Banishers: Ghosts of New Eden

It's a good gam! I enjoyed the stories, dialogs and exploration of the caves. The character/enemy design is amazing, and so is the character melt of red and antea. The landscape is a mess (maze-like) and i used nav points for easier travel. The landscape details could be better, especially the background-geometry, but the art style fits well to the story. The skill/fight system is good enough. 7/10

DON’T NOD tarafından geliştirilen Banishers: Ghosts of New Eden, özellikle ilgi çekici hikâyesi ve güçlü karakter ilişkileri sayesinde, son çeyreğinde temposu biraz düşüp sıkıcılaşmasına rağmen severek oynadığım bir yapım oldu. Oyun, daha ilk dakikalardan itibaren oyuncuyu hikâyenin içine çekmeyi başarıyor. Hayalet avcıları, yani Kovucular olarak Amerika’ya yeni yerleşen kolonistlere yardım etmek için geldiğimiz New Eden’da, ortağımız ve sevgilimiz Antea’yı kaybetmemizle birlikte hikâyenin asıl çatışması başlıyor. Ancak ikilinin arasındaki güçlü ve kopmaz bağ sayesinde Antea’nın ruhu Red’in yanında kalmaya devam ediyor ve oyuncu olarak verdiğimiz kararlara bağlı şekilde onu huzura kavuşturmak ya da yeniden hayata döndürmek için bir yolculuğa çıkıyoruz. Bu seçim sistemi, yalnızca hikâyeye değil oynanışa da başarılı şekilde yedirilmiş ve oyunun en güçlü yanlarından birini oluşturuyor. Ne yazık ki uzun oynanış süresi düşünüldüğünde çatışma mekanikleri oldukça çabuk kendini tekrar etmeye başlıyor. Bulduğumuz ekipmanların büyük bölümünün oynanışa etkisi yeni mekanikler kazandırmaktan ziyade istatistiksel geliştirmelerle sınırlı kalıyor. Red’in kılıç ve tüfeği, Antea’nın yumrukları ve sahip oldukları sınırlı sayıdaki yetenek, ilerleyen saatlerde yeterince çeşitlilik sunmuyor. Yetenek ağacı da bu sorunu çözmekte yetersiz kalırken, sürekli aynı düşman türleriyle savaşmak bir noktadan sonra hikâyeye ulaşmak için katlanılan yorucu bir rutine dönüşüyor. Benzer şekilde bulmacaların da zamanla kendini tekrar etmesi, keşif ve oynanış tarafındaki potansiyelin tam olarak değerlendirilemediğini hissettiriyor. Buna rağmen hem ana görevlerin hem de yan hikâyelerin merak uyandırıcı olması ve karakterlerin yaşadığı duygusal çatışmalar, oyunun bu eksiklerini bir süreliğine geri plana atmayı başarıyor. Sonuç olarak Banishers: Ghosts of New Eden, oradan oraya uzun uzun koştuğumuz anlar, oynanışındaki tekrarlar ve değerlendirilememiş potansiyeline rağmen hikâyesi, atmosferi ve karakter ilişkileriyle kendini oynatmayı başaran bir yapım; doğru beklentilerle yaklaşıldığında şans verilmesi gereken oyunlardan biri.