Dread X Collection 5

Excellent game!

[h1] Dread X Collection 5 – Mini Antoloji, Maksimum Gariplik[/h1] [i]Bu seriyi seviyorum çünkü her oyun farklı bir rüya (ya da kabus) gibi hissettiriyor.[/i] [b]Dread X Collection 5[/b], teması “eğlence” olan ama eğlencenin nasıl korkuya dönüşebileceğini çok iyi gösteren bir paket. Her biri kısa süren mini hikâyeler... kimisi unutulmaz, kimisi tam bir çile. İşte teker teker notlarım: [hr][/hr] [h1] Genel Çerçeve: Outpost 3000 ve “Entertainment Horror” Teması[/h1] Hub mekânı: Dread X Collection 5’in genel çerçevesi, Outpost 3000 adlı eski ama tema partileriyle özdeşleşmiş, uzay / alien-temalı bir eğlence mekânı. Oyuncular bu hub dünyada ilerledikçe hem bu mekânın karanlık sırlarını açığa çıkarıyor, hem de antolojiye dahil oyunlara erişim sağlanıyor. [hr][/hr] [h2]HUNSVOTTI – 9 / 10[/h2] Finlandiya folklorünü tanıtırken güllük gülistanlık başlayan ama sonrasında ürkütücü bir festivale dönüşen kısa bir oyun. Neden bilmem, çok yer etti zihnimde — atmosferiyle, temposuyla ve o son sahnesiyle akılda kalıyor. [i]Kısa, öz, rahatsız edici.[/i] [hr][/hr] [h2]Gallerie – 8 / 10[/h2] Soyut. Delice soyut. Resim galerisi, dünya dışı varlıklar, boyutlar arası bir iletişim... Sanatsal ve korkutucu arasında gidip gelen tuhaf bir deneyim. Özellikle o [i]dev uzaylıyla iletişim kurma[/i] kısmı çok iyi düşünülmüş. [hr][/hr] [h2]Book of Blood – 5 / 10[/h2] Bir lunaparkta bulduğumuz eski bir kitapla farkında olmadan ayin yapıyoruz. Ana puzzle fena değil ama aynı şeyi defalarca yaparken palyaçodan kaçmak bir noktadan sonra sıkıyor. [b]İyi fikir, zayıf uygulama.[/b] [hr][/hr] [h2]Karao – 6 / 10[/h2] Karaoke Bar’da başlayan sıradan bir gece, bir anda tuhaf ve tekinsiz bir hal alıyor. Görsel atmosferi iyi ama oynanış fazla yüzeysel. [i]“Ne oldu şimdi?” diyerek bitirdim.[/i] [hr][/hr] [h2]Rotten Stigma – 7 / 10[/h2] Gallagher Sports Center’da kaybolan 12 çocuk (kendi çocuğu da dahil) vakasını araştıran eski bir polisin hikâyesi. [b]Resident Evil[/b] tarzı mekanikler, iyi bir estetik, kısa ama sürükleyici bir deneyim. Daha uzun olsa tadından yenmezdi. [hr][/hr] [h2]Spirit Guardian – 2 / 10[/h2] Bakımevinde nineden kaçtığımız saçma sapan bir oyun. Tüm aklımda kalan şey yüzlerce aynı dolap. [strike]Gerisini hatırlamak bile istemiyorum.[/strike] [hr][/hr] [h2]We Never Left – 7 / 10[/h2] Korku oyunu üretme takıntısı olan bir developer’ın evinde geçiyor. Bir noktada bilgisayardan komut girerek ilerliyoruz — [i]text-based[/i] kısımlar nostaljik hissettirmiş. [b]Fikir güzel, atmosfer sağlam.[/b] [hr][/hr] [h2]Vestige – 3 / 10[/h2] Berbat bir oyun. Korku mu, motosiklet mi belli değil. Point & click tarzı ilerleniyor ve bir anda bitiyor. [i]Hemen unutulacak türden.[/i] [hr][/hr] [h2]Resver – 6 / 10[/h2] Sürreal’in dibi. Stilize çizim tarzı, soyut renk paleti ve “gizli gece kulübü” temasıyla farklı bir tat bırakıyor. Aslında walking simulator, ama atmosferde bir [i]Bulut Atlası / Soap[/i] göndermesi havası var. [b]Sırf tarzı için oynanır.[/b] [hr][/hr] [h2]Ludomalica – 6 / 10[/h2] Evde kimseler yokken ailemizin oynamamızı yasakladığı bir masa oyununu (Ouija misali) oynuyoruz. Işıkları söndürüp evdeki iblisten kaçmak üzerine kurulu. Basit ama finali karanlık ve etkili. [hr][/hr] [h2]Beyond the Curtain – 9 / 10[/h2] Her Dread X antolojisinde bir oyun parlıyor, bu seride o kesinlikle [b]Beyond the Curtain[/b]. Gerçekten dehşet geriyor, kukla fobiniz yoksa bile oluşturuyor. Muhteşem atmosfer, harika tempo. [b]Serinin yıldızı![/b] [hr][/hr] [h2]Interim – 3 / 10[/h2] Serinin en zayıf halkası. Hikaye kopuk, oynanış sıkıcı, atmosfer sıradan. Hiçbir yere varamadan bitiyor. [hr][/hr] [h1]Genel Değerlendirme[/h1] [b]Dread X Collection 5[/b], her zamanki gibi “mini kabus tadımlığı” mantığında. Bazı oyunlar tekinsizliğin kitabını yazıyor ([i]Hunsvotti[/i], [i]Beyond the Curtain[/i]), bazıları ise maalesef erken prototip gibi hissettiriyor. Ama yine de 4-5 saatlik bu yolculuk, indie korku deneyimleri sevenler için fazlasıyla keyifli. [quote]Genel Puanım: [b]7 / 10[/b][/quote] Dread X serisi, korkunun kısa öyküler halinde anlatılabileceğini bir kez daha kanıtlıyor...