Yukar From The Abyss

⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢀⡀⠴⠤⠤⠴⠄⡄⡀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣠⠄⠒⠉⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠁⠃⠆⡄⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⢀⡜⠁⠀⠀⠀⢠⡄⠀⣀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠑⡄⠀ This person dates ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⢈⠁⠀⠀⠠⣿⠿⡟⣀⡹⠆⡿⣃⣰⣆⣤⣀⠀⠀⠹⡄ fictional guys⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⣼⠀⠀⢀⣀⣀⣀⣀⡈⠁⠙⠁⠘⠃⠡⠽⡵⢚⠱⠂⠛⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠈⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⡆⠀⠀⠀⠀⢐⣢⣤⣵⡄⢀⠀⢀⢈⣉⠉⠉⠒⠤⠀⠿⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠘⡇⠀⠀⠀⠀⠀⠉⠉⠁⠁⠈⠀⠸⢖⣿⣿⣷⠀⠀⢰⡆⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⡇⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢀⠃⠀⡄⠀⠈⠉⠀⠀⠀⢴⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⢈⣇⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢰⠉⠀⠀⠱⠀⠀⠀⠀⠀⢠⡄⠀⠀⠀⠀⠀⣀⠔⠒⢒⡩⠃⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⣴⣿⣤⢀⠀⠀⠀⠀⠀⠈⠓⠒⠢⠔⠀⠀⠀⠀⠀⣶⠤⠄⠒⠒⠉⠁⠀⠀⠀⢸⡀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⡄⠤⠒⠈⠈⣿⣿⣽⣦⠀⢀⢀⠰⢰⣀⣲⣿⡐⣤⠀⠀⢠⡾⠃⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣀⡄⣠⣵⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠘⠏⢿⣿⡁⢐⠶⠈⣰⣿⣿⣿⣿⣷⢈⣣⢰⡞⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢀⡴⠋⠁⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠈⢿⣿⣍⠀⠀⠸⣿⣿⣿⣿⠃⢈⣿⡎⠁⠀⠀⠀⠀⣠⠞⠉⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠈⢙⣿⣆⠀⠀⠈⠛⠛⢋⢰⡼⠁⠁⠀⠀⠀⢀⠔⠁⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠚⣷⣧⣷⣤⡶⠎⠛⠁⠀⠀⠀⢀⡤⠊⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠁⠈⠁⠀⠀⠀⠀⠀⠠⠊⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠃⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠸⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢠⠁⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢀⠃⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠘⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⡇⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢀⠁⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠸⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⡆⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⡇⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⡇⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⢁⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠘⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀

Its a fine otome taken as a whole. Played Moshirechik > Kyril > Pewrep > Li Huaisu as I personally play for the big surprise reveal at the end (which Huaisu appeared to be) Pros: -stories are short, sweet, and to the point, which is fine. -the lore about the Ainu people and the island of Hokkaido as a whole was absolutely enhancing and a beautiful read overall -MC was believable and not completely helpless -the CGs for most routes were very adorable Cons: -One of the routes had a clearly different artstyle that suddenly did not mesh well with the other 3 routes, ruining my enjoyment of that route because it just seemed odd and out of place. -most of the best route endings of all characters just seemed... [spoiler]half baked is the best way to put it? Not the biggest fan of how they play out. [/spoiler] Overall, its a good break otome between major reads.

用的日语版本挂着翻译器玩的，很多神名都是片假名，翻译也是音译，根本记不住就是了。 攻略顺：Moshirechik→Kyril→Pewrep→李怀素 好感度：Kyril＞Pewrep＞Moshirechik＞李怀素 优点： 1.男主有配音，画风还不错（除了李怀素个人线CG）。 2.神明的世界观背景，加一些中国和日本历史还挺有趣的。至少神还挺像神的，做错事也会被惩罚，也没真的祸害人类（比一些国产作品神为了爱情献祭人类这样的剧情强多了）。 缺点： 1.配音棒读挺难受的，李怀素个人线CG怎么女主脸红画得和黄油女主似的。UI设计太粗糙了，有些地方操作起来也卡卡的。 2.剧情上逻辑错误有点多。[spoiler] 狐狸这一世把女主杀了让女主轮回转世，难道下一世女主就不会再次被盯上吗？难道每轮回转世一次就把女主杀了？本来打着为你好的旗号做这种事我就挺不能容忍的，关键是就算这样做了也解决不了问题。 [/spoiler] 3.死100次那个成就也太阴间了，只能不停地刷，没什么意义。

This has been one of my favorite otome games I've played, I'm definitely looking forward to getting access to pewreps route. He's still my favorite character even after doing both the routes that are available right now. However I do have a couple complaints. There's quite a bit of typos in kyrils route, I know it's early access so I'm hoping they fix that. And they mention him kissing the hand of some woman towards the beginning of the game and then literally never mention her again in either of the routes. It definitely should have been brought back up in his route so we got an explanation to that, or just never mentioned at all since it had nothing to do with the main story. But other than that I don't have any complaints with the game. The music is nice, the art is pretty, voice acting is great. I'll change the review if necessary when the last 2 routes become available. But I definitely recommend picking this up especially since it's at a discounted price while in early access. Oh also it works great on the steam deck! That's the only thing I played it on and I had no issues. You do have to manually put in the name but other than that I was able to play with the ps5 controller. You just have to use the touch pad which isn't a big deal.

I would highly recommend this game, it was very addictive to try and complete all routes and to get to the extra side stories. The art work is wonderful and so was each story line and character, it gives you mixed emotions but it's worth it. This is a game I frequently come back to for a quick escape from RL.

This is such a good otome <3 <3 <3 1. Story 10/10: I cared about the characters, I cried for some of the routes. The plot had me hooked till the very end. You have to play all good and bad routes to get the after story for each love interest, but it is worth it. 2. Love Interests 7/10: One of the routes didn't feel romantic for that love interest unless you got the bad routes.... those bad routes made me cry (two of the characters bad routes were really really sad....). This otome is really good just because the writing could evoke strong emotions between the characters. The Lore really comes together after you play a couple routes. 3. Main Character 10/10: Guys MC actually defends herself!! The MC is very smart and caring, I really enjoyed an MC that will jump into battle to save her friends. I also loved how when she sets her mind on something she does it. 4. Art 10/10: It was consistent and well made. 5. Voice acting 10/10 6. Achievements 5/10: I did not personally subject myself to the horror of achievement hunting.... one of the achievements is a little extreme. This game is worth it based upon the other aspects but achievement hunting in this game should be left to the more patient/masochistic readers. I would recommend this to those really enjoyed Hakuoki: Kyoto Winds/ Edo Blossoms, This otome is more modern Japan but it has kinda the same feel. I played my Route's Pewrep -> Li Huaisu -> Kyril -> Moshirechik. I think this order was pretty good for unraveling the story. I hope this helps!!! Enjoy <3 <3 <3

Moshirechik End 3 is so sorrowful. 😭

Wonderful game! Interesting story and great characters. Looking forward to the other routes to be released. Highly recommend giving it a shot

Shinen no yukara to gra o bardzo specyficznym klimacie. Mimo, że dzieje się we współczesności to często można odnieść wrażenie, że przeniesiono nas do tzw. czasów gdy bóstwa chodziły po ziemi, a życie ludzkie było podporządkowane otaczającej naturze. Jest w niej coś pierwotnego. Z jednej strony to świat, który potrafi być brutalny, tutejsze bóstwa, mają swoje, często surowe kodeksy, wywodzące się z czasów kiedy idea chrześcijańskiego miłosierdzia nie istniała, bardziej na wzór kodeksu Hamurabiego, a może nawet surowsze bo bóstwo może zostać ukarane nawet za zamiar, z którego zrezygnowało. Z drugiej jednak piękny, z gwieździstymi nocami, słońcem zachodzącym nad wodami, którego promienie oświetlają tańczące żurawie, śnieżnymi szczytami, czy ukrytymi wśród skał gorącymi źródłami. Wszystko to podkreśla jeszcze klimatyczna, choć niestety nieliczna, muzyka (której poza grą nie można na dzień dzisiejszy nigdzie odsłuchać [nie licząc utworu kończącego grę]). W tym miejscu chciałabym też zaznaczyć, że mimo, że dzisiaj Hokkaidou jest częścią Japonii, to dawniej była to wyspa Ezo, albo Ajnu Moshiri, zamieszkiwana przez ludy plemienne, które zostały podbite przez bardziej zaawansowanych Japończyków, którzy znacząco ograniczyli ich populację i to właśnie przede wszystkim z tej animalistycznej mitologii czerpie gra (co jeśli chodzi o świat gier, jest dość odświeżające, bo to jedyna gra traktująca o mitologii Ajnu, którą kojarzę [jako ciekawostkę dodam, że największym badaczem Ajnu był Polak, Bronisław Piłsudski, brat marszałka Józefa Piłsudskiego]). Sama gra obraca się według pewnej intrygi, której ofiarą pada nasza bohaterka, a poszczególne ścieżki dają nam inne fragmenty historii, której całość widzimy dopiero po przejściu wszystkiego. Główny prym wiedzie tu fabuła, postacie i ich motywacje, znajdą się i sceny walki, a wszystko to w klimacie animalistycznej mitologii śnieżnych krain, miejscami wręcz onirycznej. Romans ma tu znaczenie drugorzędne i mam wrażenie, że after story, które dzieją się po głównym zakończeniu odłączono od podstawowej gry tylko dlatego, żeby wydawała się dłuższa, bo nie dają wrażenia dodatkowej sceny, a raczej czegoś co powinno właśnie być w głównej grze od początku. Zgaduję, że to konsekwencja niskiego budżetu produkcji, ale przydałyby się ze dwie sceny więcej pod koniec gry, które dawałyby wrażenie, że to faktycznie otome. W dodatku i tak nieliczne sceny, które powinny być romantyczne niestety często wypadają dość sucho, aktorzy głosowi nie bardzo mają co czytać, bo wszystko najczęściej opisane jest w narracji, pocałunki dzieją się w ciszy, a nawet te momenty często są przerywane przez naszego ptasiego towarzysza, który lubi o sobie przypominać w najmniej odpowiednich chwilach. Mam też problem z jednym z aktorów głosowych, który każdą scenę zdaje się grać tak samo czy wydaje polecenia swoim sługom, czy gdy próbuje uwodzić bohaterkę, aczkolwiek może być to tylko moje subiektywne wrażenie. Od strony technicznej niestety czuć mały budżet, wiele postaci nie jest narysowana, głos mają tylko główni panowie, gra zdecydowanie za często popada w zupełną ciszę, niektóre tła wydają się wzięte z darmowych źródeł i wrzucone na siłę, nie bardzo pasując do miejsca, które powinny reprezentować. Wszystko to przeszkadza jednak głównie na początku, a wraz z rozwojem fabuły przestaje się zauważać te niedoróbki. Jednak biorąc je pod uwagę i że całość można przejść w niecałe 30 godzin, to radzę nabyć grę na promocji. Shinen no yukara to gra klimatyczna i warto w nią zagrać, jednak nie wydaje się być warta pełnej ceny.