Lunacy: Saint Rhodes

💋

genuinely have no idea why this game is sitting at mixed reviews. from what i've seen, the biggest complaint is with the puzzle difficulty... which in itself is infinitely more confusing than any puzzle you'll come across. there are, like, two bits in this game that are actually somewhat challenging to solve, and this is mostly down to vagueness in the instructions. just use common sense, and it'll save you so much of the hassle that most people have apparently had with this game. overall, this is just a really solid little cosmic horror experience. yeah, there are some jumpscares here and there, and the narrative isn't conveyed all that well, but the atmosphere is absolutely on point, and the enemies are actually pretty scary (particularly in the later acts). it's also surprisingly polished for an indie game, with it being able to run just fine on my 2017 potato gaming laptop. i encountered a couple of minor visual bugs, but none related to gameplay. the devs clearly have a ton of passion for lovecraftian horror, and this is a really underrated entry in that genre. it's not mind-blowing, but it's a really strong effort. don't let the reviews deter you.

შესავალი: გამოძიებისას თავსატეხების ამოხსნა, მოჩვენებების თემატიკაზე, ერთ-ერთი ყველაზე გაცვეთლი თემაა. თუმცა ხანდ და ხან გადახალისება და გაუმჯობესება, ყოველთვისაა შესაძლებელი. სწორედ ასეთი ნაშრომთან გვაქვს საქმე. თამაშის მსვლელობა: თავსატეხების ამოხსნა და თხრობის შეზავება, ამ ჟანრის პური და მარილია. მაგრამ შემქმნელები ნამდვილად არ გივტოვებენ ერთფეროვნების შეგრძნებას. სამწუხაროდ ბორბალს ახლიდან ვერ გაიმოიგონებ, ამიტომ უკვე არსებულ ველოსიპედს სხვა და სხვა ნაირად აფორმებენ. აქ უბრალოდ ხაზს გავუსვამ არსებულის სრულიად დახვეწილად ჩვენებას. შესახედაობა: ლამაზი და განწყობის შემქმნელი თამაშია, მიუხედავად ადგილ-ადგილ საშიში მონაკვეთებისა, გარემო მაინც სევდიან სიმყუდროვეს გვთავაზობს. მომეწონა წვიმისა და ქსელების სათვალეებზე გამოდების და მოწმენდის წარდგენაც. ლამაზი, დაწვრილმანებული და საინტერესო ადგილებით დახუნძლულია, თუმცა ისევ ანრეალისთვის დამახასიათებელი სივიწროვე იგრძნობა. მოვლენები: ჩვენ გვიწევს საკმაოდ უცნაური ამბების გამოძიება, როდესაც წინაპრების სახლში ვბრუნდებით. დემონების მიერ მანიპულირებულები ვართ და საბოლოო შედეგი ისევ ჩვენზეა დამოკიდებული. ჩემთვის ცოტა უცნაური იყო მიზეზები და მიზნები, რომლითაც სოფლის მაცხოვრებლები მოქმედებდნენ. რადგან არსებულ სისასტიკესა და წერილებში არსებული საუბრების განწყობა, მკვეთრად განსხვავდება ერთმანეთისაგან. რაღაც-რაღაცეები დამოუკიდებლად შეგვიძლია გავიაზროთ, მაგრამ ზოგიერთი მოვლენა ყოვლად გაუგებარი რჩება. ხმა: მუსიკა აქ მწირედ შეგვხვდება, მაგრამ ხმოვანი გაფორმება ძალიან კარგადაა გაკეთებული სხვა მხრივ. ჭექა-ქუხილი, ზემოთა სართულიდან სიარულის ხმები ცარიელ სახლში, ჩურჩულები და ა.შ. ბოლოსიტყვაობა: დახვეწილი და კარგი ნიმუშია, მოჩვენებებზე არსებული თამაშებიდან. ნამდვილად იმსახურებს 8/10 ქულას, ჩემი აზრით.

Определенно ожидал большего от этого хоррора. Начало было многообещающим. Буквально было интересно: старый мрачный заброшенный особняк в глуши, все вокруг ветхое, поскрипывает. Саспенс витает в воздухе. Читаешь записки, открываешь тайны этого места. Атмосфера на месте. Вроде ничего не происходит, но сидишь в напряжении. Всегда в ожидании скримера или чего-нибудь жуткого. В общем, играть одному в темноте в наушниках - прям самое то. Потом постепенно игра начала руиниться: превратилась в беготню от неких теневых сущностей, которые буквально бесконечно появляются. Переход в потусторонний мир тоже был, на мой взгляд, ни к чему. Ну, и вишенкой на торте стала глава, где ГГ находится в подсознании Элизабет. Несколько раз для прохождения просто рандомно натыкал. Непонятно, ни что происходит, ни что нужно делать, ни о чем это вообще все. В общем, в этот момент хоррор перестал был хоррором. Ожидал, что будет короткий классический хоррор в сеттинге старого поместья без всяких излишеств как, например, Silver Chains. И к этому шло. По факту, вторая половина игры скатилась и последние несколько часов уже просто доигрывал. В итоге, резюмируя, максимум 5 из 10. Хотя потенциально могло быть на пару баллов выше.

I personally dislike the controls for this game. if I couldve used the mouse to simply point and click, not grab move let go etc I wouldve liked it a lot better. Just too much, theres a lot things to open and pick up and its tedious. Also the writing is childish and totally wrong for the time period and the premise is weird. Couldnt come up with a better reason for him to go to a wet empty town at night?

[h1]🎮 Reseña de Lunacy: Saint Rhodes[/h1] [h2]Resumen del Juego[/h2] Lunacy: Saint Rhodes es ese experimento Indie de Acción/Aventura que te mira a los ojos y te dice: “tranquilo, todo está bien”… justo antes de apagar las luces y dejarte solo con tus decisiones. Es una experiencia para un jugador que apuesta por el misterio, el avance a tu ritmo y esa sensación de “aquí algo está mal” que se pega como chicle en el zapato. La primera impresión es clara: no viene a competir por ser el shooter más frenético ni el RPG más profundo. Viene a ser raro, a incomodarte y a llevarte de la mano… pero con la mano fría. Y sí, tiene Logros (32) y Cromos, o sea: hay zanahorias digitales para que sigas caminando aunque tu instinto te diga “sal de aquí”. [h2]Luces y Sombras en Saint Rhodes[/h2] Lo Bueno: ✅ 😈 Experiencia 100% enfocada en un jugador: sin relleno social, sin “únete al clan”, solo tú y el juego. ✅ 🏆 32 logros de Steam: perfecto para el cazador de logros que necesita validación oficial por sufrir. ✅ 🃏 Cromos de Steam: porque nada dice “horror” como convertir tu trauma en cartitas coleccionables. ✅ ☁️ Steam Cloud: cambias de PC y tu progreso (y tus malas decisiones) te siguen fielmente. ✅ 👨‍👩‍👧 Préstamo familiar: puedes “recomendarlo” en casa y ver quién aguanta más… científicamente. Lo No Tan Bueno: ❌ 🧍‍♂️ Solo un jugador activo al momento: la vibra de “pueblo fantasma” no solo está en el juego, también en la comunidad. ❌ 📣 108 recomendaciones totales: existe una base de fans, pero no es precisamente una estampida. ❌ 🤝 Sin multijugador: si querías compartir el pánico con alguien, aquí tu único compañero es el eco. ❌ 🔁 Rejugabilidad incierta: con este tipo de propuesta, si ya te sabes el truco, el susto se vuelve trámite. ❌ 🏷️ Descuento máximo histórico: N/A… o sea, historial de descuentos: misterio digno del propio juego. [h2]Tabla de Evaluación[/h2] [table] [tr][th]Aspecto[/th][th]Puntuación (0-10)[/th][th]Comentario[/th][/tr] [tr][td]Jugabilidad[/td][td]7[/td][td]Cumple en acción/aventura, sin reinventar la rueda.[/td][/tr] [tr][td]Dificultad / IA[/td][td]6[/td][td]Más tensión y ritmo que “IA brillante”.[/td][/tr] [tr][td]Contenido[/td][td]7[/td][td]Suficiente para una experiencia singleplayer enfocada.[/td][/tr] [tr][td]Gráficos / Video[/td][td]7[/td][td]Indie correcto: más atmósfera que músculo técnico.[/td][/tr] [tr][td]Historia[/td][td]7[/td][td]Misterio central que empuja a seguir, aunque te quejes.[/td][/tr] [tr][td]Ambientación[/td][td]8[/td][td]Lo mejor: incomodidad bien servida, constante y con intención.[/td][/tr] [tr][td]Efectos (VFX)[/td][td]7[/td][td]Apoyan el tono sin volverse fuegos artificiales.[/td][/tr] [tr][td]Música[/td][td]7[/td][td]Funcional y tensa: hace su trabajo sin pedir aplausos.[/td][/tr] [tr][td]Voces[/td][td]6[/td][td]Cumplen, pero no son el gancho principal.[/td][/tr] [tr][td]Diversidad[/td][td]6[/td][td]No es su foco; se nota en prioridades de diseño.[/td][/tr] [tr][td]Rendimiento[/td][td]7[/td][td]En general estable para un indie de este estilo.[/td][/tr] [tr][td]Rejugabilidad[/td][td]6[/td][td]Más de “experiencia” que de repetir por sistemas.[/td][/tr] [tr][td][b]Total Puntuaciones (Muy Bueno)[/b][/td][td][b]6.8[/b][/td][td]Una propuesta sólida: destaca por atmósfera y enfoque.[/td][/tr] [/table] [h2]Conclusión (Muy Bueno)[/h2] Lunacy: Saint Rhodes es “Muy Bueno” en el sentido más peligroso de la palabra: no intenta gustarle a todo el mundo, y eso le suma puntos… y también le resta público. Si buscas un Indie de Acción/Aventura con vibra rara, tensión y un ritmo de exploración que se toma en serio, aquí hay material. Ahora, seamos controversiales: que haya 1 jugador activo y 108 recomendaciones totales no lo hace malo, pero sí lo coloca en esa liga de juegos que sobreviven por culto, no por multitud. Y eso puede ser exactamente lo que quieres: una experiencia más íntima, menos “tendencia” y más “me dejó pensando”. [h3]Recomendación de Compra (Recomendado con reservas)[/h3] Puntuación Total: 6.8/10 Número de jugadores activos al momento de hacer esta review: 1 Descuento máximo registrado: N/A Veredicto: [i]Un indie atmosférico que vale por su viaje… si te gusta viajar solo y con paranoia.[/i] Si quieres una aventura individual con logros para presumir y una ambientación que hace el trabajo sucio (ponerte incómodo), dale una oportunidad. Si necesitas comunidad activa, multijugador o rejugabilidad infinita, aquí lo único infinito va a ser tu capacidad de decir: “ok, una escena más y lo dejo”… claro que sí, campeón.

Lunacy: Saint Rhodes é um jogo que abusa dos puzzles, se tornando as vezes cansativo e atrapalhando um pouco o desenrolar.

Мне игра понравилась, история интересная, механики геймплея и головоломки порадовали. Рекомендую к покупке.

初見ノーマル難易度で4.4時間でクリア [olist] [*]宗教儀式系ホラーアドベンチャー [*]ゲームの進行としては、Layers of Fear辺りを想定すればいい。 [*]評者は10数回死んでクリアできた。 [*]戦闘はない。一部幽霊が攻撃してくるから、逃げたり、ドクロの波動(？)みたいなのでプッシュバックするだけ。 [*]謎解きがチラホラあって迷うが、Youtubeで｢Lunacy Saint Rhodes walkthrough｣で検索したら、通しでプレイしてる動画が見つかる。 [*]一部、バグで進行不能になったところがあったが、オートセーブが10個ぐらい残ってるので、そこからやり直しで行けた。 [*]グラフィックは2010年代あたりレベル。 [*]2周目のクリア要素は特にないっぽい。収集品要素はある。 [/olist] まぁ、1回クリアしたらもう2度とすることはないと思っていいかな。俺は2度とプレイしないな。 鍵屋で200円で買うのが妥当。

-