Far Cry® Primal

Sen ne değişik oyunmuşsun be Far Cry Primal… İlk başta “Far Cry ama silah yok, araba yok, bomba yok… Ben taş mı atacağım millete?” diye burun kıvırmıştım. Meğer taş atmak da doğru kişiye atınca gayet keyifliymiş. Oyuna giriyorsun; elinde sopa, üstünde kürk, cebinde iki taş… Karşındaki adamın senden farkı yok ama nedense ikiniz de birbirinizi öldürmeye çok kararlısınız. Canın mı sıkıldı? Sopa çek. Sinirli misin? Mızrak fırlat. Birileri köyüne mi dadandı? Ayıyı sal üstlerine. Adam kaçıyor mu? Kartalı çağır, tepeden kafasına bir şey bırak. Oyun resmen mağara devri stres terapisi. En güzel tarafı hayvanları evcilleştirmek. Kaplanın, kurdun, ayın yanında dolaşıyor. Bir süre sonra düşmanlarla sen uğraşmıyorsun, hayvanı işaret ediyorsun, o hallediyor. Sen de uzaktan “Aferin oğluma” diye izliyorsun. Dünya atmosferi de bayağı güzel. Ormanlar, mağaralar, gece vakti yanan ateşler, vahşi hayvan sesleri… Gece dışarı çıkınca gerçekten insanın “Ben niye evimde oturmuyorum da burada mamut kovalıyorum?” diyesi geliyor. Silah çeşitliliği modern Far Cry oyunları kadar fazla değil ama yay, mızrak, sopa ve tuzaklarla savaşmak beklediğimden çok daha eğlenceli. Özellikle bir mızrağı uzaktan düşmanın suratına saplayınca insanlık olarak biraz geriye gidiyorsun ama oyuncu olarak mutlu oluyorsun. Hikâye çok derin değil, karakterler de ara sıra ne dediklerini anlamadığın garip sesler çıkarıyor ama oyun kendini oynatıyor. Köyünü büyütmek, yeni insanları toplamak, yetenek açmak ve avlanmak sürekli ilerleme hissi veriyor. Kısacası Far Cry Primal, bana silah olmadan da ortalığın anasını ağlatabileceğimi öğretti.

the best game I've ever bought for 1 euro 🥹

best far cry in my opinion

Good

ungga bungga takkar!!!

onga bonga

zika

I like mammoths

Bir mağara adamı olarak beğendim.

oynayın