A Long Way Home

Bugged achievements: No Time Needed: 5 hours Replayability: Nop Addictive: 8(Scale 1 to 10) Game Cards: Yes Controller Support: No Type of game: Puzzle/Indie Missable achievements: Yes(In 2.6 Alien appears, not a spoiler you will thank me later.........)

I mean what do you want for a dollar? It's ok. It has 100 levels, of which I think I only beat like 15 or so before I was pretty dang bored. I can see this game taking anywhere from 1-2 hours to beat depending on how fast you are. It's not BAD, it's just not GOOD. The art style is about the best thing the game has going for it. The music is just all right, and the gameplay is fairly mediocre. I think I would actually enjoy this A LOT more on a phone to play while I'm waiting at the doctors office or something. In that particular scenario this game would be pretty fun. But to play it on a keyboard on a PC when there are infinitley better AT HOME titles, this isn't the one to play. I'm gonna give it a thumbs up because it's NOT BAD, but it really deserves a side ways neutral thumb.

Jumping takes too long and hitboxes are horrendous. Don't bother with this one.

a great little game for short periods. more than that and it gets boring and repetitive.

Gameplay sam w sobie nie jest tragiczny, powiedziałabym raczej, że jest przeciętny, nijaki. Jednak jeśli doda się do tego szereg drobnych bugów, niedociągnięć i rzeczy, które łatwo można by zrobić lepiej, jednak nie zrobiono... Wychodzi solidny negatyw. Wszystko sprowadza się do skakania z asteroidy na asteroidę i zbierania unoszących się między nimi kropek. Jeśli nie trafimy, to nasza postać dryfuje w przestrzeń kosmiczną, co oznacza porażkę. Należy wtedy jak najszybciej zresetować poziom samodzielnie, w przeciwnym przypadku gra zacznie go resetować automatycznie... co zajmuje dobrych kilka sekund i nie da się tego przyśpieszyć. Biorąc pod uwagę, że margines błędu nie jest tu zbyt duży, owe resety mogą nam się zdarzać dość często, więc te kilka sekund szybko zaczyna być bardzo uciążliwym oczekiwaniem. Wygodny skrót klawiszowy, pozwalający natychmiastowo resetować poziom, znacznie poprawiłby gamplay, ale o tym możemy pomarzyć, tak samo jak możemy pomarzyć na przykład o dostosowaniu sterowania do własnych potrzeb. Z czasem poziomy są urozmaicone nowymi przeszkodami - na przykład asteroidami, których nie wolno nam dotknąć, albo asteroidami na których możemy utknąć... Nie mam pojęcia jakie są warunki zostania „przyklejonym” do asteroidy, podejrzewam, że powinien mi to wyjaśnić „komputer”, niestety albo twórcy o tym zapomnieli albo zostało to „zjedzone” przez bug. Do innych urozmaiceń można dodać hitboxy nie pasujące do grafiki, albo grę resetującą poziom pomimo iż pod ekranem odliczania wyraźnie widzimy, że nasza postać bezpiecznie wylądowała na asteroidzie. Oprawa graficzna jest prosta, ale niebrzydka. Łaskawie mogę ją zaliczyć do plusów, choć pierwsze skojarzenie jakie z nią mam to książeczki dla dzieci. Z muzyką znacznie gorzej. Soundtrack tu właściwie nie istnieje, cały czas przewija się ten sam „kosmiczny” motyw, który zaczął mnie irytować niemal natychmiastowo. Co do historii, może nie zaszłam dostatecznie daleko, ale jedyne czego uświadczyłam w tym względzie, to jakiś tam niemrawy pretekst dlaczego nasz astronauta musi skakać z kamyka na kamyk. Nie mam pojęcia jaka jest grupa docelowa tej gry. Z jednej strony nie wydaje mi się ona odpowiednia dla dzieci - oczyma wyobraźni widzę, jak przeciętny sześciolatek denerwuje się kolejną porażką, bo „wystrzelił” swojego astronautę minimalnie nie tak jak trzeba. Z drugiej strony nie ma w tej grze nic co mogłoby zatrzymać dojrzalszego gracza, większość przeszkód jest bardziej irytująca niż wyzywająca i wymaga linijki, a nie myślenia.

☀️

nice