Blood Nova

the "blood" in "blood nova" is the same as the "blood" in "blood diamond"

4/10 - Good writing and plot but bad puzzles in a sci-fi fantasy adventure that feels like it wants to be more than it is. I feel this is one of the weaker games from Cosmic Void (played three so far). The setting and world building is pretty good and the plot is alright, but it also feel like it want to tell a much grander space opera story, you get a ton of concepts and names thrown at you and a lot are of little value to the story. Perhaps they where hoping to make this into a series, and if there are more games in this world, then I might be interested, but in the context of this game it's a lore dump with little payoff. What's worse is that the puzzle design is pretty bad. Too much moon logic and "click on everything with everything and hope something happens" puzzles, it doesn't help that several of the inventory objects are magical sci-fi objects that you get very little context of what you are supposed to do with it. In other point and click adventures you often have some idea of what you can use a specific object with, or a general idea of what you might need to solve a specific object. The map you use to move around with is also pretty terrible with only some areas available depending on what room you are in, but with little logic in why. There are so many other games in this genre that I have to draw the line somewhere of what to recommend and not, and unfortunately this has too many flaws.

Wielką siłą twórczości spod szyldu [i]Cosmic Void[/i] są ociekające atmosferą gry pełne pokrętnej i dracznej fabuły pełnej zakrętów i zwrotów akcji. Mimo minimalistycznej oprawy potrafią wywołać u doznającego ich gracza niesamowitych doświadczeń, które przenoszą nas wprost do świata przedstawionego. Nie inaczej jest w przypadku [i]Blood Novy[/i]. Ten tytuł charakteryzuje się pozornie lżejszym klimatem i porusza specyficzne, ale ludzkie tematy, w nienarzucającym się filozoficznym wydaniu rodzinnych sporów mających znaczenie dla całej galaktyki. Otoczenie gry jest na tyle intrygujące, a postaci żywe w swoich zachowaniach, że jesteśmy w stanie je słyszeć mimo braku podkładu ze strony aktorów głosowych. Na marginesie oddać trzeba, iż fabuła zdaje się momentami nieco zbyt zawiła i tajemnicza, niestety w tym negatywnym wydaniu – ale wyłącznie okazjonalnie. Odmienność od poprzedniego tytułu podkreśla zasięg możliwości autora, który przedstawia nam wizję świata i fabuły zupełnie odmienną od tego, co mogliśmy poznać w jego poprzednim dziele, a jednocześnie posiadającą ten sam drapieżny koloryt, które nie pozwala oderwać się od ekranu. Stworzony i pozostający w tle wydarzeń narracyjnych świat wydaje się żywy i ciekawy, co tylko pogłębia naszą immersję. Zagadkom, stanowiącym przecież osnowę gier przygodowych, nie można zbyt wiele zarzucić. Są co do zasady sensowne, wymagają pomyślunku, a ich rozwiązanie satysfakcjonuje. Co prawda z rzadka niektóre zdarzają się napsuć krwi, np. gdy gra oczekuje, żebyśmy bez należytej podpowiedzi wiedzieli co wpisać w określonym miejscu – ale są to tak incydentalne sytuacje, że nie pozostawiają żadnego niesmaku. Podkreślić przy tym muszę, że chociaż w grze pojawia się księżycowa logika, to podyktowana jest otoczeniem gry i wpisuje się w jej atmosferę – wykorzystywać musimy gdzieniegdzie logikę świata przedstawionego, która niekoniecznie jest spójna z tym co zna gracz… przyzwyczajony do naszego uniwersum. Na pochwałę zasługuje też zapamiętywanie przez protagonistkę poznanych w grze kodów itp. – nie musimy w ten sposób ich zapamiętywać, czy zapisywać na kartce. To adekwatne rozwiązanie, bo przecież to nie jest w żaden sposób stanowiąca wyzwanie przeszkoda, a jedynie część świata. Jestem zdania, że wiele gier zyskałoby na takim podejściu do tego aspektu. Niestety za odpowiednie rozwiązanie nie mogę uznać zapełniania niektórych miejsc niewiele wnoszącymi minigrami.

Achei chato pra caramba. Muito texto, puzzles obtusos, históra chata.

Please note: This is a „limited“ recommendation: [i]Blood Nova[/i] most likely is for a small proportion of gamers interested in pixel-art and retro-point and click adventures. How ever this game is not strictly “point” and click. The interaction on the different places works like this classic genre, but the dialog is largely a one-way street and you move through the game by clicking on a navigation field that reminded me of [i]Minesweeper[/i]. However here lies the first odd choice: While it seemed to me that every location had its specific place on this field of navigation you have to be in a specific location to reach certain areas/locations/rooms. This takes away from the idea of being somewhere without crossing several locations several time. The story is interesting, not breath taking but somehow unique. Personally, I liked the pixel art and the music was great. It is a rather short game, and as said in the beginning only for thoseinterested and open for simple retro experiences…

Muy linda aventura gráfica de scifi (y un poco de magia). Los puzzles están bien logrados y no recuerdo ninguno que sea ilógico. La historia me sorprendió no tanto por su desarrollo sino por lo profundo del lore y que está perfectamente transmitido en poco tiempo. También se maneja muy bien el tema de cerrar una historia completa pero dejar puntas abiertas para una secuela, que ojalá algún día llegue. Un punto que no me gustó mucho fue ciertas expresiones que usa la Love como "dude" o "biggie" que quedan media descolgadas en el contexto. Puntaje: 8/10

Very well done point and click with fitting puzzles and an interesting well-written story reminiscent of Yoon Ha Lee's Machineries of Empires novels.