Romance of the Three Kingdoms II

Bardzo nie lubię stawiać negatywnych opinii klasykom, no ale ta gra naprawdę nie jest warta świeczki. I bynajmniej nie chodzi o to, że nie została przetłumaczona. Ta gra ma dwa problemy, które sprawiają, że ta gra jednak nie rezonuje: 1. ZDRADY. Niezwykle łatwo o zdradę postaci, na początku wszyscy sobie wyrywają postacie, te bardziej i mniej znane. Jeżeli nie ma się lojalności > 90, to z łatwością przejdzie do kogoś zupełnie innego. Zatem jeżeli przypisano delikwentowi max armię (10000 ludzi/tyle samo ryżu i 1000 złota), to traci się także i nią. A można zwiększyć lojalność tylko jednemu człowiekowi na danym polu na turę. A jeszcze łatwiej w sumie o zdradę na polu bitwy!! Ale najgorsze jest to, że to działa kompletnie nieuczciwie - grając Cao Cao, Xiahou Dun przeszedł na stronę wroga mając 89 lojalności, po czym oczywiście doskonale mnie wykończył Lu Bu, który pomimo swojej lojalności równej 57 jakoś do końca trzymał się z Dongiem Zhuo. Porażka! 2. Deflacja. Mniej pól, mniej żołnierzy - super! Szkoda tylko, że wszyscy z łatwością akumulują po 5+ max armii na jedynym polu. Gracz może też dałby radę, ale wtedy by musiał ciągle skakać po polach jak nomad i się nie osiadać do momentu wybicia całej reszty. Taka "deflacja" razem z kontrolą wielu ludzi naraz przeniknęła do reszty gier. Jako trzecią, drobniejszą wadę można wskazać niesprawną dyplomację, ale po prostu można ją zignorować i tyle. Ta funkcja jeszcze nie dojrzała. Reasumując, może jednak lepiej pominąć "dwójkę".