Ario

Z recenzją tej gry czekałem na pierwszy, większy update i...się nie doczekałem. Gra miała mieć premierę 28 marca 2024 roku, a ostatecznie wyszła 1 kwietnia 2024. Spodziewałem się dużego patcha poprawiającego właściwie wszystko w tej grze, bo przed premierą myślałem, że gram w wersję beta, a może nawet alfa? Okazało się, że grałem w pełną wersję i kto wie czy określenie tej gry żartem zważywszy na dzień kiedy wyszła, nie jest sprytnym posunięciem ze strony twórców aby zachować twarz. Bo jak inaczej, jeśli nie żartem określić produkcję, która jest tak kiepska że trudno to oddać słowami? Owszem, potencjał na dobrą platformówkę był ale to co dostałem do recenzji, wymaga jeszcze sporo pracy aby zasłużyć na miano przeciętnej produkcji, a co dopiero dobrej gry. [h1]Oj Ario, gdzie ty tak biegniesz...[/h1] Niestety fakty są takie, że gra jest krótka oraz ma niedopracowany gameplay, który jest wyraźnie lepszy podczas pierwszych 30 minut gry, aby później szorować twarzą po dnie niczym najgorsze krapiszcze. Może twórcy sobie pomyśleli że testerzy oraz recenzenci i tak nie pograją dłużej w ich tytuł? Ja jestem rzetelnym recenzentem i staram się przejść grę w całości, co z małymi wyjątkami mi się udaje. Tymczasem tutaj musiałem odpuścić, bo walka z ostatnim bosem, to jakaś kpina...Nie zapędzajmy się jednak tak daleko już na samym początku recenzji, porozmawiajmy może trochę o kwiatuszkach, o ciężkim dzieciństwie Ario oraz o tym, że gra uruchamia nam się domyślnie z dziwnymi krzaczkami (chyba Perski) zamiast domyślnie angielskimi napisami(sic!). Wiecie w wersjach beta, to częste zjawisko że twórcy, którzy wolą swój ojczysty język, tworzą grę w tym języku ale przed premierą, a często po pierwszych testach alfa zmieniają jednak język na domyślny angielski. Tymczasem w Ario na ślepo trzeba szukać opcji i zmieniać język gry (tyle o kwiatuszkach, które ten język przypominają:))! Niektórzy powiedzą że się czepiam, pomińmy więc ten wątek i bierzmy się do akcji...Pierwsze 30 minut jeszcze nie zapowiada tragedii, owszem rozgrywka nie jest jakaś oryginalna ale nawet ciekawa perspektywa oraz w miarę znośna grafika, jakoś dają radę i nawet tragiczne udźwiękowienie się w tym wszystkim kamufluje, ale to co się dzieje potem... [h1]Płacz i zgrzytanie zębów o pada...[/h1] Przeciwnicy biegają bez ładu i składu wydając jakieś dziwne dźwięki pokroju bla,bla,bla, co zaczyna szybko być irytujące, a odgłosy tła to często jakieś dziwne chrzęsty, skrzypy i tym podobne, męczące dźwięki. Historia też pupy nie urywa i wygląda na taką, co to ją ktoś taśmą samoprzylepną posklejał na szybko, aby jakaś była. Właściwie mógłbym ją tu przytoczyć w całości dla śmiechu, ale nie będę wam "psuł " zabawy (całość w sekcji "bonus" pod recenzją). Projekty poziomów, to jakiś zlepek dziwnych przeszkód, część mechanik jakoś jeszcze działa, ale szeroko promowane strzelanie z kuszy ze spowolnieniem czasu, to jedna wielka porażka. Pierwsza sekwencja na moście jeszcze ujdzie ale potem jest taka jedna misja, gdzie musimy uratować dziadka przed żołnierzami właśnie za pomocą tej kuszy i niby wszystko jest ok, ale pociski lecą tak wolno, że idzie się wyspać podczas strzelania. Wygląda to tak: Strzelamy, a następnie naciskamy przycisk odpowiadający za sterowanie i spowolnienie czasu, a pocisk leci...leci...leci, zasypiasz na 5 minut, budzisz się, a pocisk nadal leci... i wreszcie trafia, a jak ktoś mi wyjaśni, czemu niebieskich żołnierzy trzeba trafić 2 razy, a czerwonych wystarczy tylko raz, to stawiam mu piwo. Podobnie jest z sekwencjami zręcznościowymi, te z początku rozgrywki nie są jakieś super ale powiedzmy są znośne, a nawet przyjemne. Potem zaczyna się piekło, żołnierze ze zwykłych zamieniają się w jakichś supermanów, którzy mają nas na jednego hita, a sekwencja w kształcie litery S, gdzie tych super-uper-duper złoli jest czterech, zajęła mi dobre 15-20 minut całości rozgrywki i kilkadziesiąt prób, zanim jakimś cudem ich ominąłem. Kiedy już resztką siły woli, przejdziemy te wszystkie źle zaprojektowane z meczącymi odgłosami lokacje, to trafiamy na super bosa ostatecznego, który jest nieśmiertelny! Po około 15 minutach prób, udało mi się odkryć sposób, aby zadać mu obrażenia, ale działa on tylko za pierwszym razem, potem miałem wrażenie, że ta technika (strzelanie w kadzie przelatujące nad głową bossa), zaczyna działać losowo? Co tu się w ogóle dzieje? Ostateczna walka jest tak męcząca i pełna błędów (niewidzialne ściany, nieśmiertelny boss, dziwne kadzie itd.), że po kwadransie odpuściłem. Niestety Ario nie wywrze swojej zemsty moimi rękami i będzie musiał poszukać innego gracza, bo ja na ratowanie świata w Perskim stylu się więcej nie piszę...Może w Persji będzie to hit, ale pod warunkiem, że będzie to jedyna dostępna gra na rynku... [b]Plusy: + Od biedy, główny wątek muzyczny + Pierwsze 30 minut rozgrywki... Minusy: - ...nie zapowiada tej tragedii, która was czeka przez kolejne 60 minut - Odgłosy otoczenia oraz wrogów - Tragiczny projekt poziomów - Taką historię, a może nawet lepszą opowie wam pierwszy z brzegu 5 latek[/b] [h1]OCENA: 3,5/10[/h1] [h1]BONUS[/h1] Link do pełnej historii Ario: https://steamcommunity.com/groups/swiatrecenzji/announcements/detail/4212628592043948872 [quote][h1]Zapraszam do obserwacji naszego kuratora: [url=https://store.steampowered.com/curator/26553378/] ŚWIAT RECENZJI[/url][/h1][/quote]

Needs work.

O jogo é muito divertido, recorda muito os jogos de plataforma que tivemos no passado, com alguns elementos atuais. A história do jogo é triste e bem feita. Recomendo vocês jogarem, quem curte plataforma vai aproveitar muito.

RESEÑA EN SOMOS GAMING https://somosgaming.com/analisis-ario/ Personalmente tengo el corazón dividido con el juego de Ario. Me parece de una excelente factura (pese a algunos problemas de inestabilidad), y la historia, aunque característica y prototípica, no deja por menos de ser atractiva y con un objetivo claro y definido contra el malvado (La saga Zelda, The Witcher 3, Shadow of the Colossus, Ori and the Blind Forest, Narnia y el príncipe Caspian… ). Eso es un punto a favor de los creadores, que creo que han tratado bien el producto en lo que se refiere a este elemento esencial para mi. Si bien la ambientación en una Persia steampunk es intrigante y las cinemáticas dibujadas a mano añaden un toque artístico, soy personalmente una persona a la que esta estética y el concepto steampunk no le agrada en un principio, por lo que suelo ser reacio a probar este tipo de productos (películas, juegos de mesa, libros o videojuegos), y sin embargo en el mundo de Ario no se hace excesivamente pesado, siendo realista. La decepción real está en que los niveles se terminan haciendo sencillos y el problema de que no hay caminos alternativos o zonas secretas hace que te sientas siempre impelido a seguir la historia, y empobrece algo la experiencia. Reseña completa en https://somosgaming.com/analisis-ario/

Es un mundo de fantasía lleno de pesadillas, con un estilo steampunk medieval, donde encarnas a Ario, un joven que se embarca en una misión épica para rescatar a su madre desaparecida y enfrentarse a fuerzas oscuras que amenazan su tierra. Ario combina elementos de Metroidvania y defensa de torres, ofreciendo una jugabilidad que requiere tanto habilidad como estrategia. A lo largo del juego, puedes correr, deslizarte, rodar, saltar por paredes y trepar por salientes, utilizando una variedad de habilidades y herramientas como una ballesta que es esencial para el combate. También dispones de cuatro habilidades especiales, como el dash, el stomp, y diferentes tipos de flechas, que se utilizan para enfrentar a una variedad de enemigos, cada uno con sus propias debilidades y mecánicas únicas​. El juego se desarrolla en 12 niveles cuidadosamente diseñados, repletos de puzzles y segmentos de plataformas que desafían tus habilidades. Además, Ario presenta una narrativa rica con una fuerte carga emocional, contando una historia épica de un nuevo gobernante, una tierra maldita y una búsqueda desesperada por una madre perdida. La narrativa se desarrolla a través de escenas ilustradas y está completamente doblada en persa, con localizaciones en varios idiomas, incluidos inglés, español, alemán, francés, chino, coreano y japonés​. GRÁFICOS Y ESTILO VISUAL: 8/10 JUGABILIDAD: 7.5/10 DURACIÓN: 7/10 ASPECTO SONORO: 7.5/10 NOTA FINAL: 7.5/10 En conclusión, Ario ofrece una mezcla interesante de plataformas, combate y exploración en un entorno único. Aunque algunos aspectos del juego podrían beneficiarse de una mayor pulidez, como la variedad de enemigos y la complejidad de los niveles, su combinación de mecánicas y una historia inmersiva lo convierten en una opción sólida para los fans de los juegos de acción-aventura y Metroidvania.

Um bom jogo de Ação e Aventura com Plataforma lembrando os clássicos Prince of Persia onde você irá controlar o Ario onde você tem que resgatar sua mãe do temível Império. Super recomendado em promoção. https://youtu.be/KFV3zxQLIoM

Bão. Por ser curto, consegui terminar em um jogatina, o que raramente consigo. Tem alguns bug's mas dá pra relevar. Pena não ter tradução em português. 4/5

Helyszínünk a Közel-Kelet fiktív világa, ahol a bátor Ario eltűnt anyja megmentésére siet. A fejlődéstörténetben viszont kevés pozitívumot találunk, és összességében az idei év egyik leggyengébb indie játékát teszteltük. https://hetediksor.hu/2024/04/18/ario-jatekteszt/