Firewood

Aşağı yukarı 1 saatlik kısa bir oynanışa sahip. Bulmacaları düşünce gücü gerektirmiyor, onlarla uğraşmak bunaltabilir lakin hikaye akışıyla oyuncuyu içine çektiğini düşünüyorum yani oyunun özü oynanıştan ziyade hikayesi aslında. Çizimi, müzikleri ve hikayesiyle atmosferi çok hoş bir yapım. Türk yapımı olması da gülümsetti. Kesinlikle geliştirilebilir aynı zamanda ekibin ilk projesi olarak da gayet güzel. Oynanmaya gerçekten değer olduğu kanaatindeyim. (dipnot: binanın her santimetresini kontrol edip ne kadar kapı varsa açmaya çalışmanıza gerek yok, oyunu yarım saat uzattım..)

Öncelikle oyunun güzel kısımlarından bahsetmek istiyorum. Oyunumuzda güzel bir çizim tekniği, güzel bir müzik yapısı ve iyi düşünülmüş bir hikaye ve bulmacalar var. Bu konuda yalanım yok ki planlama ve tasarımlar gayet hoş. Ancak hikayesi çok dağınık anlatılmış ve oynarken oyunun sonunda bile "Şimdi ne oldu?" dedirtiyor. Onun dışında oyunun içinde yine bir oraya bir buraya dolaşıyoruz ve çözmesi basit olan bulmacalarla karşılaşmak için sadece dakikalarca duvarlara baka baka yürüyoruz. En son böyle bir hissi "[spoiler]Neverending Nightmares[/spoiler]" oyununda yaşamıştım ki o oyunun da çizimleri, müzikleri ve konusu hoş olsa da hikayenin net anlatılamaması ve oyunun sıkıcı bir yürüme simülasyonuna dönüşmesi sebebiyle o oyunu da beğenmemiştim. Belki sabırlı oyuncular için güzel bir oyun olabilir ama birazcık sabırlı olmanızda fayda var Firewood oynayacaksanız.

Yaklaşık 1 saat içerisinde bitiyor. Karakterin çok yavaş yürümesi, her odadan çıkınca çakmağın sönmesi ve aşırı basit bulmacaların olması beni biraz oyundan soğuttu. Ayrıca hikaye başta güzel başlayıp pek bir yere bağlanmadı. Yine de indirimde alınıp oynanabilecek güzel bir oyun. Müziklerini de beğendim.

Gerçekten her anıyla heyecan verici ve merak uyandırıcı bir oyun herkese tavsiye ederim. Yapıldığı zamanlardan bu günleri görmüş çok anlamlı bir oyun. Mutlaka bir şans verin.

Even tho i dislike horror games, this one actually pulled me in. A great psychological horror game with a depressing story, I recommend it strongly.

Абсолютно линейная история, что бы выбить все достижения в которой нужно просто двигать по сюжету. Но автор слишком перемудрил с ним и вместо трагической семейной истории о потере, наворотил какой-то политической подоплёки. И концовка больше недоумения вызывает: зачем завершение на президенте и его убийстве, и почему жена навещает могилу. Средней руки недохоррор, но в виду малой продолжительности в час и лёгких загадок (двух с шифрами на игру, а клавиш для пианино за загадку не считаю так как её решение висит прямо над ней) в целом негатива не оставляет, хотя и минусы имеются в медлительности передвижения главного героя. В игре единственная перезаписываемая запись, и перед последним флешбеком будет единственный выбор: использовать механизм на прикованном человеке с головой лося. Не рискнул его прикончить, а потом уже вернуться к этому моменту нельзя и нужно переигрывать игру. Так что на что тот выбор влиял так и осталось загадкой