Pahelika: Secret Legends

Das schlechteste Spiel des 21 Jh.

Als Überraschunkspaket gekauft für 2,99€. Naja, als kurzer Zeitvertreib ok

The game feels very barebones, and there’s a lot of pixel hunting — which is frustrating given the low-resolution graphics that are hard to see. The puzzles aren’t really puzzles; they’re mostly guessing, and there are no real consequences for a wrong answer since you can just try another option. The puzzles are also nonsensical and almost always revolve around some kind of magic scroll. The story isn’t engaging and left me confused several times.

THE BEST GAME IN THE WHOLE DAMN WORLD

Choć oficjalna nazwa na to nie wskazuje, kupując "Pahelikę" na Steamie otrzymujemy wersję uaktualnioną o wdzięcznym dopisku "HD". Niestety w wypadku "Secret Legends" za dużo to nie dało, bo mimo optymalizacji pod nowsze systemy grafika dość mocno rozjeżdżała mi się w trybie pełnoekranowym. Ostatecznie zmuszona byłam grać w niewielkim okienku, co trochę magii rozgrywce odebrało. Na szczęście "Pahelika" jest całkiem udaną przygodówką i nawet w niesprzyjających warunkach technicznych daje dużo frajdy. Trzeba się tylko przestawić na nieco inne niż w większości tego typu gier sterowanie - aby użyć przedmiotu trzeba przeciągnąć go (bez puszczania klawisza!) na przeznaczone mu miejsce. Przedmioty można też jednak podnosić pojedynczym kliknięciem, jednak przy próbie ich użycia otrzymujemy komunikat podobny do tego, jaki zobaczymy przy zwyczajnym kliknięciu danego obiektu. Początkowo może to wyglądać jak bug gry, więc warto zwrócić na to uwagę. Jeśli chodzi o historię to jest ona dość ciekawa. Wcielamy się we władającego magią mężczyznę, który próbuje odnaleźć legendarną księgę o wielkiej mocy - tytułową Pahelikę. Aby uzyskać do niej dostęp musi przejść kilka prób. Każda próba stanowi jeden poziom gry, oddzielny od pozostałych. Trudno więc zapełnić ekwipunek i nie biegamy jak opętani po kilkunastu lokacjach, szukając tego jednego miejsca w którym można wejść z czymś w interakcję, co uważam za duży plus. Nie uświadczymy tutaj także żadnej sceny z ukrytymi obiektami. Wszystko, co weźmiemy do ręki możemy użyć, a złapiemy tylko przedmioty leżące gdzieś w lokacji. Dodaje to rozgrywce trochę realizmu i sprawia, że rzeczywiście przyglądamy się lokacjom, w których się znajdujemy, bo możliwy do podniesienia przedmiot wcale nie wyróżnia się od reszty pomieszczenia. Zamiast ukrytych obiektów mamy tutaj jednak całkiem sporo minigier. Deweloper szczególnie upodobał sobie puzzle, które odmieniane są tutaj przez wszystkie możliwe przypadki i po jakimś czasie zaczynają niestety nużyć. Są jednak poprzeplatane innymi zajęciami, więc tragedii nie ma. Rozgrywkę dodatkowo urozmaica dodanie sporadycznych zwojów z zaklęciami, które przypominają nam, że gramy jednak postacią uzdolnioną w tym kierunku. Jednocześnie gra jasno daje nam do zrozumienia, że nie załatwimy wszystkiego "jednym machnięciem różdżki". Bohater, a przez to i gracz, musi przechodzić kolejne testy tak, jak zostały one zaplanowane. Same zagadki są dość różnorodne, każdy poziom jest nieco inny. Grafika stoi na naprawdę przyzwoitym poziomie. Efekty dźwiękowe akcji bohatera czy okien dialogowych zrobione są trochę na starą modłę (w czym nie ma oczywiście niczego dziwnego, nie jest to przecież gra nowa), a więc stosunkowo głośno i przenikliwie w porównaniu do pozostałych dźwięków gry. Niektórych mogą denerwować, choć mi nie przeszkadzały. W nich także zachowano umiar, więc nikomu uszy nie powinny odpaść. Przez historię przeprowadza nas dodatkowo lektor, który opisuje to, co widzimy na komiksowych cutscenkach. Całość stylizowana jest na opowieść, więc narrator przybliżający graczowi kolejne wydarzenia z podróży bohatera jak najbardziej tutaj pasuje. Poza problemami z grafiką największą wadą "Paheliki" jest dla mnie niemożliwe do zdobycia osiągnięcie za ułożenie wszystkich puzzli. Od jednej z ostatnich aktualizacji po prostu nie ma możliwości jego zaliczenia. Dlatego też na tę chwilę grę muszę odradzić tym, którym zależy na tych stu procentach. Pozostałe osiągnięcia są jednak bardzo przyjemne i łatwe do zdobycia, więc jeśli ktoś lubi dobre gry przygodowe i nie będzie mu przeszkadzać numerek 94% przy ilości osiągnięć lub w ogóle się nimi nie przejmuje - "Pahelikę" mogę z czystym sumieniem polecić jako trochę już podstarzałą, ale nadal sprawiającą wiele frajdy grę na jeden wieczór.

One of the worst HO ever. Everything in this game is bad. Donate for charity instead of wasting your money for this s**t.

Nice old-scholl point-and-click adventure.

toll

Super gra na myślenie.

Tags: Adventure - WC - Walk Clicker Additional Tags: Delete Local Content & Remove from Library TLDR: Very dated. Some crashes. Many puzzles have incomplete instructions (missing words on purpose). Puzzles are more expedient than Revelations which is nice however the cryptic clues are even more unfair. This is basically the same as the sequel Pahelica: Revelations HD in that it recycles the plot structure as well as the locations, albeit at an earlier time. This game feels somehow fresher, locations are often vibrant and functional rather than ruins of old memories you see in the sequel. Many puzzles come across as simple and effective and it gets motivating to get a tempo going and solve a bunch of things in a row. However you often get stonewalled with ridiculous jigsaw puzzles, text instructions that are partially censored, as well as some puzzles just flat out requiring brute force to solve. The pseudo new age sorcery thematic is as amateur as the sequel, perhaps worse so since this has no existing lore to build upon. I would say to avoid both Pahelika games, they are a lot cleaner than the silly games in which a bunch of random objects are dumped on screen and you have to cross out a grocery list at the bottom, but they have a ton of flaws in their own right. While the puzzle structure is more manageable here the stonewalling and lack of refinement in puzzle design is even worse. In other words its more amateur but less over-engineered than the sequel, which makes them equally frustrating.