Gravethorn

Bu yazının tamamına [url=https://mundusnovus.com.tr/turk-yapimi-metroidvania-gravethorn/]Mundus Novus[/url] üzerinden ulaşabilirsiniz. Metroidvania dünyasına bir türlü giriş yapmadım. Yapamadım değil ha, yapmadım; Hollow Knight bilgisayarımda yüklü duruyor yoksa. Ne bileyim çok zamanımı alırlar diye düşündüm, sağı solu didik didik etmekle uğraşmak istemedim falan… Miraç arkadaşımız, oyunu Gravethorn’u yolladığında ise bunu “korkularımla” yüzleşmek için bir fırsat olarak kullanmak istedim. [b]Kutsal Damacana[/b] Gravethorn, din temalı bir hikayeye ve bununla yoğrulmuş bir evrene sahip. Kilisenin yetiştirdiği bir “Sorgucu” olarak, lanetlenmiş bir şehirde bu lanete neyin sebep olduğunu bulmaya çalışıyoruz kısaca. Oyuna bir mezarlıkta dirilerek başlıyoruz ve dirilmenin bedeli olarak hafızamızı tamamıyla kaybediyoruz. Yani Gravethorn’da lanetin kaynağıyla birlikte kendi benliğimize dair de bir arayışa çıkıyoruz aslında. Ben oyunun hikaye kısmını genel olarak beğendim. Öncelikle tek bir kişi tarafından geliştirilen bir oyun için fazlasıyla “prodüksiyonlu” bir evreni var Gravethorn’un. Bu tip tek kişilik projelerde kaynak tasarrufu için bazı unsurların feda edildiğini ya da direkt sadece oynanışa odaklanıldığını görebiliyoruz ama Miraç gerçekten ilgi çekici bir evren yaratmış. Bu lanetli şehirde karşınıza çıkacak bir sonraki şeyi cidden merak ediyorsunuz ki, bir Metroidvania oyunu için en önemli unsurlardan biri de muhtemelen budur. [b]Sorgulamaya geldim[/b] Genel olarak bir Metroidvania oyununda görmek isteyeceğiniz her şey Gravethorn’da mevcut. Ama bu unsurların oyun içeriğindeki oranı herkesi memnun etmeyebilir. Mesela oyuncuya platform ögesi olarak pek bir şey sunmuyor Gravethorn. Bölümlerin konseptinden bağımsız oyunun geneli düz koridorlardan oluşuyor ve ileride değineceğim bölüm sonu savaşlarında da hiç parkur vb. yardımcı bir öge kullandığımızı görmedim. Maceramız boyunca daha çok aksiyon odaklı ilerliyoruz kısacası. Gravethorn, genel olarak mekaniklerinden ziyade içeriğiyle ön plana çıkan bir yapım. Oyunun formülündeki aslan payını alan aksiyon kısımları da tam olarak böyle: Düşman çeşitliliği bol ama saldırı şekilleri genel olarak aynı. Benzer şekilde savaş kısmında bizim saldırı ve savunma yelpazemiz de son derece kısıtlı. Belki ilerleyen kısımlarda edindiğimiz yeni özelliklerle bu durum değişiyordur ama benim oynadığım yere kadar savaşlarda yapabileceğimiz hiçbir saldırı kombinasyonu yoktu. İlgili çubuk dolunca kullanabildiğimiz özel yeteneklerimizi dışarıda tutarsam, karşımıza hangi düşman çıkarsa çıksın Gravethorn’da yaptığımız şey genel olarak aynı oluyor: Önce spam, sonra dodge… Ben çok sevemesem de Soulslike oyunlarında bu ve benzeri şemalara rastlamış olabilirsiniz. Gravethorn da Metroidvania ve Soulslike türlerini bünyesinde bir araya getiriyor zaten. İrili ufaklı pek çok bölüm sonu savaşıyla bezeli oyun ve bunların hemen hepsi de tahmin edebileceğiniz gibi zorlayıcı. Tabii buradaki zorluk genel olarak bossların tasarımı veya çevresel ögelerden ziyade daha çok bizim hasarımızın az, onların canlarının ise oldukça yüksek olmasından kaynaklanıyor. Benim Gravethorn’u yarıda bırakmama sebep olan nokta da işte burası oldu. Oyunda ilk denememde geçebildiğim mini boss savaşları olsa da genelinin zorluk seviyesini şişirme buldum. Soulslike oyunlarını sevenler için belki bulunmaz nimettir bu ama saliselik dodgelar veya aynı hareketleri tekrar tekrar yapmak maalesef benlik bir konsept değil. İlerleyebildiğim yere kadar ilerledim, mevcut yetenek setimle geçemeyeceğimi anladığım bir boss savaşının ardından da Sorgucu’ya kalan macerasında başarılar dilemenin yapılacak en doğru hareket olduğu kanısına vardım. [b]Çok gezen bilir[/b] Gravethorn’un her şeyinden bahsettim ama Metroidvania unsurlarına bir türlü detaylıca değinemedim. Yukarıda da belirttiğim gibi, maceranızda ilerledikçe geliştiğiniz bir yapısı var oyunun. Bilmeyenler için klasik Metroidvania kafası yani. Yalnız Gravethorn’un türdeşlerinden şöyle bir farkı var ki, oyunda ilerledikçe aynı zamanda daha da “zayıf” düşüyorsunuz. Kökünü kurutmaya çalıştığınız lanet sizinle birlikte gelişimini sürdürüyor ve sizden çeşitli noktalarda bir özelliğinizi gözden çıkarmanız veya maceranızı daha zorlaştıracak bir unsur seçmeniz isteniyor. Bu fikri oldukça beğendim ben. Biraz uğraşla feda ettiğimiz özellikleri geri de kazanabiliyoruz ayrıca; zorluk seviyesini küçük ölçekli de olsa kontrol altında tutabilmemiz yine iyi düşünülmüş bence. Ölümden döndüğü için olsa gerek, oyunun başında gerçekten “ölü” gibi bizim Sorgucu… Mesela çift zıplayamıyor – ki en temel platform mekaniğidir – ve ne savaş ne de keşif anlarında işine yarayabilecek bir özelliğe sahip değil. İşte, oyunda ilerledikçe edindiğimiz özellik ve eşyalarla bir kartopu misali geliştiriyoruz karakterimizi. Kah bulduğumuz bir anahtarla oyunun en başına dönüyor ve o sırada açamadığımız bir kapıyı açabiliyoruz kah edindiğimiz yeni bir özellikle bambaşka bir bölüme ulaşabilir hale geliyoruz. Kısacası Gravethorn’un haritası bir yapboz gibi parçalara bölünmüş durunda; maceramız boyunca bu lanetli dünyayla girdiğimiz her etkileşim, haritanın bambaşka yerlerinde taşları oynatıyor. Tabii bölüm tasarımları daha çeşitli ve detaylı olsa bu durum hepten keyifli olurmuş. Bu hali de gayet iyi ama. [b]Kısacası, bir noktada yetenek setimi aştığı için sonunu göremesem de benim gibi hem Metroidvania hem de Soulslike türlerine çok uzak bir oyuncuyu bir şekilde yakalayabildi Gravethorn. Hatta bu türler için iyi de bir başlangıç adımı olabileceğini düşünüyorum oyunun. Eksik ve hatalar tabii ki vardı ama her şeyin tek bir kişi tarafından hazırlandığını düşününce, bunların pek de bir önemi kalmıyor benim için. Oyununu bizimle paylaştığı için Miraç arkadaşımıza teşekkür ediyor ve sektörde hak ettiği yerlere gelebilmesini canı gönülden diliyorum.[/b] [url=https://store.steampowered.com/curator/41892374/]Küratör Sayfamız: Mundus Novus[/url] [b]26/02/26 00:10[/b]

I bought the game after I read the reviews and was intrigued by the visuals and setting. Since it was cheap, I thought I'd give it a try. I agree with other reviewers' assessment that this game is worth way more than 5 euros, so I wanted to write an early review, to advise anyone that might read this, to buy the game and support these talented developers. The game is simple yet refined, with tight combat animations, several secrets and some light platforming sections to vary things a bit. Enemies for the most part aren't the most challenging or complex, but at least each area introduces new ones to keeps things interesting - although later stages have started introducing some more aggressive enemy types, which have proven challenging in a good way. The bosses are fun to fight, and their moves are often easy to memorize, so you'll have them beat after a few tries, but nonetheless the game is engaging and tempting enough to keep you playing - I played for 5 hours straight after purchase, which speaks to the game's fun and addicting gameplay. What surprised me the most was the fully-voiced cast of characters you meet along the way, and how high quality the voice work is for a game this inexpensive. They manage to keep you interested in the several side quests and interactions you have with them. The plot is so far pretty good to push you onward, and I'm excited to see how it unfolds completely.

一周目全成就达成 1、救的人全送去教堂，加布必死的，先打完巢穴双boss加布变灵魂（推荐），先打完狼加布和莉莉安都死 2、医生给钥匙后要马上救出莉莉安，加布灵魂任务能治好她，屠夫一起打boss，人妻给眼球，女儿给花后选失忆 3、一共4个血清4个仪式石头（不买琴女的）和灵魂币，4个灵魂+恶梦boss，记得先用一个币过河，过河后有第四个死灵护符和琴女信，把信给琴女后立刻用完剩余灵魂币 4、猫的谜题提示是地上草丛颜色 小技巧：可以用下蹲取消攻击硬直，输出大增 训练室选隐藏吧，不容易漏东西 好用的魔法：琴女买的-升级受伤后虚血，折磨-升级后最强魔法，蝙蝠-升级后二段跳

Рекомендую. Gravethorn - это прям 2D Bloodborne, только не просто “по вайбу”, а реально с ощущением мрачного, гниющего мира, который хочется исследовать до конца. Город, живое проклятие, корни под землёй и в человеческой плоти, разваливающиеся часовни, проклятые леса, крепости — всё это создаёт очень сильную атмосферу. Мир получился цельным, неприятным в хорошем смысле и очень запоминающимся. Больше всего зацепило исследование. Локации нелинейные, взаимосвязанные, постепенно открываются срезы, и из-за этого реально появляется чувство первооткрывателя. Игра постоянно подкидывает ощущение, что где-то рядом есть ещё секрет, ещё проход, ещё кусочек истории. Пара загадок так и осталась для меня нерешённой, но это даже в плюс - мир не раскрывает себя полностью и от этого только интереснее. Боевка тоже очень порадовала. Тут не получится просто бездумно закликивать врагов - нужен тайминг, позиционка, понимание дистанции и терпение. Боссы в меру сильные, дают хороший челлендж, и при этом большинство из них ощущаются честными. Когда умираешь, чаще винишь себя, а не игру, и это дорогого стоит. Отдельно понравилось, как подан лор. Игра не вываливает всё в лицо, а даёт собирать картину по кускам: через окружение, детали, намёки, персонажей. Это хорошо работает на общую атмосферу безысходности, веры, разложения и этого тихого чувства незавершённого искупления. Я реально играл взахлёб, почти ни на что не отвлекаясь. Очень рад, что купил игру и поддержал разработчика. Огромное уважение Mirac за такой проект. Теперь буду ждать его следующие игры и искренне желаю ему только роста и прогресса. Если любите мрачные 2D-метроидвании/соулслайки с атмосферой, исследованием и честными тяжёлыми боями - Gravethorn точно стоит попробовать.

真エンド？まで辿り着けたのでひとまず 最初はノーマルでやっていたが、自分にはあまりに難しく中盤で断念しイージーへ 他のハードぐらいは難易度ありそう。 後半に取れる術が取れちゃえば無双できるのでどの難易度でも… 難易度イージーでも他のメトロイド系よりちょい簡単ぐらいです。 他で言う二段ジャンプは実質隠しみたいになっていて、取らずにクリアも可能 色々選択肢があり結構取り逃し要素も多いが攻略とか見ずにでも案外なんとかなった セーブファイル複製して、取り逃し防止をしても良いかも。 これが３，４０００円とかならお勧めしないにするが なんと５００円程度でボリュームもかなりあるので お値段以上の価値はあるかと。

The game has its fair share of flaws but considering the price point (C$6.5) and the amount of game play time you can get out of it (14 hours for first run), I would recommend many MV enjoyer to try this thing out. It's basically Blasphemous-lite, not to the polishing and punishing level of Blasphemous but it's challenging enough without making it boring. Interesting story but I admit it's too cryptic for me, at least on first run, to figure things outl There are enough enemies varities out there to challenge you and bosses fight are great, take a couple tries but nothing crazily hard. I had some issue with camera angle not following the character correctly and small bugs here and there but nothing game breaking. Would love to see more fixes and optimization in the future. Personal rating: B tier. Definitely worth the money i paid for this.

для инди игры очень даже годно. к геймплею, конечно, есть вопросы, но в целом играется сносно. концептуально все заебись, сюжет зашел, есть несколько концовок + вариативность в прохождении квестов. атмосфера мрачная, лор подается приятно, через записки, описание предметов, осколки памяти и диалоги. инфа не подается в лоб и не вываливается в самом конце, все очень размеренно. наверное единственный явный минус это нг+, в котором многовато багов, предметы дублируются в инвентарь, хотя вместо них можно было бы просто дать ресурсов/голды и прочие моменты, которые общее впечатление не смазали. буду ждать продолжения, либо других проектов от разработчика. «Прости меня, Мать. Прости за то, что я так и не нашёл себе места в этом мире. Как бы ни были велики мои старания, я так и не стал тем, кем ты хотела меня видеть..."

This game wants to be Blasphemous and Bloodborne without knowing what makes those games special. For $5, its hard not to recommend, but here we go. First off, this is not a metroidvania. Sliding up stairs is a nightmare, ledge grab feels bad, most rooms have very few enemies, there's like 25 enemy types besides bosses making different areas the same enemy types but different health and damage pools, "Travel to the Chapel" does not show it has a cost but it does, travel cost seemed to be more expensive if I had more money, after 1500 gold the game decides on death that it takes like 20% even if you pick up your soul, almost all enemies can be parried expect a certain few making it really confusing if I messed up the timing or not, bosses teleporting/going invulnerable is not fun period, being able to change some equipment and not others while away from bonfire is annoying, and the whole last zone does NOT feel like it was tested. TLDR: 4/10

Received a key for this game from a friend as I had shown interest in it when another friend had played. While I normally don't enjoy souls-like games, I have enjoyed playing this one. The boss fights are challenging without feeling impossible, the fast travel is only free to one location, not all, so I felt the challenge of how worth it could it be to play too safe. While it could be my own incompetence, I did struggle to find the workbench to upgrade my items and that was frustrating, I don't have any other real complaints. Would recommend this to any fans of Hollow Knight or Castlevania and the like.

游戏还挺好玩，但是恶性bug也太多了，我新开的一周目存档在触发死后复活后更换了增加血量上限的饰品，之后血量变成了40，然而这次死了后我又复活了，且血量一直恒定在10点，退出重进游戏也不行，直接毁了我的新存档。