Night Swarm

i like it a lot but it crashes my computer.

I znowu wróciły czas, kiedy zmęczony po pracy w gorące (albo deszczowe) letnie wieczory nie mam siły wskrzeszać w sobie energii do grania w poważne i wymagające tytuły. Wolę zasiąść na kanapie, przed telewizorem z youtubem i pograć w coś jedną ręką na Steamdecku. Okoliczności tej sprzyjał również festiwal gier bullet hell na Steam, który odbył się niedawno. Rzuciłem się w wir poszukiwań nowych tytułów, gdyż mam wrażenie że przez ostatnie 3 lata ograłem większość tych oryginalnych i wartościowych. No i znalazłem, zupełnie nietypowe i na pierwszy rzut oka niepozorne. Night Swarm. Od razu widać, że tytuł traktuje o wampirach, których nie jestem przesadnym fanem, ale szanuję konwencję. O czym chodzi w survival-like’u lub bullet hell, czy horde survial chyba nie muszę nikomu tłumaczyć. Po prostu mam słabość, to takich małych i szybkich gierek, które bombardują nas wrogami, poziomami, awansami, nagrodami i ogólnie zastrzyk dopaminy powoduje lepszy humoru i poczucie osiągnięcia czegoś (jakkolwiek to brzmi). Night Swarm wyróżnia się na tle konkurencji paroma rzeczami, ale przede wszystkim tym, że próbuje łączyć gatunki. Po pierwsze, ma fabułę, sztampową, bo sztampową, o zdradzie większego wampira i odzyskiwaniu władzy przez tym prawych i pilnujących starego porządku. Fabuła mnie w gruncie rzeczy mało obchodzi, ale jest nieco bardziej niż pretekstowa, jak przyjęło się w gatunku, nie mniej zbliża trochę Night Swarm do połączenia mechaniki rozgrywki Bullet Hell z Hadesem od Supergiant studio. W przerwie od kolejnych wypraw ulepszamy swój zamek, sprowadzamy nowych kompanów i sprzedawców oraz słuchamy ich historii, a większość z postaci ma coś nowego i pogłębiającego do powiedzenia o sobie, po odblokowaniu kolejnych poziomów fabularnych. Naturalnie mamy dużo rzeczy do odblokowania, nowe postaci, umiejętności, pasywki, artefakty, drzewko rozwoju, sprzęt który można ulepszać i łączyć, umiejetności pomagierków, a wszystkiemu towarzyszy z 10 różnych zasobów do zbierania. Początkowo wydaje się to nieco przytłaczające, ale po godzinie grania jest wszystko jasne i raczej nic już nas nie zaskoczy. Reklama Ustawienia prywatności Z jakiegoś powodu kierowany przez nas bohater jest sztywny i porusza się na podstawce jakby był pionkiem (no, praktycznie w zasadzie jest wykonawcą cudzych zadań, to by się zgadzało) podczas gdy inne postaci są animowane i poruszają się normalnie, czy jest to jakiś celowy zabieg fabularny, który przeoczyłem? Taka dygresja. Oprócz mariażu z mechanikami Hadesa, Night Swarm wyróżnia się również muzyką. Towarzyszące nam dźwięki to nie jest jakieś randomowe brzęczenia w tle, po to żeby był, a rozbudowane utwory … jakby je nazwać? popowo-orkiestrowe-metolowo-epickie, które mógłby się kojarzyć z jakimś anime. Jakkolwiek by ich nie zaszufladować, muzyka wybija się na pierwszy plan i wyraźnie wyróżnia się od konkurencji. Rozgrywka polega na wybraniu biomu, który różni się nagrodami i poziomem trudności i przejście drzewka/drabinki z wyborem dróg do samego bossa, coś jak w Slay the Spire. Pare survivors like’ów już używało tej mechaniki, której nie jestem przesadnym fanem, ale zawsze daje to pewne urozmaicenie i chwilę na wytchnienie, zamiast jednej ciągłej planszy przez 30 minut, która wydaje się być stratą czasu. Nie mniej, dotarcie do bossa wymagać będzie od nas pokonania 6-8 poprzednich etapów, po ok 3 minuty każdy i ostatecznie jeden run może trwać ponad pół godziny i zwykle nie mam siły robić więcej niż jednego na raz, ale do gry wracam raz dziennie. Buildów jeszcze nie testowałem, bo wszystko trzeba odblokować i za to ciężko zapłacić, mam więc wrażenie, że midgame jest nieco brak ekonomicznego balansu. W każdym razie opcji jest wiele. Dla tych co lubią takie gierki maksować – czyli dla mnie – zbiór osiągnięć wymagałby zaliczenia wszystkich 12 etapów po 3 poziomy trudności każdy, co wymagałoby co najmniej 36 udanych runów, a przecież wiadomo, że nie zawsze udaje się za pierwszym razem. Oznacza to, że gra jest nieco grinderska i wystarczy na kilkadziesiąt godzin. Gierka kosztowała mnie jakieś 15 złotych i jest do bardzo dobra proporcja ceny do jakości i ilości czasu rozgrywki. Solidny A tier gierch z gatunku Bullet Hell.

挺好

不好玩

I love this game so much, I just play and play without getting mad lol I like the upgrades and the story with it.

유기

I think the game is a lot of fun