Kiedy jego młodszy brat umiera, protagonista traci swoje kulki. Przemierzaj zwariowane, wywrócone do góry nogami światy, aby pomóc mu je odnaleźć!
Właściwie: Disorder to ponura platformówka oparta na powolnych, precyzyjnych skokach i możliwości przełączania się między dwiema nieco odmiennymi wersjami świata. Spodziewaj się skoku z istniejącej platformy w stronę pustki, przełączania światów i lądowania na nowym.
Plusy:
- Świetny projekt poziomów.
- Wymagające i interesujące łamigłówki.
- Solidna eksploracja mechaniki przełączania światów.
- Wysoka wartość powtórki. Gra oferuje wiele zakończeń, rozgałęzione ścieżki, a każdy odblokowany ukryty przedmiot można „aktywować”, aby dodać grze wyzwania. (Pomyśl o bogach w Bastionie albo o ogranicznikach w Transistorze.)
- Podczas mojej pierwszej rozgrywki nie napotkałem żadnych błędów, o czym rzadko mówię.
- Trik na ostatnim poziomie jest całkiem sprytny.
W zależności od gustu:
- Bardzo stara się utrzymać mroczną, ponurą atmosferę. Powiem tak: wyobrażam sobie osobę z depresją, w wieku od późnych lat nastoletnich do wczesnych dwudziestych, która zapisuje wszystko, co główny bohater pisze w swoim pamiętniku. Mimo to, nie wysilałbym się, żeby przeczytać ten pamiętnik.
- Niektóre gry z przełączaniem biegunów mają bardzo wyraźnie odmienne klimaty dla obu światów (przychodzi mi na myśl Giana Sisters). Disorder przełącza się między smutkiem a cierpieniem, albo między nudą a niepokojem. W rezultacie te dwa światy nie są łatwe do zidentyfikowania: w danym momencie nie potrafię powiedzieć, w którym się znajduję. Wcale mi to nie przeszkadzało, ale było to dość nieoczekiwane.
- Zbalansowana wokół wolniejszej postaci z krótkim skokiem.
Wady:
- Dość krótka. Ukończyłem tę grę w 1,5 godziny. Mogłoby być kilka dodatkowych poziomów i przynajmniej jedna ważna mechanika.
- Naprawdę powinien być jakiś widoczny wskaźnik, czy masz blokadę przed zmianą. Dodałbym ikonę na ekranie, ale jeśli twórcy naprawdę chcą zrezygnować z HUD-u, niech zamiast tego zrobią coś z mimiką twarzy głównego bohatera. Ciągły, kreskówkowy grymas był trochę przesadzony.
Plusy:
Świetna ścieżka dźwiękowa
Doskonała fabuła
Pokazane są myśli postaci.
Symbolika
Ładna grafika pikselowa
Ładne karty kolekcjonerskie.
Interesujące wpisy w dzienniku.
Świetna atmosfera
Świetne zakończenia
Minusy:
Błędy psujące rozgrywkę. Proszę to naprawić – gra kilka razy się zawiesiła i musiałem zaczynać poziom od nowa.
Czasami frustrujące.
Ogólnie rzecz biorąc, dobra i innowacyjna gra, ale szkoda, że nie ma jej więcej.
Początkowo Disorder przyciągnął mnie nie ze względu na czytanie dzienników deweloperskich ani na to, o czym jest gra, ale ze względu na postapokaliptyczną grafikę na zrzutach ekranu (pod względem grafiki mają też mglisty, terrarystyczny charakter, choć nie w mechanice rozgrywki).
Grając w tę grę, byłem naprawdę zaskoczony i zadowolony, że twórcy stworzyli nieziemską platformówkę, z dwoma wymiarami, między którymi trzeba się przełączać, aby móc się rozwijać. Grafika to pikselowa rozkosz, a muzyka i efekty dźwiękowe dodają jej głębi. Disorder to mrożąca krew w żyłach, klimatyczna platformówka, z jaką jeszcze się nie spotkałem. Moim zdaniem, warto kupić, nawet za pełną cenę.
