„DEADLIGHT DIRECTOR’S CUT” czyli… Apokalipsa zombie, upadek cywilizacji i walka o przetrwanie
OCENA: 3,6 / 5,0
PLUSY
+ Mroczny klimat post-apokaliptycznego Seattle
+ Udane połączenie platformówki 2.5D z elementami survivalu
+ Dobra oprawa dźwiękowa
+ Wysoka dynamika rozgrywki
+ Potrafi wciągnąć
MINUSY
- Fabuła oparta na znanych schematach zombie-apokalipsy
- Niedopracowane animacje oraz statyczne cut-scenki
- Krótki czas gry
- Liniowa rozgrywka
POMYSŁ: 3,5 / 5,0
„Deadlight Director’s Cut” to klasyczna i raczej sztampowa opowieść o apokalipsie zombie. Historia Randalla Wayne’a, który pośród ruin Seattle poszukuje swoich bliskich jest bardzo prosta, niemniej całkiem solidnie poprowadzona. Gra czerpie pełnymi garściami ze schematów gier z udziałem nieumarłych, ale mimo braku oryginalności broni się całkiem nieźle. Poczucie nieustającego zagrożenia oraz dobrze zobrazowana beznadzieja świata po upadku cywilizacji wspólnie tworzą ciężki i mroczny klimat. Dodatkowo odnajdywane zapiski oraz retrospekcje i wewnętrzne monologi protagonisty budują jego portret psychologiczny, pozwalając graczowi lepiej wczuć się w rolę zmęczonego, ale jednocześnie zdeterminowanego ocaleńca.
GRAFIKA: 2,8 / 5,0
Projekty lokacji zrujnowanego Seattle prezentują się całkiem fajnie, a same postacie mają prosty, ale solidny design. Całość jest spójna, chociaż nie zachwyca technicznie – tła są szczegółowe, ale modele i interakcje z otoczeniem raczej oszczędne. Gra ewidentnie stawia na atmosferę ponad graficzne fajerwerki. Niedociągnięcia w animacjach mogą momentami frustrować, ponieważ nie zawsze wyraźnie widać detale otoczenia, co wpływa na decyzje gracza i czasem skutkuje śmiercią protagonisty. Niski budżet produkcji widać szczególnie na przykładzie cut-scenek, które są w pełni statyczne i wyglądają jak kadry wycięte z komiksu.
DŹWIĘK: 4,2 / 5,0
Ścieżka dźwiękowa to najlepszy element tej gry. Stonowana muzyka z genialnym głównym motywem (utwór „Deadlight” skomponowany przez hiszpańskiego twórcę muzyki do gier Davida Garcíę Díaza) oraz solidne ambienty (m.in. skrzypiące konstrukcje oraz odgłosy wydawane przez „Cienie”) znakomicie wspierają mroczny i jednocześnie melancholijny klimat produkcji. Voiceovery prezentują się równie dobrze, a chropowaty głos głównego bohatera (w tej roli Stephen Hughes) nadaje historii dodatkowego emocjonalnego wydźwięku.
GRYWALNOŚĆ: 3,8 / 5,0
„Deadlight Director’s Cut” to prosta platformówka 2.5D skupiona na unikaniu zagrożeń oraz rozwiązywaniu prostych zagadek środowiskowych. Mechaniki działają poprawnie, choć nie są szczególnie głębokie. Sterowanie przy pomocy kontrolera jest całkiem ok, niemniej niektóre elementy rozgrywki (strzelanie) nie są w pełni intuicyjne. Mimo drobnych technicznych ograniczeń gra potrafi wciągnąć – głównie dzięki fajnemu klimatowi oraz dynamicznej akcji (niektóre sekwencje ucieczek są bardzo widowiskowe i mocno trzymają w napięciu). Gra oferuje łącznie trzydzieści dwa osiągnięcia, z czego większość związana jest z postępami w grze oraz dokładną eksploracją otoczenia. Ciekawymi bonusami są ukryte w głównej fabule trzy mini gry oraz dodatkowy moduł survivalowy.
PODSUMOWANIE
„Deadlight: Director’s Cut” to krótka, klimatyczna platformówka 2.5D, która atmosferą i grywalnością nadrabia to, czego brakuje jej w oryginalności oraz oprawie graficznej. To gra, która potrafi skutecznie wciągnąć na kilka intensywnych godzin. Nie jest to produkcja wybitna, ale mimo widocznych ograniczeń budżetowych broni się dzięki sugestywnej wizji post-apokaliptycznego świata, dobrze skomponowanej warstwie dźwiękowej oraz dynamicznej i angażującej rozgrywce.
CZY BYŁO WARTO?
Tak. „Deadlight Director’s Cut” to był stosunkowo niewielki wydatek (kwota rzędu 8,47 PLN, w przeliczeniu ok. 2,33 USD), a zapewnił mi kilka godzin całkiem fajnej rozgrywki.
SKALA OCEN
5,0 – Znakomity
4,5 – Bardzo dobry
4,0 – Dobry
3,5 – Solidny
3,0 – Przeciętny
2,5 – Nijaki
2,0 – Słaby
1,5 – Bardzo słaby
1,0 – Beznadziejny
