Directive 8020

Wer ein Dark Pictures erwartet, bekommt hier keins. Ich mochte die Dark Pictures-Reihe wirklich sehr. Umso enttäuschender ist Directive 8020. Nach über 6 Stunden bleibt bei mir eigentlich nur eine Frage: Was ist hier passiert? Die Story wirkt schon auf dem Papier wie etwas, das man hundertmal gesehen hat: Die Erde geht unter, die Menschheit sucht im All nach einer neuen Heimat. Kann man machen – wenn man daraus etwas Eigenes macht. Aber selbst beim Schiff namens Andromeda hatte man offenbar keine Lust, sich irgendetwas Neues auszudenken. Noch schlimmer ist für mich aber das Gameplay. In über 6 Stunden habe ich die Charaktere gefühlt vielleicht 15 Minuten wirklich selbst gesteuert. Quick-Time-Events, die für mich immer ein wichtiger Teil dieser Spiele waren, gibt es kaum noch. Und die Entscheidungen? Die wirken teilweise komplett wahllos. Ich hatte selten das Gefühl, wirklich Einfluss auf die Geschichte zu nehmen. Man klickt irgendetwas an und hofft anschließend, dass es irgendeine nachvollziehbare Bedeutung hatte. Das Storytelling macht es leider nicht besser. Die Dialoge sind teilweise dermaßen schlecht geschrieben, dass es wirkt, als hätte ein Kind versucht, einen ernsthaften Sci-Fi-Horrorfilm zu schreiben. Dazu kommt eine miserable deutsche Synchro und eine Geschichte, die an mehreren Stellen nicht einmal in sich selbst stimmig wirkt. Man soll kaum glauben, wie lange dieses Spiel in Entwicklung gewesen sein soll. Was Directive 8020 gut kann, ist die Optik. Es sieht teilweise wirklich stark aus und auch Atmosphäre und Stimmung funktionieren an einigen Stellen richtig gut. Aber das war's dann leider auch. Gute Grafik und Atmosphäre reichen nicht, wenn Story, Dialoge, Entscheidungen und Gameplay für mich komplett versagen. Wer ein neues Dark Pictures erwartet, sollte seine Erwartungen ganz weit herunterschrauben. Nicht empfohlen.

Ставлю положительный обзор ТОЛЬКО по той причине что мне понравилась игра и людям, которые не знакомы со вселенной The dark pictures она, вероятно, понравится. Но, по сравнению с предыдущими частями франшизы эта часть - явный даунгрейд. Плюсы: - Все тот же кинематографичный хоррор - Все так же различные действия приводят к разным последствиям и в этой части это было сделано ещё лучше, здесь даже выборы, которые не помечаются игрой как "Критически важные" могут привести к совершенно другой концовке - Хорошая оптимизация и графическая составляющая - Интересный сюжет с неожиданными поворотами Минусы: - Ужасные лицевые анимации у персонажей, когда персонаж заканчивает или начинает говорить у него что-то происходит с лицом и оно меняется по 3 раза за секунду - Убрали хранителя ( ОГРОМНЫЙ МИНУС РЕСПЕКТ ) - Cтелса здесь действительно много, я бы предпочел чтобы стелс был как в прошлых частях - в нажатии в нужный момент в ритм сердцебиения. Все таки это интерактивное КИНО а не игра про маленького гоблина убийцу и не ассасинс крид. - Интеллект персонажей оставляет желать лучшего, на всю команду дай бог наберется хотя бы 100 iq, я как будто бы смотрел за их действиями в самой тупой американской комедии. - Небольшая продолжительность, но это как бы и плюс и минус, возможность реиграбельности есть, причем совершенно любого выбора, но я любитель проходить игры один раз с теми выборами что сделал впервые, без повторных прохождений. - Игра напугала всего 2-3 раза за 8 часов, для хоррора это слабовато. В общем и целом - 6 из 10 баллов с натяжкой игре поставить можно и пройти ее разок можно с удовольствием, но, вероятно, провал предыдущей части франшизы ( devil in me ) полностью убил бюджет супермассив геймс и они пытались сэкономить на всем на чем только можно, при этом сделав из этого конфетку. Увы, обертка конфеты есть и внутри даже есть шоколад, но послевкусие гoвнa не отпускает..

I have never put a thumbs down on a game, even The Devil in Me, which I didnt enjoy because of the mechanics that made the game frustrating to play. The stealth mechanic was really bad, made the game feel more like a hassle than something i actually could enjoy. There are almost no QTEs, and the way you find information is just lame, it feels like there is no exploration. The messaging system was also bad. I think it was the games way of making dialogue between the characters, but the messaging just felt stale and didnt build any connection between you and the characters. The story actually had a lot of potential. The storyline alone was actually quite interesting, but was destroyed by the characters. I could see them writing the characters like that because of the storyline, but frankly i didnt enjoy any of them. Also the way the story was told kinda ruined the choices (altough there wasnt a lot of them) seeing someone being alive 18 hours from now kinda spoils that they cannot die in between. Sad to see Salim again and getting all the good memories from House of Ashes, only for his character to be lame. The choices felt insignificant, there were little dialogue, and the little dialogue there was didnt really feel like impacted the characters. The game just felt lifeless. They really just left everything that made these games good, and made a pile of yeah... The game feels rushed and I personally couldnt enjoy it. For the next game I hope they go back to the gameplay that worked from Until Dawn/The Quarry/House of Ashes which I really enjoyed. Wouldnt recommend buying it. Rating: 2/10

Only for people who like sneaking 80% of the time. And on top of that like unfair consequences to choices not obvious.

The game is really full of potential, it was supposed to be a pretty good game but I felt that the developers tried to do things differently in the game, differently than the other past games, it simply didn't work, in my sincere opinion, they wasted the game's potential.

[h2] Niewykorzystany potencjał [/h2] Directive 8020 to nie jest zła gra - rozgrywka była na tyle satysfakcjonująca, że przeszedłem ją dwukrotnie, uzyskując dwa zupełnie różne przebiegi fabuły i zakończenia. Nie znaczy to, że nie zauważam pewnych istotnych problemów, z którymi ta gra się boryka. Po pierwsze, jest w niej zdecydowanie zbyt dużo sekwencji skradankowych, które szybko stają się nużące. W większości przebiegają one według podobnego schematu: przekradnij się do drzwi, przy których orientujemy się, że brakuje zasilania, przejdź na drugi koniec pomieszczenia po baterię, wróć do drzwi. AI przeciwników pozostawia sporo do życzenia, przez co w większości skradanie nie stanowi wyzwania (spowalnia jednak znacząco rozgrywkę). Co ciekawe, sami twórcy raczej zdawali sobie sprawę, że skradania jest zbyt dużo, gdyż pewną długą sekwencję, która chronologicznie powinna się znaleźć mniej więcej w połowie gry, dosyć sztucznie dokleili do wcześniejszych rozdziałów (w postaci słabo wkomponowanych przeskoków czasowych). Brakuje tu urozmaicenia rozgrywki, poprzez dodanie większej liczby sekwencji QTE (jedyna dłuższa pojawia się na samym końcu gry) bądź zagadek logicznych i środowiskowych. Fabuła składa się zasadniczo z dwóch głównych wątków, które też niezbyt dobrze się ze sobą komponują. Jest też problem z wiarygodnym uzasadnieniem wydarzeń w grze, przez co niekiedy odnosiłem wrażenie, że są one połączone na siłę, niektóre są też kompletnie irracjonalne. Pierwszy rozdział gry jest też moim zdaniem słabym wprowadzeniem do historii - bohaterowie, którymi kierujemy są nieciekawi, aktorzy odgrywają swoje role w sztywny sposób i ogólne tempo rozgrywki nie zachęca do dalszej przygody. W kolejnych rozdziałach kierujemy już zupełnie innymi postaciami, które na szczęście, zarówno są ciekawiej napisane, jak i lepiej zagrane. Jak jednak wspomniałem, grę ukończyłem dwa razy, więc pewne rzeczy zostały w niej zrealizowane dużo lepiej: klimat samotnego okrętu na odległej planecie jest tu dobrze oddany, wybory gracza w faktyczny sposób kształtują fabułę, która ma swoje interesujące momenty, większość załogi jest w miarę dobrze napisana i zagrana. Na duży plus zasługuje też warstwa wizualna i optymalizacja - gra wygląda i działa bardzo dobrze (w 4k z Ray Tracingiem i FSR 4 w trybie zbalansowanym nie miałem problemu z utrzymaniem stałych 60 kl/s). Gdyby wątki fabularne były lepiej skomponowane a rozgrywka bardziej różnorodna, to mógłby to być naprawdę wyśmienity horror, a tak niestety dostaliśmy poprawną (lecz w wielu aspektach przeciętną) grę.

Absolute ♥♥♥♥♥♥♥♥♥ waste of money... don't bother.

Wer jetzt erwartet das es ein ""Supermassive Games" Spiel ist, lasst die Finger davon. - es gibt keine Immersion mehr -keine QTE's in den Gesprächen usw. -keine Herzschlag versteck drücken Dadurch wird die Immersion komplett kaputt gemacht, denn es waren schon immer höchstens B-Horror Geschichten mit den nervigsten Tropes, aber es funktionierte weil man halt reingesaugt wurde. zB. Charakter A schmeißt ein Stift.... aufeinmal QTE ... fallen gelassen ... oops nachher bracuhte man den Stift um ein Mörder abzuwehren oder so. Gibt es hier nicht. Wenn man vor oder zu etwas hin/wegrennen muss. Gibt es auch keine QTEs mehr oder Weggabelungs entschiedungen. Man Hält einfach shift gedrückt und w..... das wars. Das schlimmste am Gesamten Spiel. Nervige Furchtbare "Stealth" einlagen. Langweilig, nervig, furchtbar. Es gab von "Videospiel-Journalisten" die Kritik oft, das man hier quasi ein "Interaktiven Film schaut" aber ein "richtiges" Spiel ist es nicht. Genau das ist der Punkt! Ich kann einen Ego-Shooter nicht dafür Kritisieren das nur Geschossen wird und keine Diplomatie Funktion enthalten ist. Supermassiv fühlt sich wohl unter Druck gesetzt und will mehr "Interaktion". Das war bei Devil in Me schon so blöde Kletter passagen und Schiebe Rätsel. Das half um die Charaktere aufzubauen. Das schleichen ist absoluter Müll hier. Man hatte auch seit House of Ashes so eine Art "Finale". Sehr viele teils ufnair aufloppende QTEs um nochmal so Leute zu Töten. Alleine bei Devil in Me wo es gegen ende einen sehr plötzlichen QTE gibt und Charakter tod ist. Hier gibt es natürlich wieder sowas. Nach ungefähr 4 Stunden gibt es dann mal QTEs im letzten Kapitel. Man konnte sich nicht warum machen oder so. Zack eine banale Situation ein fehler und Tod. Es ist schwierig verschiedene Tode und Abzweigungen Sinnvoll zu gestalten ohne das die hälfte Plot Armor hat. Hier hätte es sich ja mal angeboten da die Story es zuläst. Und Nein gibt es nicht. Die Entschiedungen sind alle Schein entscheidungen man hat die gleiche Szene mit Charakter A oder B wenn B tod ist wird halt A genommen. Weil Charakter B hätte Sterben können, gibt es im weitern verlauf auch keine relevanten Szenen mehr. Also man kann fest halten. Was die eigentlichen Käufer wollen wurde nicht umgesetzt, was Journalisten wollten wurde hier halbgar implementiert. Jetzt hat mein ein Spiel... für wen soll das sein?