Grotto

Я вообще (ну вообще-вообще!) не понял что тут нужно делать, а для подглядывания в прохождение игра как будто ну совсем малозначительная - поэтому проще было удалить и забыть. Пускай как и с множеством других игр, выводом из ревью будет то что я поверхностный и маловнимательный игрок, а может даже и глупенький. Но суть во всех моих ревью простая - если мне не понравилось, то это только вопрос качества самой игры.

Of the narrative-heavy anthro games I've played lately this one was definitely the best. Interesting culture and manages to say something.

one of the worst games i have ever played

Małe cudeńko, które może służyć za jeden z argumentów w dyskusji na temat tego, czy gry mogą być sztuką.

Ao jogar Grotto depois de terminar Laika, também do mesmo estúdio, tive certeza que os desenvolvedores são um dos mais talentosos e admiráveis que se encontra por aí. Uma equipe que entrega histórias que ficam na sua cabeça e não hesitam em experimentar combinações malucas ou ideias inusitadas na hora de fazer um novo jogo. Grotto é fascinante; mesmo sendo uma experiência de não muito mais que quatro horas e de um gameplay pra lá de simples e repetitivo, a apresentação e sua história fazem tudo valer a pena. Ainda que o uso das constelações como forma de comunicação entre o jogador e os personagens possa ser frustrante por conta da imprevisibilidade dos seus resultados, acredito que a experiência não seria a mesma sem ela; tantas estrelas e tantos significados, a mesma palavra ou símbolo não significa a mesma coisa para todas as pessoas. Palavras como "amor" não possuem o mesmo peso quando ditas por alguém cercado de amor e ouvida por alguém que nunca experimentou. Escolher delicadamente qual constelação não iria magoar o ouvinte (ou resultar na sua morte) foi muito engajante, ainda mais quando quase todas as minhas tentativas de amenizar a situação deram errado. Mas as palavras e símbolos mudam conforme as prioridades no momento. Algumas até mesmo hão de perder qualquer significado, se tornando vazias. Ao jogar Grotto, é quase como se a ideia entre comunicação fosse uma causa perdida. As pessoas discordam e se diferem muito. Toda tentativa de uma conciliação entre culturas diferentes resulta em alguma tragédia. Mas se não tentarmos, como entenderíamos o que somos?

''People like things. Things one should not get attached to. Things too dangerous to bond with. Things too deprived of meaning, of compromise, of a heart. Things too numb to pay back for all the care, for all the love, for all the blood we waste in them. Things like people.''

原本期待能沉浸在这个以星辰指引为核心的故事里，实际体验却让人失望。点子不错，游戏性可以说是没有。首先每天要做的事太重复，这样甚至不必耗费精力做两个山洞区域，其次来访者讲话时的鼓点听得人心烦意乱，破坏了本该有的神秘氛围。更关键的是，所谓的“抉择”形同虚设——既然每个来访者最终都只听得见自己想听的东西，那费心选择和预测星座会给他们展现什么的行为还有什么意义？随便指个图案打发他们不就好了。掷骨和弹琴也没有太大的意义、这种表面开放实则线性实在是没法继续忍受。

a very interesting game of choices, faith, community, and the pitfalls of it all. game is slow and i wish the "star" mechanics were better, but this story will take you on a ride. recommended on sale.

Доволі цікава історія, на мій погляд. Голос бейкалі надає ще більшої атмосфери, може трошки пізніше перепройду цю гру ще раз. Візуал, що правда, спіцифічний, якби я не повьязаність цієї гри з лайкою мабуть не взяла б.

что-то в ней есть. совершенно неожиданно простенький симулятор ходьбы на короткие дистанции действительно вызывает печаль, беспокойство за судьбу подопечных антропоморфных зверей, даже страх допустить ошибку. но в первую очередь, безусловно, печаль. может быть, дело в музыке или в одинокой атмосфере сырого грота, единственным собеседником в котором (не считая просителей) большую часть игры будут кости предыдущего вождя брутов? конечно, хотелось бы побольше реактивности. сюжет во многих ключевых узлах прямой как рельса, меняются только слагаемые. но даже так, как есть, это все еще хорошая [b]история об ошибках[/b], как игра сама себя и называет