
Ignatius is a atmospheric puzzle-platformer game with an interesting story. The game with its visual form and plot refers to the old silent movies.
Modeled estimate, not a reported figure. How we estimate →
Media

About




Stats
All-time low is the lowest price we've recorded for this game since we started tracking it.
Languages: English*, Polish**languages with full audio support
Engagement
Reviews
[h1] Польский Лимбо по имени Игнат [/h1] Ignatius – как простой в освоении, так и простой в управлении средненький платформер с элементами квеста, сделанный в тёмной и довольно атмосферной стимпанк-стилистике. [h1] Про историю [/h1] [quote=Джон Кармак] Сюжет в игре — как сюжет в фильме для взрослых. Он должен быть, но совершенно не важен. [/quote] Цитируя создателя оригинальных Doom, хочется сказать, что создатели игры, как мне всё время казалось, придерживались именно этой точки зрения. В самом начале, ещё в небольшой заставке, нам говорят абсолютно весь сюжет игры. Сухо, коротко, банально и без изысков. Наш герой по имени Игнат, простой мальчик, я бы назвал его гоголевским маленьким человеком, ввязывается в непонятное приключение. Владелец местного кинотеатра Виго приглашает его на кинопросмотр. И вместо того, чтобы не идти в кино с незнакомым дядей, Игнат соглашается. А затем следует череда непонятных событий, после чего персонаж сам попадает в киноленту, и становится её действующим лицом. Нам предстоит разобраться в тайнах этого тёмного мира, разгадать загадки и, наконец, выбраться. Вас ждёт множество отсылок к кино начала прошлого века. Яркие тёмные образы старого чёрно-белого кино явно были неравнодушны создателям этой маленькой игры. Стиль и замысловатые образы – пожалуй, самая хорошая и проработанная часть игры в целом. [h1] Про игровой процесс[/h1] Игра в своём управлении вызывает двоякое чувство. Вроде бы процесс прост донельзя. И вообще, первые несколько уровней настолько примитивны, что трудно описать насколько. Там ты просто идёшь и прыгаешь. Но дальше, с появлением головоломок и противников играть становится немного трудно. Но не в плане игрового процесса, что интересно. Ибо одна неосторожная смерть откатывает нас в самое начало уровня. И повторять нам придётся всё заново: головоломки, пробежки мимо врагов, предметы для собирания. Игре очень не хватает системы промежуточных сохранений. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=2291097193 Самих противников я бы назвал очень неудобными. Наш герой-пацифист бороться с теми же воронами и слизнями может лишь косвенно. Но слизень гордо летит в нескольких сантиметрах от тебя, но всё равно ему как-то удается нас задеть. Отсюда и идут те неосторожные раздражающие смерти, требующие перепрохождения уровня. Головоломки довольно простые, и иногда складывалось ощущение, что игра просто держит нас за дураков. Но что меня больше удивило в этом платформере, так это - отсутствие поддержки геймпада. В платформере, чёрт возьми! И это даёт понимание, что управление на клавиатуре, которое нельзя поменять, оказывается ещё более неудобным. Но с другой стороны, в игре нет багов, ошибок и вылетов. Иногда не запускается оверлей. Но технически игра сделана довольно добротно. И те немногие анимации, движения и звуки, хоть и по мелочи, но сглаживают вышеописанные острые углы. [h1] Про оформление[/h1] Ignatius одновременно очень приятен внешне, но одновременно и очень отталкивает в этом же плане. С одной стороны, у нас приятный стиль и красивые локации. А с другой общая приплюснутость. У игрока просто маленький кругозор. Я думал, что это моя проблема с моим широкоформатным монитором, но зайдя на YouTube и смотря официальные трейлеры, я понял, что эта проблема общая. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=2291098025 В игре однотипная и играющая вновь и вновь музыка. В ней нет динамики, и сама по себе она не имеет никакой ценности, надоедая в первые десять-пятнадцать минут, так что вы без зазрения совести через какое-то время захотитп её отключить, это я гарантирую. Но отмечу, что враги, персонажи, общее окружение - всё это сделано довольно опрятно и органично. Глазам приятно что ли. И через какое-то время ты привыкаешь к «рыбьему глазу» камеры, и к выключенной музыке, стараясь не напороться на очередного врага и продвинуться дальше. Но, к сожалению, даже это не даёт вытянуть все минусы игры. [h1] Итог [/h1] [b]Ignatius – именно тот случай, когда нужна нейтральная оценка продукта. Множество минусов, больших и маленьких недочётов, всё это не даёт раскрыться игре полностью как со стороны истории, так и со стороны игрового процесса. Но, всё-таки, ей можно дать шанс. Нужно понимать, что это – не Limbo и не квесты Amanita Design. Это обычный платформер, не особо притягательный, почти всегда неудобный, чем-то цепляющий, но не в такой мере. Но ему нечем выделиться на фоне остальных, дать что-то новое. Отмечу, что у авторов явно были немаленькие амбиции, но осуществить их удалось дай бог на треть. И, к сожалению, я не могу сдвинуть «нейтральную» оценку в положительную сторону. От игры трудно получить удовольствие. А приятный стиль и идея в целом не могут вытянуть ужасную реализацию. Хоть и видно, что авторы старались, я бы дал им ещё время на полировку. [/b]
Related
Related
Trends
Concurrent players on Steam, sampled daily since tracking started.
Hours played at review time, across 35 reviews with recorded playtime.
На жаль, гра стала розчаруванням, хоча з першого погляду візуал був доволі цікавим. Це платформер, який не підтримує геймпад 0_0. Також тут занадто збільшена картинка — відчуття, ніби вона прямо перед носом. І через те, що геймпад не підтримується, це відчуття тільки посилюється. Ще є «мильність» картинки, яка, як на мене, вбиває загальний стиль гри. У підсумку, довше ніж 25 хвилин я грати не змогла, бо було відчуття, ніби я себе змушую це проходити.
[h3]Ignatius - атмосферный платформер, с пустым наполнением.[/h3] Я очень люблю подобное оформление игр, мрачное и мистическое. Но у игры больше нет плюсов. По крайне мере для меня лично. По сюжету, мальчик Игнатий шел домой, увидел шатёр, где его окликает некий мужчина, и предлагает посмотреть кинофильм. Мальчик смотрит в экран и его затягивает в портал... Обзор хочется написать со средней оценкой. Но я не могу рекомендовать игру и вот почему: [i]Первая причина[/i], из-за отсутствия банального сюжета, который должен заинтересовать игрока, проходить уровни. Тут мы имеем сюжетную зарисовку в самом начале, продолжение появляется в середине игры, и потом только в конце игры. Какой мне смысл проходить игру и сопереживать герою, если мы о нем ничего не знаем? В игре гг представляется глупым болванчиком, который просто бежит и прыгает. Какой мне азарт проходить уровни, и желать узнать что будет дальше, если на протяжение шести уровней, нам ничего не рассказывают, и мы просто носимся по уровням. Это поток бессмысленных смертей, во имя того что бы просто проходить уровень, за уровнем. -_- Ну такое себе. Так и ко всему концовка разочаровала. Зачем это все было... https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3462773769 [i]Вторая причина[/i], в том что уровни становятся душными. Господи, эти горе платформы, которые не доезжают до тебя и тут же резко уезжают обратно, выбесили меня так конкретно. То есть, что бы на нее попасть нужно прыгать максимально заранее. А обзор у гг очень маленький. Так ко всему еще из-за них нужно перепроходить часть уровня по несколько раз, потому что если ты упал в пропасть, то всё - умер. Получается самое страшное в игре это ни крысы или птицы, ни робособаки, ни даже боссы, а именно платформы. По итогу мы имеем пустую игру, местами с неудачными механиками. Ты будешь терять здоровье всегда - как бы аккуратен ты не был, только потому что в неудачном месте будет висеть кристалл, а тебе нужно быстро запрыгнуть в лифт. Также, наш персонаж еще плохо прыгает, поэтому местами мы будем с 99% вероятностью напарываться на кристаллы на полу. В целом мне понравились игровые механики и загадки уровней, а так же их оформление. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3462773473 [b]Из плюсов:[/b] - приятная музыка - красивое черно белое оформление игры, в стиле мрачного мира [b]Из минусов:[/b] - нету достижений или секретных достижений (внешних в стиме), которые бы могли заинтересовать проходить игру, в уровнях где отсутствует сюжет - создается впечатление, что сначала была придумана игра с темным лором, а потом на нее одели некое подобие сюжета - нет никакого понимания, что это за мир и что это за боссы, какую роль тут играет главный злодей - гребанные платформы - очень маленький обзор у гг, хотя сама механика игры подразумевает, что хорошо было бы видеть больше - нет автоматической загрузки от последнего сохранения, только ручками постоянно нужно выбирать - концовка ни о чем - взято дословно из игры [spoiler]Ты выиграл бой. Я подчиняюсь. \ Оказалось, что все было досадным совпадением. Виго извинился за причинённый им вред. Он нашел свою возлюбленную и женился на ней. И жили они долго и счастливо.[/spoiler]
[h3]Садись-ка сынок, сейчас mkabatsky расскажет тебе про своё детство в цилиндре[/h3] Квест, чем-то напоминающий Депонию и игры ей подобные. В ней рассказывается история [spoiler]Эмкабацкого[/spoiler] Игнатиуса, где нам нужно решать головоломки. Всё это в красивой рисовке и приятном звуковой эмбиенте. Достижений к сожалению нету. Но игра хорошая. [h3][b][url=store.steampowered.com/curator/31925504] Игровая аналитика от mkabatsky [/url][/b][/h3]
[quote][i]Zapraszam na moją stronę [url=http://store.steampowered.com/curator/27231431/]kuratora Steam[/url]. Na pewno znajdziesz tam coś dla siebie.[/i][/quote] [h1][i]Ignatius[/i] - ciekawa, nieco niedopracowana, pozycja z polskiego podwórka[/h1] [b]STRZEŻ SIĘ SZALONEGO REŻYSERA[/b] Ignatius to prześlicznie narysowana gra platformowa autorstwa studia Sons of Welder. Stylistyka tego tytułu nieco przypomina mi o innej polskiej grze, a mianowicie o My Memory of Us. Dwuosobowe studio powstało w 2015 roku i w podobnym czasie rozpoczęły się prace nad bohaterką niniejszej recenzji. Ignatius nie jest jedynym wspólnym dziełem braci pasjonujących się grami, ponieważ na swoim koncie mają kilka mniejszych tytułów przeznaczonych na urządzenia mobilne. Tytułowy bohater gry zostaje wciągnięty do surrealistycznego, czarno-białego świata, którego motywem przewodnim są początki kinematografii. Tę pułapkę na bogu ducha winnego, młodego pracownika banku zastawił reżyser o imieniu Vigo, pragnąc ukarać go za sytuację, którą źle zinterpretował. To nieszczęśliwa, niespełniona miłość pchnęła Vigo do niecnych czynów. Ignatius, usiłując wydostać się z pełnej niebezpieczeństw wizji reżysera, musi pokonywać rozmaite pułapki i zbierać odłamki taśm filmowych, by przedostawać się do kolejnych etapów. Poziomy są dobrze zaprojektowane i dość zawiłe, ponieważ gra wymaga cofania się do punktu wyjścia albo poruszania się w górę i w dół przy użyciu wind. Unikanie przeszkód jest banalne i polega na przeskakiwaniu przeciwników. Wystarczy na początku zaobserwować, jak się poruszają, żeby z powodzeniem uniknąć obrażeń. Ignatius zdecydowanie potrafi wciągnąć. Sterowanie jest banalne proste, a niektóre etapy mogą sprawić trudności. Niestety, jest sporo wad i nie mogłabym o nich nie napisać. Im dalej w las, tym mocniej odczuwa się brak dopieszczenia i końcowych szlifów. Grze ewidentnie przeszkadzało okno przeglądarki, zminimalizowane gdzieś w tle, bo po wykonaniu zrzutu ekranu uruchamiały się opcje z konsolą z Chrome (po wyjściu z aplikacji okazało się, że zrzuty niestety się nie zapisały). Nie działała także nakładka Steam, a tekstury, czy raczej czarne wypełnienia podłoża oraz teł, migotały (na chwilę znikały i za moment pojawiały się). HUD działał z LPM - kursor, który stale musiałam przesuwać do krawędzi ekranu, trochę mi przeszkadzał w skupieniu. Byłoby lepiej, gdyby istniała możliwość otwarcia książki z historią antagonisty klawiszem, a ustawienia dźwięku i grafiki powinny widnieć w menu głównym. Ustawień grafiki nie ma, co zapewne posiada swoje plusy, ale niektórym będzie takowych brakować. Dopasowanie jakości do swojego sprzętu to jedna z pierwszych rzeczy, jakie robię w grach z różnych kategorii, natomiast Ignatius narzuca odbiorcom jeden domyślny wygląd i rozdzielczość. Gra jest zoptymalizowana w taki sposób, aby działała bez zarzutów na słabszych i mocniejszych komputerach. Ponadto mogłabym się przyczepić sztampowego zakończenia całej historii Ignatiusa. Owszem, jest ono miłe, ale nie wzbudziło we mnie żadnych emocji. Na spotkanie protagonisty z szalonym reżyserem czekałam przez większość rozgrywki, a finał wyglądał tak, że należało powtórzyć jedną czynność dziesięć razy, po czym następował koniec. Wolałabym, gdyby tej walce towarzyszyło więcej dramatu, ale jestem w stanie zrozumieć, iż po grze, która nie skupia się na rozwijaniu fabuły, raczej nie warto oczekiwać szalonych zwrotów akcji. Podsumowując, Ignatius to całkiem wciągająca pozycja, jednak nie mogę się oprzeć wrażeniu, że twórców stać na więcej i tytuł miał szansę prezentować się znacznie lepiej. Biorąc pod uwagę niską cenę tej produkcji oraz to, że zawiera poprawnie zaprojektowane elementy zręcznościowe, myślę, że warto dać jej szansę. Cała otoczka kinematograficzna również zasługuje na pochwałę, podobnie jak liczne easter eggi stanowiące pozytywne zaskoczenie. [b]Studiu Sons of Welder, tworzonemu przez Pawła i Przemysława Geremków, życzę samych sukcesów, a także dziękuję im za bezpłatną kopię Ignatiusa.[/b]
A Limbo-lookin' game themed around silent movies? Yup. I'll take one plz. You've been trapped by a mad director [who mistakenly thinks you've wronged him] inside his latest film! and now you have to find a way to escape. I was wondering if this was going to be a horror game,but it isn't, it's just a puzzle platformer with darkish atmosphere. Most levels have you dodging the occasional bad thing while solving puzzles to find three pieces of a film reel, which unlocks the portal to the next level [tho the last few levels don't need the reels] there's also a story scroll "hidden" in a chest somewhere in each level. [I say "hidden" but they're huge chests, and hard to miss] The game has 12 levels in all and took me a little under 2hrs to complete leisurely. Pros: Really cool environment/aesthetic. Surprisingly relaxing. Some neat classic film references sprinkled throughout. Those Steam-engine-camera-dog-things were awesome! Story is corny,but cute. Cons: Puzzles are VERY easy,nothing is more complicated than memorizing small button sequences. Levels are linear,and sometimes require heavy backtracking. Bosses have too much health,they aren't hard at all,but take too long to defeat...becoming monotonous. Story could have been more polished/The silent movie theme could've been leaned into more. Fairly short. Despite my gripes,I still quite enjoyed my time. If you like the look of it,and think 12 levels and less than 2hrs are worth $3,go ahead and grab it! if not,wait for a sale.
https://www.youtube.com/watch?v=2DLO5FUA1EY Ignatius - портированный с мобилок платформер в антураже старого кино. Наш персонаж попадает внутрь кинофильма и, находясь там, узнает историю режиссера этого фильма. Сюжет довольно неплох. Игра портирована с мобилок, а значит, имеет все соответствующие прелести: растянутая мыльная картинка, нет поддержки геймпада, нет вообще никаких настроек... А еще, если в игре нажать F12, откроется [spoiler]консоль браузера[/spoiler] :D.
[b]Ignatius[/b] to przyjemny a zarazem dobry tytuł z kategorii gier zręcznościowo-logicznych, w którym gracz będzie przemierzał tajemniczy surrealistyczny świat filmu, w którym co jakiś czas będziemy natrafiać na ikoniczne postacie, czy tez elementy występujące w produkcjach z początków historii filmowej kinematografii – jak np. wampir Nosferatu [i](Nosferatu – symfonia grozy z 1922r.)[/i] wiszący w szafie…. … elementy które w pełni docenią jedynie fani kina, zwłaszcza samych początków kinematografii, obeznanych w temacie – dla zwykłego gracza to tylko wisząca postać w szafie. Co może wpłynąć mieszanie na ogólna ocenę powyższego tytułu. [i]Mała dygresja:[/i] 1. Klucz do gry otrzymałem za darmo, za co dziękuję producentowi / wydawcy powyższej gry. [h1]Ale do rzeczy:[/h1] Tak jak już zdołałem opisać na samym początku tej recenzji gry, mamy do czynienia z tytułem z kategorii gier zręcznościowo-logicznych, w której to gracz zostanie wciągnięty do tajemniczego świata gry, przemierzając go wzdłuż i wszerz, próbując odkryć jego tajemnice, zbierając informacje o tajemniczym dyrektorze kina o imieniu Vigo – poznając jego życie, aspiracie, dokonania. Unikając przy tym możliwie wszelkich niebezpieczeństw stojących nam na drodze, by zdobyć odłamki filmu pozwalające przenieść naszego głównego bohatera na kolejny poziom - rozwiązując przy tym pomniejsze zagadki / łamigłówki, czy też toczyć ekscytujące boje z Bossami danego poziomu, uniemożliwiającymi nam dotarcie do upragnionego miejsca na mapie. [h1]Dalej…[/h1] Oprawa audio wizualna stoi na dobrym poziomie, choć nie ukrywam, że w dużej mierze odczuwalnie przypomina mi to oprawę z gry My Memory of Us – ciemne kolory, wizualizacja przypominająca klasyczne filmowe produkcje. Sterowanie jest przyjemne, nie będzie sprawiać kłopotów nikomu – nawet najmłodsi gracze, z małym doświadczeniem będą poruszali się bez mniejszego problemu. Choć chciałbym w moim odczuciu postać powinna reagować (głownie skoki) ciut szybciej / bardziej energiczniej –bo w niektórych momentach, ruchome platformy na mapie poruszają się z taka prędkością że trudno dobrze wycelować. Kolejna kwestia to sfera otrzymywanych obrażeń od przeciwników, przedmiotów które będziemy chcieli ominąć, jest za duża – widać że obiekt nas nie sięga, nie dotyka, a i tak otrzymujemy obrażenia bo ich obszar kolizji obiektów jest zbyt duży. Co przyznam się jest rzeczą trochę drażniącą i wymaga to korekty. Tak więc, powyższy tytuł jest jak najbardziej godny uwagi, ciekawa i przyjemna rozgrywka, tajemniczy świat gry, wciągająca fabuła i filmowe smaczki, które niestety docenią tylko fani kina – to nie mega produkcja, lecz stonowany, przyjemny tytuł, który ma w sobie to coś, co przyciąga gracza do siebie i pozostawia za sobą ciepłe wspomnienia. [h1]Podsumowanie:[/h1] Ignatius to przyjemny a zarazem dobry tytuł z kategorii gier zręcznościowo-logicznych, posiadający ciekawą fabułę w której gracz będzie przemierzał tajemniczy surrealistyczny świat filmu. Polecam! [quote][b]Szukasz więcej recenzji?[/b] Zapraszam. [url=https://store.steampowered.com/curator/32785706/ ]Kurator walas85[/url] Zachęcam wszystkich do obserwacji kuratora, by na bieżąco otrzymywać świeże informacje o nowo zrecenzowanych tytułach.[/quote]
Very good game, love the ambience and the great art. Recommended. The installed .exe has been renamed and Steam didn't find it in my drive D : Just copied and renamed the folder "Ignatius - Reunited_Data" to "Ignatius_Data", and the exe "Ignatius - Reunited.exe" to "Ignatius.exe", and Steam worked ok (otherwise no played time is registered).
Naprawdę świetna gra i przepiękna melodia w menu
Audience
Estimated from the language of this game's reviews — a proxy for where players are, not official Steam demographics.
Related
| CENTRALIA | $702.1 | 51 | 20% | $0.99 |
| Awesome Pea 2 | $700.8 | 56 | 88% | $0.99 |
| Battle Cube | $705.8 | 57 | 61% | $0.49 |
| Alien X | $705.8 | 57 | 60% | $0.49 |
| Kamikaze Cube | $698.5 | 94 | 34% | $0.99 |
| My Trainer is a Futanari | $708.1 | 60 | 88% | $0.99 |