Far Cry® Primal

nice

Sen ne değişik oyunmuşsun be Far Cry Primal… İlk başta “Far Cry ama silah yok, araba yok, bomba yok… Ben taş mı atacağım millete?” diye burun kıvırmıştım. Meğer taş atmak da doğru kişiye atınca gayet keyifliymiş. Oyuna giriyorsun; elinde sopa, üstünde kürk, cebinde iki taş… Karşındaki adamın senden farkı yok ama nedense ikiniz de birbirinizi öldürmeye çok kararlısınız. Canın mı sıkıldı? Sopa çek. Sinirli misin? Mızrak fırlat. Birileri köyüne mi dadandı? Ayıyı sal üstlerine. Adam kaçıyor mu? Kartalı çağır, tepeden kafasına bir şey bırak. Oyun resmen mağara devri stres terapisi. En güzel tarafı hayvanları evcilleştirmek. Kaplanın, kurdun, ayın yanında dolaşıyor. Bir süre sonra düşmanlarla sen uğraşmıyorsun, hayvanı işaret ediyorsun, o hallediyor. Sen de uzaktan “Aferin oğluma” diye izliyorsun. Dünya atmosferi de bayağı güzel. Ormanlar, mağaralar, gece vakti yanan ateşler, vahşi hayvan sesleri… Gece dışarı çıkınca gerçekten insanın “Ben niye evimde oturmuyorum da burada mamut kovalıyorum?” diyesi geliyor. Silah çeşitliliği modern Far Cry oyunları kadar fazla değil ama yay, mızrak, sopa ve tuzaklarla savaşmak beklediğimden çok daha eğlenceli. Özellikle bir mızrağı uzaktan düşmanın suratına saplayınca insanlık olarak biraz geriye gidiyorsun ama oyuncu olarak mutlu oluyorsun. Hikâye çok derin değil, karakterler de ara sıra ne dediklerini anlamadığın garip sesler çıkarıyor ama oyun kendini oynatıyor. Köyünü büyütmek, yeni insanları toplamak, yetenek açmak ve avlanmak sürekli ilerleme hissi veriyor. Kısacası Far Cry Primal, bana silah olmadan da ortalığın anasını ağlatabileceğimi öğretti.

No tenía muchas esperanzas en este Far Cry, en parte por los comentarios de la gente, pero la verdad es que me ha sorprendido para bien. Sigue siendo un Far Cry al uso básicamente ir limpiando campamentos, subir torres, conseguir pieles y abusar del viaje rápido para evitar los típicos eventos repetitivos de “ayuda a X” o “mata a Y”, pero aun así me ha enganchado bastante. El mundo abierto está muy bien logrado, domesticar bestias es un puntazo y las habilidades también están bastante bien. La historia de Takkar me ha parecido interesante y le da un buen contexto a todo. Quizá lo único que echo en falta es más variedad de animales, ya que muchos se repiten respecto a otros Far Cry, salvo excepciones como el mamut, el dientes de sable o el rinoceronte lanudo.

уга уга я полувать мамонт

This is the best Far Cry Game.

20个小时通关了，相信不少玩家其实和我一样，都是小时候在优酷爱奇艺或者其他平台看自己喜欢的up玩的，那个时候就非常想玩这游戏，现在终于能自己亲手玩一遍了，玩的时候不少场景都浮现出小时候看视频残存的记忆，多少有点感慨。画质上，即使已经快是十年前的游戏了，游戏画面仍然称得上精致，完全不逊色当今的各种3a，虽然谈不上多么顶尖，但也是第一梯队了。剧情上，其实就是原始人三国演义，但用心的语言设计与氛围渲染也足够让人沉浸其中。玩法上，抛开情怀加成，这个游戏前中期收集驯服的野兽与攒素材升级装备让人非常上瘾，后期暗杀技能点的差不多了打营地或哨站操作感非常不错。就是到大后期打乌当和埃吉拉首领还有做那个搞笑专家的任务因为长时间的游玩已经比较无聊了。但总体而言是一块非常值得尝试的游戏，尤其对于喜欢史前文化的人。虽然也算的上一个罐头游戏，但是我当年对这个游戏的期待也是一点都不假的，也算圆梦小时候的一个小心愿了。

Good Game, but to win without to die is not so easy