, siły czy odporności na obrażenia czy miotania kulami ognia - musimy prowadzić śledztwo i w odpowiednim momencie wyłapywać okazje do wymuszenia szczerego zeznania. Spokojnie, gra sama zakomunikuje nam, że będziemy to akurat robić, więc nie trzeba się obawiać, że przepadnie nam okazja na przepytywanie w natłoku linii dialogowych. A skoro o liniach mowa... Gra to gatunkowo nowela wizualna czyli VN (ang. [i]visual novel[/i]), tyle że ze szczątkowymi elementami RPG i gier Dopasuj 3. Oznacza to w praktyce całkiem sporo czytania połączonego z wysłuchiwaniem kwestii w języku japońskim. Dopiero umysłowe starcia oznaczają konieczność rozwiązania łamigłówki w postaci łączenia tych samych pół w rzędzie albo kolumnie po minimum trzy. Są więc to dwa typy gier w jednej, nie zapomniałem o elementach RPG, ale są one bardzo marginalne - do takiego stopnia, że nie odczułem ich mocnego wpływu na przebieg gry. W ramach VN prowadzimy rozmowy i odwiedzamy lokacje. Nasz protagonista jest typowo japoński i odzywa się tylko kiedy naprawdę już musi - stąd też nasze wybory sprowadzają się do jednej z kilku odpowiedzi i miejsca odwiedzin. Podejmujemy też decyzje co zrobić, najczęściej spomiędzy dwóch dostępnych opcji. Ciut akcji dostarczają próby naszej mentalnej intruzji na podejrzanych. Warunkiem zwyciężania w tego typu grach jest linia pól z tym samym obrazkiem. Mamy jednak wpływ wyłącznie na ich położenie wertykalne, a to z racji tego, że zaznaczone pole zostaje momentalnie przeniesione do najwyższego rzędu, pozostałą po nim pustkę wypełniają pola nad nim. Każda z postaci ma ulubione rodzaje symboli i ich dopasowanie pozwala szybciej przebić bariery w ich psychice. Mamy też określony limit tur na osiągnięcie zwycięstwa. Samo przebijanie barier jest etapowe i nasz protagonista wizualizuje to sobie jako pozbawianie podejrzanych ubrań. Dlaczego wybrał tę formę wizualizowania pozostaje zagadką nawet dla lisiej demonicy. Jeżeli liczymy tu na obecność nagich ciał, to spotka nas srogie rozczarowanie, bo gra jest poprawna w tym temacie aż po granice absurdu. Rozebrana postać płci żeńskiej zostaje pokazana natychmiastowo od szyi w górę, a nawet męskie postacie... nie mają sutków. Serio...? Ja rozumiem, że podwójne standardy, bo facet może pokazać, a kobieta nie, bo zgorszenie, ale... poważnie? Wspomniane elementy RPG powodują, że nasza moc powinna być silniejsza, ale nie odczułem aby rozwój danego symbolu ułatwiał jakoś wyraźnie pojedynek woli. Ogólnie to walki są bardzo losowe - czasami zdołamy przejść ją za jednym posiedzeniem, a kiedy indziej ułożenie jest tak felerne, że skończą nam się ruchy. Przy odrobinie szczęścia pojawią się też specjalne pola oferujące przeróżne ułatwienia jak choćby mnożnik "obrażeń", destrukcję pól "po krzyżu", losowe usunięcie pól z konkretnym symbolem czy zablokowanie licznika tur. Sami możemy zaryzykować i zwiększyć limit tur używając pieszczot po prawej, ale im mniej subtelna tym większe ryzyko, że spotkamy się z agresywną odpowiedzią, co najprawdopodobniej utrudni nam zadanie. Poszczególne postacie mają określone utrudnienia, ale ogólnie to jednak nie warto. Podsumowując ten aspekt gry - bardzo oparty na losowości. Scenariusz jest w większości lekki w odbiorze, choć z czasem bardzo istotny stanie się wątek klątwy związanej z samobójstwem uczennicy Mokoto i tu nastrój jest poważniejszy. Fabuła jest wzbogacona o zaskakujące zwroty akcji, szczególnie jak dowiemy się, że nie jesteśmy jedyną istotą paranormalną w okolicy. Dotarcie do wszystkich tajemnic uczelni i jej studentów jest zadaniem na całą grę. Adekwatnie rzecz ma się z odnajdywaniem słów mocy i istotnie - jedno idzie z drugim w parze. Byłoby to przyjemniejsze, gdyby nie to, że nie otrzymujemy jasnych wskazówek i często nie wiadomo czy odwiedzamy lokacje w odpowiedniej kolejności. Spory to minus dla tych co nie lubią grać z gotowymi poradnikami. Postacie są mimo skrywanych tajemnic dość sztampowe, może z wyjątkiem jednej, ale byłoby straszną porażką aby ciągnąca akcję i scenariusz do przodu postać była równie jednowymiarowa jak pozostałe. Muzycznie gra daje radę, acz wątpię czy będę wracał do zasłyszanych utworów. Nie przeszkadzały mi zbytnio. Postacie mają fajnie nagrane głosy, choć miejscami mówią za cicho, nawet panowie. Zdobycie kompletu osiągnięć wymagać będzie sporo cierpliwości przy wielokrotnym przechodzeniu gry... albo korzystania z poradników. Osobiście skorzystałem z tej drugiej opcji. Ogólna ocena gry jest neutralna. Fabuła bywa ciekawa, ale wątpię czy będę ją pamiętał po latach. Postacie są w porządku, ale też - nic czego już wcześniej nie widziałem. Elementy gry w Dopasuj 3 są miłym urozmaiceniem, ale losowość starcia już mniej. Nie dajcie się też skusić na potencjalnie erotyczną zawartość, bo tej w grze brak. Tu nawet mężczyźni tracą bezpowrotnie rzeczone gruczoły... ZALETY: - Fabuła miejscami zaskakuje - Bywa zabawnie - Pojedynki woli urozmaicają czytanie WADY: - Czynnik losowy w starciach - Brak przesłanek fabularnych przy dokonywanych wyborach - Większość postaci jest sympatyczna, ale też nieciekawa Osoby, które grałyby w tę grę: - Ōtomo no Yakamochi - Marshall Teller - Johnny Blaze Osoby, które nie grałyby w tę grę: - Heinrich Kramer - Marybeth Louise Hutchinson - Dana Scully Więcej moich recenzji na wartym obserwowania kuratorze [url=https://steamcommunity.com/groups/rec100cheevo] Recenzje na 100%... osiągnięć [/url]. Publikacja recenzji także na [url=https://store.steampowered.com/curator/26553378/] Świecie Recenzji [/url].

PREFACE: Interestingly, the term "Kotodama" refers to the Japanese belief that mythical powers dwell in words and names. English translations include "soul of language", "spirit of language", "power of language", "power word", "magic word", and "sacred sound." The notion of Kotodama presupposes that sounds can magically affect objects, and that ritual word usages can influence our environment, body, mind, and soul. Kotodama: The 7 Mysteries of Fujisawa is a unique visual novel with some concepts that you don't see often in many visual novels available on steam. Kotodama takes place in a school where you are investigating the schools 7 mysteries. The art is great and the story is interesting and simple enough to keep you interested from start to finish. The story also features some unique mechanics that I will not be mentioning in this review due to spoilers. The UI/HUD is refreshing and pleasing to use, although my only gripe with it is menu navigation can seem kind of slow at times when compared to other visual novels that I played, but not a real negative just something I thought I would note. Besides the game being a visual novel, this also features the match-3 game mode that is integrated throughout the story, and is available in the main menu as a standalone game to play. The match-3 game is fun and definitely is a good switch up from the normal visual novel content, there is no direct nudity in this game with no available patch as well. Overall, this is a great short visual novel to play if you are looking for something that is a bit different from the typical visual novel formula that you are use to playing.

困在时空循环无数次，过着一遍又一遍相同的日子，为了寻找破局无数次作死，眼前的景象却没有多少变化。原来这就是日子看到头的真正意思吗？我悟了，我累了，2年，又2年，我的人生在第2个2年，终于向前推进…… ⠀ ⠀⠀特殊CG需要6个角色均通关三消困难模式，游戏机制要求强制多周目，每次都是从头开始，跳过键一直没松过，顺便还有新对话会吐槽吐槽，明明情报都已经知道了仍要走老路线去摸排。顺便这里是攻略，推游戏不看攻略，我只能说是勇士。 https://knoef.info/trophy-guides/ps4-guides/kotodama-trophy-guide/ ⠀ ⠀⠀游戏系统严密，不触发前置条件绝对不会跳新选项，动态立绘，角色画风粗犷，明明只有英文文本，但是是日语全配音，属于是双语精修了。剧情很契合日式校园的风格，七大未解之谜搞得玄玄乎乎的，当开头告知主角有超出现实的特殊能力的时候[spoiler]，觉得结局应该会有神魔大战的大场面，但是整部剧情的走向没有一丝奇幻风格，全是现实事件[/spoiler]，又何尝不是一种出乎意料的反转。通关奖励：完整的ed曲；通关心得：打工仔还想翻身？ 啊？三消是什么，我一点印象都没有了。哦，原来是那个强行拖时长的功能，这下两眼一黑了。 哇，每个角色还有个人结局，我咋还漏了一名角色TAT

Interesting idea. Bad execution. Visual novels sometimes have more than one route, you choose your options and you get one or the others. This is different. It has one route you have to redo again and again from the begginning, including useless answer selections and ball puzzles. Completing the game again and again apparently unlocks the next ending. But the story shows almost no changes. This kills the game. I ended look up good and true endings on the Internet. And they were not very good. Appart from this. Character art is good (except for secondary characters, who look dumb and share the same body posture: it good have been better if the had not images). Music is scarce in variety, I think it's four tracks maybe. Menus are not good. There is a delay when you click a button, why? And for saving on slots you have to click twice Menu>Save, which makes it annoying. The puzzle game is pretty silly and random. It is a way for questioning people and make them speak. Also, making you visit 7 or 8 locations for investigating when you already know what is going to happen is silly. This should be skippable. Most of the locations you investigate are fillers! "Nothing here". "Shut up this is the library". Simple choices would have been better. Trim the fillers. The story itself has some potential, but could have been treated way differently. Most events are non-important and, once they happen, they don't matter anymore. The animal lover? Done, see you never. And the ending kind of ruins it. I'm relieved I checked it on YouTube.