Marauder of Dystopia: The weakest go to the wall

狗叫社的画风还挺色的，但这游戏的剧情可以等于没有，太拉了，好评给画风

真香

用打补丁吗 补丁怎么下载？

[h1]天堂与地狱只在一念之间——《反乌托邦的掠夺者：The weakest go to the wall》评测[/h1] [h1]前言[/h1] 由ONEONE1开发的日本人气RPG，前身是由于不明原因下架steam平台的《反乌托邦的掠夺者：killing time》在发行商白舟Shiravune的助力下以《反乌托邦的掠夺者：The weakest go to the wall》重新归来。 本作中，玩家将扮演被帝国称为“黑色死神”的叶月，在反帝国组织中执行任务，对抗欧米茄帝国。某一天，叶月的男友突然告诉叶月自己要远行出门学习深造，而叶月为了执行任务，放弃了与男友共同外出的机会，而在此之后，叶月也将迎来许多两难的选择…… [h1]经典的RPG回合制战斗[/h1] 本作采用的是经典的RPG回合制战斗玩法，玩家需要通过不断刷怪以提升自己的等级、属性，并获得足够的金钱来购买游戏内的装备与道具。与此同时，游戏地图内四散的宝箱也隐藏着许多有用的道具与装备，至少在笔者体验过的RPG游戏当中，《反乌托邦的掠夺者：The weakest go to the wall》的宝箱收益绝对是排得上号的了。 另外，游戏内有个稍微特殊的设定——“AP”，每当角色的“AP”槽到一百时，就可以操控叶月进行一回合的互动，具体来看，“AP”的积累应该与敏捷有关，因此，多叠加敏捷属性可以在游戏内让玩家的节奏更可控，防止角色在战斗中突然暴毙的现象存在。 [h1]略微老套的剧情[/h1] 本作的剧情走的算是略微老套的ntr路线，当然，如果玩家在游玩过程中走的是全胜路线，自然就能解锁纯爱结局，但如果玩家在游玩过程中怜悯了敌人，那么同样会走向和战败一样的结局，因此若想走纯爱结局，切记不要心软，也最好多留几个档以确保自己不会战败。 如果走的是堕落路线，那么能解锁的CG数量也会比纯爱路线多上不少，当然，游戏的剧情也会因此改变，反帝国组织的队长会派给你与之前“不同”的任务，甚至，在之后，你会因为男友的关系而不得不为欧米茄帝国效力，整体看下来，可以说是本子里的经典ntr套路了。 [h1]复古但质量尚可的社保内容[/h1] 作为一款2015年发售的老游戏，《反乌托邦的掠夺者：The weakest go to the wall》的画风与现在的不少作品相比的确有些许复古了，但是，其涩涩程度与CG数量放到如今的黄油界仍然是可观的——充满肉感的身体刻画，多样的体位姿势乃至恰到好处的重口桥段，无疑都为游戏的社保内容增色不少，简单一句话来说——“量大管饱”是《反乌托邦的掠夺者：The weakest go to the wall》最好的标签。 通关之后，玩家可以通过解压密码在游戏的文件中找到一个全CG图包，解压以后便能欣赏游戏的全部CG了，因此，如果不愿意打多结局的玩家，通关一次便也足以看到游戏的全部瑟瑟内容了。 [h1]结语[/h1] 《反乌托邦的掠夺者：The weakest go to the wall》可以说是一款略微老套的“量大管饱”式作品，如果你是奔着游戏的H内容来的，那么笔者相信，本作一定不会让你失望。 [b]优点：[/b] [list] [*]数量与质量都在线的游戏CG [*]女主全语音配备 [*]相比“killing time”版本，本作新增了部分内容[/list] [b]缺点：[/b] [list] [*]老套的剧情与战斗模式 [*]性价比相比前作略微降低[/list] [i]评分：7/10[/i] [quote]关注[url=https://store.steampowered.com/curator/36224058/]老实人鉴赏家 [/url] [url=https://steamcommunity.com/groups/laoshirenLSR]老实人评测[/url]：独立游戏爱好者聚集地，黄油绅士交流中心。 不错过游戏的亮点，不放过游戏的槽点，带给玩家最直观的测评感受。[/quote]

เกมนี้ให้ความรู้สึกเหมือนเป็นต้นแบบของSamurai Vandalism ทั้งนางเอกที่คล้ายกัน ญี่ปุ่น ผมดำ คาตานะ มีเนื้อเรื่องเป็นกลุ่มผดุงความยุติธรรมต่อสู้กับฝ่ายชั่วร้าย และแอบมีบรรยากาศคล้ายกับSamurai Vandalismอย่างบอกไม่ถูก ถึงจะเป็นเกมที่เก่ากว่ามาก แต่ถ้าเอามาเทียบกันกับเกมใหม่ๆของค่ายOneOne1แล้ว รู้สึกว่าเกมนี้กลับดีกว่าเยอะมาก เพราะไม่มีแบ่งRoute ไม่มีตัวละครเสริมมาประกอบเกะกะ ยังไม่เบียวว่าตัวเองเสมือนกำลังกำกับอนิเมะ และที่สำคัญ ยังไม่มีDark Elf โคตรจะขอบคุณ รวมทั้งอะไรที่เพ้อเจ้อ ขี้เก๊ก เล่นใหญ่ไร้สาระที่มีในเกมใหม่ๆของค่ายOneOne1 ก็ยังไม่เกิดขึ้นในMarauderอันนี้ ทำให้เล่นเเล้วยังรู้สึกมีความสนุกมากกว่าเกมอื่นๆของค่าย ทั้งๆเกมนี้อยู่ในลำดับเก่ากว่ามาก แต่สำหรับตัวเนื้อเกมของมันเอง ก็ยังไม่ถือว่าเป็นเกมที่ดี ระบบเกมเพลย์กับการต่อสู้น่าเบื่อจัดๆ ไม่มีอะไรให้เล่นอย่างอื่นนอกจากทำเควสดำเนินเนื้อเรื่อง ถ้าเล่นไปตามปกติก็จะไม่เจอฉากEcchiใดๆนอกจากแกล้งแพ้และตั้งใจให้ไปโดนเอง ถูกส่งไปเดินทางในแผนที่โง่ๆ หลบมอนโง่ๆ จัดการบอสโง่ๆ และเสร็จเควสโง่ๆ วนไปแบบนี้จนจบเกม ทั้งหมดของเกมก็มีอยู่แค่นี้ ด้านเนื้อเรื่องอาจจะclicheและขาดความชั้นเชิงในการเล่า แต่ก็พอมีบ้างช่วงที่สนุกอยู่เหมือนกัน แต่ที่งงๆคือตอนจบที่จบไม่ค่อยดี ในช่วงต้นๆเกมมีตัวเลือกให้ฆ่าหรือไม่ฆ่า ซึ่งมันก็เป็นตัวเลือกเดียวที่โผล่มาในเกมนี้ ก็ไม่รู้ว่านั่นเป็นตัวเลือกในการแบ่งฉากจบหรือเปล่า แต่ก็ขี้เกียจไปทดลองเล่นใหม่ละ ดูจากไทม์ไลน์การทำเกมของOneOne1 Marauderอันนี้ก็น่าจะพอพูดได้ว่าเป็นเกมเรือธงของค่ายเกมแรก เกมก็ตั้งแต่2015 แต่สิ่งที่ภายในเกมทำไว้ มันก็พอเป็นแบบอย่างที่เอาไปใช้ต่อยอดหรือปรังปรุงในเกมถัดๆไปได้ แต่ค่ายเวรOneOne1มันไม่ได้ทำอะไรแบบนั้นเลยไง ไร้ความละเมียดละไม ไม่มีความพยายามที่จะทำให้เกมดีขึ้นหรือสนุกขึ้นเลย มีแต่Productionที่สูงขึ้นเท่านั้น เก่งแต่ใส่อะไรมั่วๆซั่วๆ ต้องการแค่ให้เกมของข้าดูเจ๋ง ดูมีของ แต่จริงๆข้างในโคตรกลวงโคตรตื้นเขิน พอได้เล่นย้อนตั้งแต่เกมใหม่ไปเก่าก็เห็นชัดเจนด้วยตัวเองละว่า ค่ายนี้แม่งดักดานอยู่ที่เดิม ใช้สูตรทำเกมKusogeกากๆมาขายหากิน ไม่มีความพัฒนาใดๆเลยมาตั้งแต่2015 ยังไม่ได้เล่นเกมWitchกับเกมล่าสุดปี2025หรอกนะเลยยังไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง แต่เอาถึงSamurai Vandalismก็พัฒนาเกมมาเยอะ ทำมาหลายปีแต่ก็ยังอยู่ที่เดิม คือมันเป็นไปได้ยังไง จากที่โกรธและเกลียดค่ายOneOne1 ตอนนี้เริ่มเศร้าและสงสารแทนละ Rating: ★★

这款目前建议打繁体中文补丁，简体的有bug，比如人物个人数据就有问题，上厕所数据不会增加，打魔物使失败后破处后还是现实为处女，估计可能还有其它问题，有几个帝国任务有问题的可以试下繁体补丁

剧情很优秀，cg很棒，游戏非常好玩

Marauder of Dystopia: The weakest go to the wall is a dystopian fantasy RPG developed by ONEONE1 and published by Shiravune, blending classic turn-based gameplay with visual novel-style storytelling and mature thematic elements. Set within the oppressive Omega Empire, the game presents a world ruled through fear, economic exploitation, and authoritarian control. At the center of this turmoil stands Hazuki, an elite assassin known as the Black Reaper, who works under the banner of a resistance group called Ψ (Psi). The title immediately establishes a grim tone, framing its narrative around inequality, survival, and the harsh belief that only the strong endure while the weak are cast aside. The story unfolds through text-heavy sequences interwoven with exploration and combat segments. Hazuki’s past, including her rescue and training by resistance leader Edgar, gives emotional context to her mission. The resistance publicly operates as a group assisting common citizens but secretly carries out assassinations against corrupt officials and enforcers of the regime. This dual identity creates moral ambiguity, as the player navigates a world where violence is justified as a tool of liberation. Character interactions are frequent and central to the experience, with conversations ranging from strategic planning to personal reflections. While there are branching dialogue options and multiple endings, the narrative structure often guides players along a primary storyline, offering variation in character relationships more than radical plot divergence. Gameplay follows a traditional Japanese RPG formula. Players travel between towns and dangerous zones, accept quests, gather information, and venture into hostile territories to defeat enemies. Combat operates on a turn-based system, allowing players to select from standard actions such as attacking, defending, and using skills or items. Battles are accompanied by animated effects and character portraits that maintain a clear visual identity. While the mechanics are functional and accessible, they remain relatively straightforward, prioritizing narrative progression over deep strategic complexity. Character growth through equipment upgrades and skill development provides a sense of advancement, though the system does not drastically evolve as the story progresses. Visually, the game embraces a 2D anime-inspired aesthetic typical of doujin RPG productions. Character portraits are expressive, conveying emotional shifts during dialogue-heavy scenes. Sprites and environments are colorful yet stylized, maintaining readability in combat encounters and exploration. The art direction balances dark narrative themes with vibrant character designs, creating a contrast between the bleakness of the setting and the visual charm of its cast. While the production values reflect its indie scale, the presentation is cohesive and consistent throughout. A notable component of Marauder of Dystopia is its inclusion of adult-oriented content. Mature themes and explicit scenes are integrated into character interactions and relationship paths, shaping certain outcomes and influencing narrative tone. These elements are not incidental but form part of the overall design philosophy, targeting a specific adult audience. The mature content coexists with the political and action-driven storyline, intertwining personal intimacy with the broader dystopian struggle. The pacing alternates between story exposition and combat-driven progression. Some players may find the balance effective, as the dialogue provides context and emotional grounding for the battles that follow. Others may perceive stretches of narrative as dense, especially given the limited mechanical complexity to break up extended reading segments. The game’s length offers a moderate amount of content, with replay value stemming primarily from exploring alternate relationship routes and endings rather than radically different gameplay experiences. Community reception has reflected its niche positioning. Fans of visual novel hybrids and classic turn-based RPGs often appreciate its character focus and thematic ambition. However, players seeking innovative systems or expansive open-world design may find its structure conventional. The game does not attempt to reinvent the genre; instead, it commits to delivering a focused, character-driven dystopian tale framed by accessible RPG mechanics. Ultimately, Marauder of Dystopia: The weakest go to the wall stands as a story-centric indie RPG that combines resistance-driven drama with traditional turn-based combat and mature relationship elements. Its strengths lie in its atmospheric setting, character interactions, and consistent aesthetic presentation. While mechanically modest, it offers a cohesive experience tailored to players who enjoy narrative-heavy adventures within a dark fantasy dystopia. Rating: 6/10

hey creator of the game can you help because i cant talk to these bruno character can you help fix it so i can play the game thank you!?

cg優秀 值得購買