Niektórzy szukają w grach przygody, bogatej fabuły, czy też ciekawych zagadek. Natomiast wielbiciele Beat ’em upów szukają CZYSTEJ ROZWAŁKI! Oczywiście dobrze wykonanej z responsywnym sterowaniem oraz z ciekawym, ale jednocześnie nie przesadzonym systemem walki. Takiej rozrywki dostarczały dawniej gry na automaty arcade, ale nie brakowało też takich tytułów na blaszaki czy konsole. Świat poszedł na przód, a gatunek prawie umarł. Dopiero rynek gier indie oraz moda na retro sprawiła, że od kilkunastu lat nie narzekamy na brak nowych tytułów tego typu. Jednym z nich jest niedawno wydany King's Blade.
https://youtu.be/rapuiioFJ0Q
[h1]Beat ’em up[/h1]
King's Blade, to klasyczny przedstawiciel gatunku, bez udziwnień pokroju rozwoju postaci, czy też zmiany broni na inną. Do dyspozycji gracza oddano 6 postaci, z których dwie są do odblokowania podczas pierwszego przejścia kampanii. Postacie, to też klasyk w stylu czarodziej, wojownik i łuczniczka. Kolejne trzy postacie, to już inna bajka, bo mrówko- człowiek (dostępny od początku) oraz dwie ukryte, to zdecydowanie oryginały. O historii zawartej w tej produkcji wiele pisać nie trzeba, bo wiadomo, że jest ona tylko tłem dla takich produkcji, ot ratujemy królestwo i właściwie tyle wystarczy, aby mieć motywację do wyrzynania hord wrogów. Ważniejszy od historii jest system walki, a ten zdecydowanie nawiązuje do klasyków pokroju Golden Axe. Mamy więc system prostych kombosów, w tym kilka ukrytych do odblokowania podczas rozgrywki, skok, cios specjalny oraz tzw. ult. Walczy się bardzo przyjemnie, ale warto wiedzieć, że gra do prostych nie należy i pomimo łatwego wejścia, to na wyższych poziomach trudności jest bardzo wymagająca. Powiedzenie "easy learn, hard to master" (łatwo zacząć, trudniej być mistrzem) w tym przypadku sprawdza się wyśmienicie. Trzeba więc dobrze dobrać sobie poziom trudności pod własne umiejętności. Przykładowo ja grałem na normalnym poziomie trudności, ale ostatnią planszę musiałem zmienić na łatwy, bo nie dawałem rady i może bym przeszedł na normalnym, ale musiał bym potrenować, a na to nie miałem czasu i ochoty w tym momencie. Można też inaczej ułatwić sobie rozgrywkę, bo gra obsługuje do czterech graczy jednocześnie na jednym ekranie lub przez remote play together (nie testowane), a wtedy rozgrywka zdecydowanie jest łatwiejsza. Natomiast, jak nie macie znajomych, to można też ustawić boty, wtedy jest zdecydowanie łatwiej, ale i bardziej chaotycznie, a chyba nie o to chodzi, aby grę wam przeszedł bot.
[h1]Conan The Marvin[/h1]
Autor nie kryje swoich inspiracji i zarówno po grafice, jak i po rodzajach przeciwników widać, że główną inspiracją był Conan oraz gra Golden Axe. Gra ma bardzo przyjemny styl ręcznie rysowanej grafiki oraz całkiem niezłą muzykę, która została w całości skomponowana przez jedną osobą. Zresztą cała gra (poza muzyką) też została wykonana przez jedną osobę, co jest godne podziwu zważywszy na jakość produkcji. W grze mamy dostęp do 12 zróżnicowanych poziomów, a na każdej planszy spotkamy unikalnych przeciwników oraz bosa. Co ciekawe twórca postarał się, aby prawie każdy poziom zawierał jakąś ciekawą mechanikę, a to mamy wierzchowce do dyspozycji innym razem żołnierze króla pomagają nam w walce lub walczymy na arenie itp. Nie zieje tutaj nudą i właściwie do samego końca bawiłem się dobrze. Zdecydowanie polecam tę grę osobom lubującym się w tym gatunku, a i nowicjusze dzięki botom oraz możliwości wyboru łatwego poziomu trudności dadzą radę.
PLUSY:
✔️ Ręcznie rysowana grafika inspirowana Conanem
✔️ Przyjemna muzyka (ale bez rewelacji)
✔️ Dobry system walki
✔️ Dużo postaci i sekretów (jak na ten typ gry)
MINUSY:
❌ Animacje są tylko znośne
[h1]OCENA:
7,5/10[/h1]
[quote][h1]Zapraszam do obserwacji naszego kuratora: [url=https://store.steampowered.com/curator/26553378/] ŚWIAT RECENZJI[/url][/h1]
Publikacja recenzji także na [url=https://www.sztab.com/]sztab.com[/url]
[/quote]
