Całkiem ciekawe opowiadanie! Gra nie zajmuje dużo czasu i jest darmowa, więc jeśli masz pół godziny, polecam.
Maria Gvozdek straciła pracę, nie stać jej na czynsz i musi się jutro wyprowadzić, jej matka leży w szpitalu z powodu poważnej choroby... w skrócie, kompletna beznadzieja, ale dziwne stworzenie, wróżka (i w grze to wróżka, no cóż), oferuje Marii spełnienie każdego życzenia w zamian za część jej ciała.
Czy Maria zgodzi się na tak dziwną ofertę (może to szaleniec!) i co będzie gotowa poświęcić, żeby dostać to, czego chce, jeśli mimo wszystko podpisze ten kontrakt?
Wcześnie rano
Kiedy zapukałeś do moich drzwi
Wcześnie rano
Kiedy zapukałeś do moich drzwi
I powiedziałem: „Witaj Szatanie, ja
Myślę, że czas odejść”
Robert Johnson - Me and the Devil Blues (okładka Soap&Skin)
Bardzo krótka, darmowa gra od dewelopera z Białorusi (wystarczająca, a co jeśli). Chciałbym więcej opcji i wyborów, ale to tylko z mnóstwa możliwości, jakie otwiera kontrakt z wróżką, ale trzeba się wczytać w drobny druk, czego nasza bohaterka nie robi (i mogłaby się obejść bez dodatku).
Ogółem, gra oferuje wiele ciekawych rzeczy, nawet jeśli chodzi o design, i w niecałą godzinę całkiem dobrze odsłania treść i temat, więc mamy szybki, niebanalny horror na godzinę, który jest całkowicie wart uwagi. Śmiało polecam. Zalety:
- Gra świetnie kreuje atmosferę. Muzyka, styl graficzny i interfejs użytkownika idealnie do siebie pasują, tworząc niepokojące i niepokojące tło dla dobrej historii.
- Skoro mowa o interfejsie użytkownika, autor wykonał świetną robotę z RenPy. Zazwyczaj powieści RenPy wyglądają nieco szablonowo, ale nawet menu główne kipiało stylem, który pasował do fabuły. Zamiast typowych opcji, takich jak wyciszenie czy odtwarzanie dźwięku, gra została przedstawiona odpowiednio jako „Czemu jesteś taki głośny?” i „Nie znoszę ciszy”.
- Scenariusz został dobrze napisany. Szczegółowość, bez zbędnych szczegółów, była płynna, niczym dobry drink. Stanowi to wyraźny kontrast w porównaniu z niektórymi mniej dopracowanymi grami.
- Wybrana muzyka była doskonała. Siedzę tu i piszę tę recenzję, słuchając muzyki z menu głównego po prostu dlatego, że mi się podoba.
Wady:
- Fabuła na początku wydaje się nieco nachalna – sprawia wrażenie, jakby wybory nie miały znaczenia. Nie sądzę, żeby autor powinien bać się umieszczać wczesnych, złych zakończeń dla użytkownika, który nie chce podążać za fabułą; to właśnie odróżnia powieści wizualne od standardowych opowiadań. Jeśli dokonam złego wyboru, moja postać nie powinna i tak podejmować innej decyzji – powinienem zostać za to ukarany.
Autor posłuchał kilku recenzji, takich jak moja, i odniósł się do tej krytyki! Uwielbiam, gdy autor słucha swoich fanów – to teraz duży plus.
- Chociaż interfejs użytkownika został zaprojektowany z myślą o estetyce (i bardzo dobrze realizuje ten cel), traci on na użyteczności. Brakuje standardowych funkcji, takich jak zapisywanie. Może to drażnić niektórych czytelników powieści wizualnych, ale historia jest na tyle krótka, że nie stanowi to dużego problemu.
Ogólnie rzecz biorąc, dobra, krótka lektura. Jest wciągająca i na tyle krótka (~30 minut), że nawet jeśli ci się nie spodoba, niewiele stracisz, próbując.
