The Fall Part 2: Unbound

This game was a fantastic mystery/thriller and almost horror game. It has a great sound design along with the dreadful environment where there is obviously nobody alive and you are just trying to get through this compound in order to escape. The puzzle-solving is top-notch and can be a little tricky at times, but not as ambiguous as early Sierra titles. The action helps to create a little bit of a break from the puzzles to add some variety to the mix. The story can be a bit hard to follow, specifically if you don't know what happened in the first game, but if you do, it really starts to pull things together and make it interesting.

A great game that goes hand in hand with the first in the series! I just wish that a new game was on the horizon.

Absolutely riddled with bugs.

The puzzles are difficult, somewhat tedious, and occasionally frustrating, And that's a good thing. This game made me turn my brain on, and the solutions are in your face the whole time. Story is beautifully told and intertwined, Voice acting is chef's kiss. Difficult game that makes you earn your dopamine for winning the puzzle.

Controls are jank but it's worth it for story + puzzles

very good. aside from some technical issues like no separate music and sfx audio sliders, and a few bugs, it's great.

Очень классный квест, который касается тем, актуальных как никогда. Спасибо огромное создателям (и особенно актёрам озвучания) за столь приятный опыт!

As a game, I think there are some real issues. As a story though? A superb introspective piece about the self, others and how a shift in perspective can really be the answer to your problems. It's not a great game, it's a phenomenal story.

An excellent continuation of an already fascinating world

Uwielbiam serię "The Fall". "Unbound" jest drugą z prawdopodobnej trylogii tytułów, poświęconych rozmyślaniom o rozwoju sztucznej inteligencji... Czy może raczej o jej ewolucji na tle oczekiwań tworzącej ją ludzkości? Tę niewielką, skromnie prezentującą się serię przygodowej akcji cechuje swoista, nie tylko wizualna mroczność, nie pozbawiona jednakowoż przebłysków swoistego humoru. W pierwszej części były to chociażby zadania związane z wyzwaniami poligonu doświadczalnego związanego z utzrymywaniem domowego habitatu jednostek ludzkich, a konkretnie - z pielęgnacją rozpłakanego, automatycznego niemowlęcia. Tutaj elementem rozrywkowym stały się przede wszystkim różnorodne charaktery sterowanych przez nas postaci. Każda z poznawanych, sztucznych inteligencji miała woje mocno skarykaturyzowane przywary. Nie dajmy się jednak zwieźć. Gry "The Fall", choć niepozorne i błahe, skłaniają do refleksji na temat kierunków rozwoju sztucznej inteligencji - co ją napędza, co ogranicza, dlaczego powstała właśnie taka, a nie inna. I jaki los czeka ludzi, gdy ta inteligencja pozna wreszcie blokowaną odgórnie koncepcję wolności? Może dowiemy się w kolejnym epizodzie przygód pewnej odkrywczej A.R.I.D.? "To Be Concluded..."