This War of Mine

The Sniper.

Great Game

经典回顾

Great game with a good art style but kinda lacks replayability

god

非常好的反战游戏，对新手来说通关很困难，毕竟是10年前的老游戏了，画质和玩法肯定不如现在很多游戏，当然这种黑白画质也很凸显战争的残酷和冷漠，第一次玩的时候真的身临其境，遇到有困难的人直接无条件帮，不杀人，只偷被别人发现不了的东西，结果发现真的很难通关，自从杀了第一个人，发现物资真的好容易得到啊，并且看了一些高手的教程：罗曼空手屠军营等等。反正到最后我忘记了这是反战游戏，屠这抢那，感觉特别刺激过瘾，完全没有第一次游玩时的紧张且佛系代入感。特别是那个寂静小屋，我第一次玩看着那里药品食物多且没有危险就去了，抢光了那对老人的物资尽管他们劝说我，再去那里发现他们躺在床上死了，我拿了他妻子的药感到很深的负罪感。丢掉良心变得麻木，这游戏就很好通关

Constant crashes following saving.

güzel

This War of Mine jest dla mnie jedną z tych gier, które udowadniają, że medium gier potrafi przekazywać emocje równie skutecznie jak najlepsze książki czy filmy. Większość produkcji wojennych stawia gracza w roli bohatera. Jesteśmy elitarnymi żołnierzami, dowódcami armii albo ostatnią nadzieją ludzkości. Wojna staje się tłem dla spektakularnych bitew, efektownych zwycięstw i historii o heroizmie. This War of Mine robi coś zupełnie odwrotnego. Odbiera nam broń, odbiera poczucie kontroli i przypomina, że zdecydowana większość ludzi podczas wojny nie walczy o zwycięstwo. Walczy o przetrwanie. To właśnie ten pomysł sprawia, że gra pozostaje ze mną na długo po napisach końcowych. Nie dowodzimy tutaj oddziałem komandosów. Nie zdobywamy kolejnych poziomów doświadczenia. Nie ratujemy świata. Każdy dzień sprowadza się do bardzo prostych pytań. Czy wystarczy jedzenia? Czy starczy opału na noc? Czy ktoś jest chory? Czy warto ryzykować życie podczas nocnej wyprawy po kilka konserw i garść leków? Z pozoru brzmi to banalnie, ale właśnie w tej prostocie tkwi siła gry. Bardzo niewiele tytułów potrafiło sprawić, że czułem autentyczny dyskomfort podczas podejmowania decyzji. W This War of Mine niejednokrotnie łapałem się na tym, że siedziałem kilka minut przed ekranem, zastanawiając się, co zrobić. Okradzenie starszego małżeństwa może uratować moją grupę. Pomoc obcym może oznaczać śmierć jednego z moich ludzi. Ignorowanie cudzej tragedii zwiększa moje szanse na przeżycie. Gra nie daje prostych odpowiedzi i nie próbuje moralizować. Po prostu pokazuje konsekwencje. To od gracza zależy, czy będzie w stanie z nimi żyć. Ogromną rolę odgrywa tutaj klimat. Charakterystyczna, szkicowana oprawa graficzna sprawia wrażenie oglądania wojennych wspomnień zapisanych na pożółkłych kartkach pamiętnika. Muzyka jest oszczędna, melancholijna i idealnie trafia w ton opowiadanej historii. Do dzisiaj pamiętam momenty, kiedy siedziałem w schronieniu swoich ocalałych, słuchając deszczu uderzającego o dach i odległych wystrzałów, zastanawiając się, czy kolejny dzień nie okaże się ostatnim. Co ciekawe, mimo upływu lat mam wrażenie, że gra nie straciła na aktualności. Wręcz przeciwnie. W świecie, który wciąż doświadcza konfliktów zbrojnych, historia zwykłych ludzi próbujących przetrwać pośród ruin wydaje się jeszcze bardziej przejmująca niż w dniu premiery. This War of Mine nie pokazuje wojny jako serii bitew. Pokazuje ją jako niekończące się pasmo głodu, strachu, zimna i trudnych wyborów. I właśnie dlatego działa tak mocno. Oczywiście nie jest to gra pozbawiona wad. Po kilku przejściach część wydarzeń zaczyna się powtarzać, niektóre lokacje przestają zaskakiwać, a znajomość mechanik odbiera część napięcia. Nie jest to również produkcja, do której wracam regularnie na setki godzin jak do RimWorlda, Project Zomboid czy ulubionych strategii. Paradoksalnie uważam jednak, że to nie jest problem. This War of Mine przypomina bardziej wyjątkową książkę niż typową grę. Nie wraca się do niej codziennie. Wraca się wtedy, gdy ma się ochotę ponownie przeżyć tę historię. Najbardziej imponuje mi jednak to, że po zakończeniu rozgrywki nie pamiętam konkretnych przedmiotów, statystyk czy mechanik. Pamiętam ludzi. Pamiętam decyzje, których żałowałem. Pamiętam sytuacje, w których uratowanie własnej grupy wymagało skrzywdzenia kogoś innego. Pamiętam poczucie winy, kiedy robiłem rzeczy, których normalnie nigdy bym nie zrobił. Bardzo niewiele gier potrafi wywołać takie emocje. This War of Mine nie jest grą o wojnie. Jest grą o człowieczeństwie wystawionym na najcięższą próbę. I właśnie dlatego uważam ją nie tylko za jedną z najlepszych polskich gier, ale również za jedno z najważniejszych doświadczeń, jakie może zaoferować całe medium gier komputerowych.

кайф