The Last Hope: Trump vs Mafia - North Korea

[hr][/hr][h1]The Last Hope: Trump vs Mafia - North Korea ❌[/h1] [hr][/hr][b]The Last Hope: Trump vs Mafia - North Korea — это трэшовый коридорный шутер из 2017, на прохождение которого у меня не хватило ни сил, ни здравого рассудка. [u]Преимущества:[/u] ● Идея. Возможно, такого рода шутер и стал бы неплохим инди-творением, будь у него минимально хорошая реализация. Взяв за основу игры обсуждаемые темы тех лет, разработчик, вероятно, хотел хайпануть на фоне избрания Трампа на пост президента, но, по всей видимости, не срослось. ● Достижения/Коллекционные карточки. По достижениям не всё так однозначно: если вас хватит на одно полное прохождение "сюжетной линии", то 100%-ая игра в профиль обеспечена. Коллекционные карточки — единственный, пожалуй, железобетонный плюс, который невозможно поставить под сомнение. [u]Недостатки:[/u] ● Сюжет. Не знаю, существовали ли в голове разработчика хоть какие-либо намёки на прописанный заранее сюжет, но то, что представлено в игре, поистине ужасно. Все попытки объяснить происходящее на экране представлены в виде слайд-шоу и нескольких до ужаса убогих катсцен. ● Графика. Вся игра — это сборник общедоступных пресетов, которые больше походят на мобильный геймдев, нежели компьютерный (подобные выводы можно сделать легко, достаточно взглянуть на скриншоты в магазине стима, даже не играя). При всём этом безобразии ещё и оптимизация провальная... Надо же, это чудо умудряется подвисать на хорошем железе. ● ИИ врагов. Выделю, пожалуй, отдельным пунктом, так как заметить противников сразу практически нереально, а в ответ легко получить тонну урона с первого же контакта, как ИИ обнаружит игрока. Так как грамотная карта коллизий разработчиком не предусмотрена, следует быть готовым к нереальным прострелам из ниоткуда. ● Сложность. Занимательно, что при всей своей кошмарности, игра ещё и вынуждает бросить её: каждый раз, когда ваше количество здоровья будет обрушатся до 0, придётся начинать прохождение уровня с самого начала, а значит, что системы чекпоинтов в игре нет. Скажу честно, я сдался, меня не хватило на то, чтобы после первой смерти пройти всё с самого начала. ● Звук. К музыкальным композициям претензий нет. Для моего весьма скромного вкуса, саундтреки, присутствующие в игре, не кажутся плохими, но звуки стрельбы и стерео просто вынуждают снять наушники до момента закрытия сего чуда геймдева. А, и да, настроек регулировки громкости не существует (как и вообще любых, не касающихся звука). [u]Вывод:[/u] Сложно представить, в каких целях создавалась игра и как появилась в магазине в принципе. В это просто невозможно играть. Не рекомендую. [spoiler][u]Upd:[/u] Да, всё-таки решился принять вызов и попытаться собрать все ачивки вновь, а значит и пройти игру полностью. Благодаря одному из обзоров, я избрал для себя единственно верную тактику: бежать +W везде, где это возможно, даже там, где наносят много урона. Впечатления об игре только ухудшились, а после концовки и вовсе меня встретил экран с кнопкой "выход", на которую нельзя нажать из-за отсутствия курсора...[/spoiler] [hr][/hr][h1]Вердикт: 1 смерть до сброса прохождения из 10[/h1][hr][/hr][b][code][url=https://store.steampowered.com/curator/43688845]Если Вам понравился обзор, буду признателен за подписку на страницу куратора ← *тык*. Здесь я публикую краткие обзоры на игры разного жанра. Также именно ВЫ можете продвинуть обзор, нажав на кнопку "понравилось", а ещё лучше — выдав награду сообщества. Большое спасибо! ♥[/url][/code][/b]

[h1] Looks like a typical achievement grabber game, but this one have only 21 achievements to begin with... So it's best to skip it if you don't like shovelware. [/h1]

[h1]Recenzja: „The Last Hope: Trump vs Mafia - North Korea” - [b]0/10[/b][/h1] [hr][/hr] [h1]TL;DR dla niecierpliwych[/h1] 🎮 Gameplay: 0/10 🎨 Grafika: 0.5/10 🎵 Muzyka: 1/10 🔁 Regrywalność: 0/10 💀 Poziom frustracji: 7/10 😂 Poziom śmieszności: 0/10 ⏱ Czas gry Rozgrywka: ~30-60 min 100%: ~1 h Czy warto? 🟩 Polecam 🟨 Tylko na promocji 🟥 Nie polecam 🔑 Tylko w przypadku taniego klucza Werdykt: 🟥 Nie polecam [hr][/hr] [b]Wprowadzenie:[/b] „The Last Hope: Trump vs Mafia - North Korea” to gra, która już od pierwszych minut sprawia, że w głowie zaczynają pojawiać się kolejne pytania. Nie o fabułę, nie o mechaniki i nawet nie o sens istnienia świata przedstawionego w grze. Pierwsze pytanie brzmi: „Czy ktokolwiek uruchomił tę grę przed premierą?” Po kilkunastu minutach pojawia się kolejne: „Jakim cudem to przeszło weryfikację Steam?” Już menu główne ostrzega, że gra może długo się ładować. Nie ma paska postępu, nie ma ekranu ładowania, nie ma żadnej informacji o tym, co się dzieje. Program po prostu przestaje reagować i pozostaje mieć nadzieję, że nie zawiesił się całkowicie. To zresztą doskonałe podsumowanie całej produkcji. [code]Produkt został zweryfikowany przez Steam i oferuje: [list] [*]karty kolekcjonerskie, [*]globalne osiągnięcia, [*]+1 do ogólnej liczby gier na profilu i do odznaki kolekcjonera gier.[/code] [b]Treść i Rozgrywka:[/b] Rozgrywka polega głównie na biegnięciu przed siebie i strzelaniu do wszystkiego, co stanie na drodze. Brzmi prosto. I rzeczywiście jest prosto. Problem polega na tym, że mapy przypominają bardziej piaskownice, w których ktoś odkrył istnienie niewidzialnych ścian, niż prawdziwe poziomy. Wszystko jest poblokowane. Nie można wejść praktycznie nigdzie poza jedyną słuszną ścieżką wyznaczoną przez twórcę. Czasami nawet ta ścieżka próbuje przeszkodzić. Postać regularnie zahacza o niewidzialne przeszkody, zatrzymuje się na niczym i traci rozpęd. Po pewnym czasie bardziej walczy się z kolizjami niż z przeciwnikami. Sam projekt poziomów również trudno nazwać udanym. Lokacje wyglądają jak mieszanka gotowych assetów, rozciąganego terenu i nieudanych prób budowania własnych obiektów z losowych brył bez tekstur. W wielu miejscach ziemia, wzgórza i otoczenie przypominają efekty uzyskane po maksymalnym rozciągnięciu powierzchni w edytorze map. Wszystko jest rozmazane, nienaturalne i zwyczajnie brzydkie. Jeszcze dziwniej robi się przy samych budynkach. Z zewnątrz można zobaczyć gigantyczne futurystyczne miasto wyglądające jak coś z zaawansowanej cywilizacji science-fiction. Po wejściu do miasta okazuje się jednak, że w środku miasta są zwykłe ceglane domy, wyglądające jak przypadkowo wstawione assety. Każda mapa ma swój absurd. Całość sprawia wrażenie niezrozumiałej abstrakcji. A przeciwnicy również mają swoje pomysły. Jedni widzą może kilka metrów przed siebie. Inni najwyraźniej posiadają satelitarne systemy namierzania i zaczynają ostrzał zanim jeszcze da się ich dostrzec. Zdarzają się również sytuacje, w których przeciwnicy trafiają z ogromnej odległości już chwilę po rozpoczęciu poziomu. Zanim uda się podejść wystarczająco blisko, by odpowiedzieć ogniem, ponad połowa paska zdrowia potrafi już zniknąć. Niektórzy przeciwnicy uznają natomiast, że najlepszym miejscem do walki będzie przestrzeń pod mapą. I o dziwo nadal trafiają, podczas gdy nie ma nawet możliwości odpowiedzieć ogniem. System walki również wydaje się funkcjonować według własnych zasad. Strzały bywają mniej skuteczne od zwykłego machania bronią wręcz. Katana zadaje ogromne obrażenia, przeciwnicy padają po kilku ciosach, a broń palna często sprawia wrażenie mniej skutecznej niż jakikolwiek atak melee. Nie pomaga również fakt, że wyposażenie wygląda jak przypadkowy zestaw przedmiotów wybranych metodą losowania. Raz do dyspozycji jest AK-47, innym razem katana, a jeszcze innym tarcza i miecz wyglądające jak wyposażenie wyjęte z zupełnie innej epoki. Apteczki również nie rozwiązują problemu. Leczą zbyt mało, by realnie zniwelować otrzymywane obrażenia. W praktyce często sprowadza się to do próby przebiegnięcia poziomu zanim przeciwnicy zdążą wystrzelać resztę zdrowia. Na domiar złego nie ma tutaj sensownego systemu zapisów. Jeżeli śmierć nastąpi pod koniec poziomu, całą lokację trzeba przechodzić od początku. Podobnych problemów jest znacznie więcej. Produkcja sprawia wrażenie testowego projektu, którego nikt nigdy nie sprawdził przed wydaniem. Momentami aż trudno uwierzyć, jak wiele rzeczy udało się tutaj zepsuć. [b]Grafika i Prezentacja:[/b] Oprawa wizualna prezentuje katastrofalnie niski poziom wykonania. Tekstury regularnie przenikają przez siebie, migają i nakładają się w bardzo widoczny sposób. Nie są to pojedyncze błędy pojawiające się sporadycznie. Można je zauważyć regularnie podczas rozgrywki. Jeszcze gorzej wypada oświetlenie. Na części map wygląda tak, jakby w ogóle nie działało. Nocne lokacje są niemal tak samo jasne jak dzienne, a wnętrza budynków pozostają doskonale widoczne mimo braku jakichkolwiek źródeł światła. Na innych poziomach sytuacja wygląda odwrotnie. Gra potrafi przejść od oślepiającej jasności do niemal całkowitej ciemności. Problem polega na tym, że przeciwnikom najwyraźniej to nie przeszkadza. Nawet gdy w ogóle nie widać otoczenia, oni nadal trafiają z niemal stuprocentową skutecznością. Modele postaci również nie prezentują się dobrze. Część wygląda jak źle wyeksportowane modele 3D z przypadkowymi deformacjami geometrii. Po śmierci przeciwnicy zamieniają się natomiast w szkielety stojące w pozycji T-Pose. Prawdopodobnie miało to być zabawne, ale jest po prostu kolejnym elementem budzącym zażenowanie, patrząc na ogólny poziom wykonania. Dopełnieniem całości są losowe spadki wydajności. Problem w tym, że pojawiają się nawet w miejscach, gdzie praktycznie nie ma czego renderować. Biorąc pod uwagę prostotę map, niewielką liczbę obiektów i niemal całkowity brak efektów wizualnych, trudno znaleźć jakiekolwiek usprawiedliwienie dla tak słabej optymalizacji. Muzyka ogranicza się głównie do zapętlonych utworów próbujących budować atmosferę akcji. Niestety szybko stają się monotonne i po kilku minutach zaczynają bardziej irytować niż pomagać. [b]Podsumowanie:[/b] „The Last Hope: Trump vs Mafia - North Korea” to najprawdopodobniej najgorzej wykonana produkcja, w którą miałem okazję zagrać. Grałem już w wiele fatalnych gier, a mimo to ta wypada wyjątkowo źle. Praktycznie każdy element tej gry sprawia problemy. Rozgrywka jest źle zaprojektowana, balans walki nie istnieje, zachowanie przeciwników jest równie niedopracowane jak reszta gry, oprawa wizualna wygląda fatalnie, a problemy techniczne pojawiają się na każdym kroku. Najbardziej rozczarowujące jest jednak to, że produkcja została normalnie zweryfikowana na Steamie. Szczególnie gdy obok niej istnieje wiele niewielkich projektów tworzonych przez pojedynczych deweloperów, którzy przy znacznie mniejszych zasobach potrafią dostarczyć coś wielokrotnie bardziej dopracowanego. Nieczęsto wystawiam najniższe możliwe oceny, ale tutaj zwyczajnie nie potrafię znaleźć argumentów przemawiających za tą grą. [hr][/hr] [h1]Podsumowanie dla niecierpliwych[/h1] Plusy: Brak Minusy: ✖ Ogromna liczba błędów technicznych i graficznych ✖ Fatalne oświetlenie ✖ Niewidzialne ściany dosłownie wszędzie ✖ Bardzo słaba optymalizacja ✖ Przeciwnicy pojawiający się pod mapą ✖ Niespójny balans walki ✖ Bardzo liniowe i źle zaprojektowane poziomy ✖ Brak sensownego systemu zapisów ✖ Kompletnie nieprzetestowana przed wydaniem [b]Ocena końcowa: ☆☆☆☆☆ (0/10)[/b] Największą nadzieją w tej grze jest nadzieja, że właśnie ją wyłączyłeś. [hr][/hr] [h1]Sprawdź stronę kuratora i zaobserwuj:[/h1] [url=https://store.steampowered.com/curator/44925499/]Reaper's Review Collective[/url] [url=https://store.steampowered.com/curator/44926459/]AnimeArcade Review Collective[/url]

Не поддерживается русский язык

overall alright. the price is in offer for -90% like a gift.

[h1] [/h1]

best game ever made

This was... special. For 40p on sale it was ALMOST worth it for the 2 hours of meme I played. Missing Y axis inversion.. so close to actually getting a recommendation for the sale price. so close.

Какой же пипец купил 20 мара 2017 года за 40 рублей, мда... 1. -. Вообще ничего не понятно, просто проходишь уровни через «W+Shift», так как противники довольно туповатенькие. Радует, что на открытых уровнях после Китая можно срезать значительное расстояние, просто перебегая через горы почти сразу к финишу. 2. +. Легкие 21 достижение, которые можно получить за 49 минут. Игра — 1/10. Не рекомендую к покупке.

[b] P. S. Если сложно пройти игру, используй мое руководство: [/b] https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3561496240 [h1] ИЗ-ЗА ЭТОЙ ХУ2НИ НАЧАЛОСЬ IRAНСКОЕ СРУ-В.О. [/h1] Перед нами очередной трешовый шутер от первого лица, засадивший свои блеклые корни в самые глубины Steam. Про качество исполнения здесь говорить не приходится: анимации и графика настолько убоги, что от них буквально ползут глаза на j0пу и источают горькие слезы. Нам пытаются представить игру как некую эпическую битву Дональда Фредовича (который в игре представлен как дефолтная моделька врага и которую мы даже не видим) против всемогущей европейской мафии, орудующей в ряде стран. Забудьте об этом. В игре нет и намека на подобный сюжет. Семь жалких уровней, которые, по идее, должны хоть как-то напоминать заявленные страны, на деле оказываются лишь надолбкой для сами знаете кого. Суть каждого уровня сводится к примитивному добежать из точки А в точку Б. И, вопреки ожиданиям, это не так уж и просто, ведь сложность, звуки и даже перебиндить управление – нельзя. Настроек в игре, естественно, нет. Да, нас пытаются обучить управлению, но толку от этого – ноль. Уже с первого уровня автор намеренно подкидывает нам врагов в виде представителей Северной Кореи, хотя, кроме флага на обложке, к этой стране игра не имеет никакого отношения. Бегай, стреляй, и на этом всё. Арсенал скуден: пистолет, винтовка, дробовик, снайперка, нож, меч, гранаты. Оружие стреляет топорно, без отдачи, и все виды вооружения выглядят и ощущаются практически идентично. Взаимодействие с миром минимально: патроны и аптечки приходится подбирать вручную, постоянно нажимая "F". Бронежилеты отсутствуют, хотя были бы ой как кстати. Единственный луч света в этом непроглядном мраке – отображение патронов и аптечек на мини-карте. Враги, на 1 и 2 уровнях, дохнут после трех попаданий, но уже к середине игры превращаются в непробиваемые машины. А вот если вы умираете, то прощайтесь с прогрессом: сохранений нет. Игра начинается с самого начала последнего пройденного уровня. Так что, удачи вам, желаю. Особое "спасибо" хочется сказать за дичайшую сложность после, собственно второго уровня. Автор не пытается оправдать это непрофессионализмом, а намеренно расставляет противников так, что они спавнятся в бочках, застревают в текстурках, но при этом продолжают стрелять. Увернуться от пуль в этой игре невозможно – враги попадают с любого расстояния. Единственная тактика – нестись напролом, отстреливаясь. Иная стратегия обречена на провал. Хорошо хоть, что в этом треше нет гнусных шуточек про ДВЕ БАШНИ или taлибov. Хотя пара моментов в игре явно намекают на взгляды автора, но это уже мелочи, даже если он истинный "трампист". Шутер не несет в себе никакой политической сатиры, ни малейшей попытки оригинальности. В последнем "уровне" нам дают выбрать один из двух финалов/в какую сторону побежим: либо мафия правит миром, либо мы уничтожаем ее с помощью ядерной бомбы. Весь этот бред, как и сама игра, вызывает без нейросетевых клише - недоумение. Альтернатив автор не предлагает. Это, по сути, единственный текст, кроме обучения. Сцены и уровни загружаются по нескольку секунд, кстати. Очевидно, игра должна была быть давно удалена, но по какой-то неведомой причине все еще продается за деньги. [h3] Вывод: [/h3] https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3612049014 [i] P. S. 2x. Понравился отзыв или мой профиль? Скинь награду Steam на отзыв. Благодаря вашей поддержке я продолжаю получать удовольствие от игр и написания обзоров! [/i]