Hogwarts Legacy

Much better than others make it out to be, not a must play if you aren't a fan of the harry potter universe, but the side content is very flushed out, the entire beast capture and breeding system is completely optional, which in another game would have been core gameplay content. Important to note that performance left much to be desired, a AAA title that looks this good should not be stuttering and dropping frames inside the most notable hub areas in the game.

I'm a waht? You do it then if you're so clever!

От одного звука в этой замечательной игре идут мурашки по всему телу. Детализация, проработанность мира, анимации, эффекты – вышка! Буквально влажный сон миллениала из СНГ.

I've been so bored with playing the same 2-3 games over and over. I finally decided to give this game and chance and let me tell you it has NOT disappointed once. Although the early game has a academia feel to it, much like the classic HP experience, once you get later into the game it starts to feel like you're playing GTA, absolutely not an issue, i just wish I would've appreciated the quests and storyline involving the actual school itself a little bit more, i still have so much to do and i cannot wait to add this to my collection of perfect games!

A spectacular game for those willing to immerse themselves in the world of magic. The game is fun, not too much repetative and delivers a nice overal story. For those nostalgic about the wizarding world - this is a great adventure. For those taking their first steps - it is a nice setup for what is to come. The battle mechanics are nice, the dynamic and option you have for combat, exploring, adventuring are numerous. The scenery and detail are breathtaking - you can spend hours flying around or gazing at the view. Overall, an 8.5/10 game for me (as one with nostalgic connections to the world of Hogwarts)

Es una forma agradable de explorar el mundo magico

Отличная игра для поклонников вселенной Гарри Поттера! Хогвартс выглядит очень атмосферно, исследовать замок и окрестности действительно интересно. Понравились магические сражения, красивые локации и большое количество деталей. Игра позволяет почувствовать себя настоящим учеником Хогвартса. Однозначно рекомендую!

Dziedzictwo Hogwartu to w zasadzie pierwsza gra, przy której ktoś (wreszcie!) postanowił stworzyć porządną pozycję w uniwersum czarodziejskiego świata znanego z serii o Harrym Potterze, albowiem większość wcześniejszych gier stawiała na trójwymiarowe platformówki z zagadkami środowiskowymi i puzzlami, zamiast zaoferować poważny RPG na jaki to uniwersum zasługuje. W grze wcielamy się w ucznia (bądź uczennicę) zaczynającego naukę w XIX-wiecznym Hogwarcie na piątym roku i obdarzonego rzadkim talentem magicznym, posiadanym przez nielicznych czarodziejów. Talent ten sprawi, iż od początku nasza postać zostaje wplątana w niebezpieczną intrygę, która stanowić będzie główny element fabuły. Prócz tego jednak, przyjdzie nam uczestniczyć w życiu szkoły, uczyć się nowych zaklęć, zwiedzać okoliczne tereny, a także wykonywać cały szereg zadań podobocznych. Gra ma niewątpliwie świetny klimat, miejsca takie jak Hogwart i Hogsmeade oddają obrazy znane z książek i filmów, a liczne scenki rodzajowe, dialogi i podobne czynności wykonywane przez NPCów tworzą świetną iluzję żyjącego świata, gdzie każdy ma swoje sprawy a nie tylko stoi w miejscu jako dekoracja czekając na akcję gracza. Kolejnym solidnym elementem jest walka. Mamy do dyspozycji całą paletę potężnych zaklęć oraz całą paletę różnorakich przeciwników, których możemy tymi zaklęciami pokonywać. Starcia są szybkie i efektowne, a rzucanie poszczególnych czarów błyskawiczne. Jest to jedna z tych gier, gdzie namacalnie czuć potęgę magiczną naszej postaci, a walki potrafią być bardzo satysfakcjonujące gdy całe grupy przeciwników latają, płoną, zamarzają wokół nas. Albo po prostu giną jeżeli zdecydujemy się opanować ikoniczne dla tego uniwersum zaklęcia niewybaczalne. Niestety gra ma swoje wady. Pierwszą z nich jest makietowość. Wspominałem o żyjącym świecie i tak, jest taki. Problem w tym, że nie możemy w żaden sposób wejść z tym światem w interakcje. Poza wybranymi postaciami, zwykle jedynie podczas wybranych misji, nasza postać jest traktowana jak duch. Wrogowie atakują tylko nas, nasze zaklęcia wybuchają wokół, a postacie niezależne gawędzą o pogodzie dwa metry dalej - świat jest jedną, wielką makietą. Bardzo ładną i klimatyczną, ale makietą, z którą nie możemy wchodzić w żadne interakcje. Innym problemem jest brak tego, co stanowi sedno tego świata. Element roleplayowy szkolnego życia jest niezwykle okrojony. Mamy do dyspozycji trójkę uczniów, niejako głównych przyjaciół naszej postaci, każde ze swoim łańcuszkiem zadań, plus szereg pojedynczych zleceń od innych osób. Oraz po jednej lekcji z każdego przedmiotu, a także kilka prywatnych lekcji dodatkowych (każde z tych ma na celu naukę nowego zaklęcia bądź innej mechaniki). Więc o ile samych zadań jest sporo, większość to standardowe idź, pozbieraj, przynieś, ubij coś, klasyczna questowa toporność rodem z MMO, a poza wspomnianymi łańcuszkami oraz wątkiem głównym, element fabularny wypada bardzo blado, a sporo dialogów jest zwyczajnie irytujących. Niestety jak należało się spodziewać po wydawcy, mamy też sporą dawkę poprawności politycznej. Możemy poprzez kombinację wyglądu, głosu oraz sposobu zwracania stworzyć różne "niebinarne" kombinacje naszej postaci. Mamy też do wyboru spory szereg kolorów skóry, w większości dalekich od białego. Dlaczego to problem? Ponieważ Hogwart jest szkołą w północnej Szkocji, przeznaczoną przede wszystkim dla czarodziejów z Wysp Brytyjskich, do tego gra dzieje się w XIX wieku... Zamiast tego ponad połowa nie tylko uczniów, ale i mieszkańców okolicznych wiosek tworzy jedną, wielką kolorową mieszankę etniczną, z transseksualistą jako "właścicielką" słynnego pubu pod 3-ma miotłami na czele. Zatem mamy zaserwowaną multi-kulti mieszankę, której próżno szukać w książkach dziejących się 100 lat później(!) a co dopiero w XIX wiecznej Szkocji. Ale takie niuanse i nieścisłości nie przebiją się przez umysły amerykańskiego liberalnego korpo, które będzie wpychać poprawność polityczną gdzie tylko się da. Najgorszym jednak aspektem gry jest obrzydliwie odrzucająca ilość znajdziek. Cały świat jest wręcz zarzygany skarbcami, łamigłówkami, rzeczami do zbierania i powtarzalnymi do bólu minigierkami. Co gorsza zbieranie tego wszystkiego jest niezbędne do zdobycia maksymalnego poziomu doświadczenia, więc jeśli chcemy wyciągnąć maksimum z naszej postaci, musimy przez tę toporną katorgę przechodzić przy każdym przejściu gry. Więc ktoś zapyta... Dlaczego oceniam tę grę pozytywnie? Po pierwsze twórcy otwarli się na moderów. Sprytna zagrywka preferowana przez np. taką Bethesdę od lat - niech darmowa siła robocza społeczności pełnej fanów i pasjonatów naprawi to, czego nam się nie chciało porządnie zrobić. Bezpośrednio przez grę możemy dodawać oficjalne dopuszczone mody, które upłynniają rozgrywkę niwelując najbardziej irytujące elementy, a nawet dodając własną zawartość. Nie wyobrażam sobie grania w to po raz kolejny bez modów. Drugi powód? Pomimo swoich wad gra czarodziejem jako główną postacią jest po prostu dobra. I to jest coś. Mamy masę świetnych strzelanek, skradanek, slasherów... Ale gier, gdzie możemy władać potężną magią, gdzie ta magia jest przyjemna w użyciu i dająca satysfakcję, jest jak na lekarstwo. Nie ma tu żadnych kretyńskich mikstur many czy sztucznych ograniczeń balansu - 15 letni uczeń (uczennica) z różdżką w dłoni miota śmiercionośne zaklęcia niczym z karabinu samopowtarzalnego, powalając całe grupy wrogów. To jedna z tych gier, gdzie czuć potęgę magii, a wrogów nie brakuje nigdy. Zatem czy warto zagrać? Tak, pomimo wszystkich wad, połączenie umilających życie modów, dobrej walki i przyjemnego klimatu jest wystarczające by przysiąść przy tej grze na trochę dłużej i wciągnąć się w przedstawiony świat.

everything but it needs to have an online mode

carino