Realpolitiks 3: Earth and Beyond

пердящее,лагающий кусок поделки,а не игры. Пускай ,тот кто придумал механики смерти генерала от старости вмести с фул армией сам умрет вонючей смертью,ок,от старости умер генерал,а армию то зачем убивать,я б понял что ее можно бы было быстро построить,но когда ты строишь армию десятки лет а твой генерал помирает от старости с фул стаком в 30 единиц то это кринж,так самый сок в том что ты даже не можешь поменять их на молодох Я такой весь из себя мега крутой завоеватель-стратег строил с начала игры армию ,чтоб воевать с нато,вы б видили мое ♥♥♥♥♥ когда я обьявил войну,и уже готовился катить танки до ла-манша,а мои генерали умерли ♥♥♥♥ от старости,ахуеть,ждали 40 лет войны ,а умерли перед войной и во время от старости,я хуею (да,у меня горит очко)

Не хочется ругаться матом, но кроме таких эпитетов своё отношение к игре и разработчикам к сожалению не выразить. Даже не верится что такое могли выпустить в 2024 году, даже учитывая какой в целом шлак выходит, и который бесконечно стоит в раннем доступе. Если бы я не знал когда игра вышла, то подумал бы, что её сделали в 2003 году это максимум, и то не от самых талантливых разработчиков.

Una maravilla

Realpolitiks 3 Earth and Beyond to niestety kolejne wielkie rozczarowanie i to na wielu (technicznych) płaszczyznach, tytuł z gatunku gier strategiczno-ekonomicznych z dużym naciskiem na aspekt polityczny w którym gracz może zarządzać praktycznie każdym realnie występującym krajem świata – dbając i rozwijając jego poszczególne struktury, które w przyszłości całościowo mogą przekształcić go w światową potęgę. Bądź jak kto woli, można też ruszyć wodze militarnej fantazji i powalczyć o dominację nad światem w bardziej konwencjonalny i wystrzałowy sposób. Wszystko byłoby pięknie i ładnie do momentu kiedy nie przysiądziemy do niego na dobre i zaczniemy wnikliwe analizować jego struktury, wymagające jeszcze solidnego dopracowania – bo jest tu wiele bolączek dewastujących całą zabawę. 1. Aktualna cena za klucz (wypożyczenie) jest absurdalna, biorąc pod uwagę jej obecny stan i zawartość jaką oferuje – z całym szacunkiem dla twórców, ale nie jest tego warta (pudełkowego wydania gry jak zwykle brak). Jeżeli jakimś cudem będziecie nim zainteresowani to poczekajcie na solidną wyprzedaż tu, bądź niech wasz wzrok zwróci się ku innym oficjalnym sklepom z grami cyfrowymi gdzie możecie zakupić ten sam klucz o wiele, wiele taniej. Nie jest to tytuł dla każdego to pewne, produkcja pod względem podstawowej struktury rozgrywki nie różni się znacząco od swoich poprzedniczek, gdzie gracz występuje w roli przywódcy jednego z dowolnie wybranych przez siebie światowych państw. Jego zadaniem (poza wyznaczonym celem danego scenariusza) będzie dbanie o wszelakie potrzeby mieszkańców i rozwój swojego kraju w sferze ekonomicznej, dyplomatycznej oraz militarnej – objęcie dominacji na arenie międzynarodowej (wypełniając określone cele, aby wygrać). W jaki sposób to osiągniecie i jakimi środkami, to już zależy będzie od waszych decyzji i działań, nikt nie narzuca jaką drogą macie podążać. Jednakże czuć to, że gra została zrobiona w pośpiechu i bez większych strukturalnych przemyśleń co odbija się na jej dłużącej się, w dużym stopniu ograniczonej i przekombinowanej zabawie, która nie wywołuje emocji w takim stopniu jak ukazywała to jego pierwsza część. Tu twórcy najwidoczniej bardziej skupił się na implementacji (dodawaniu) nowych elementów jak kosmicznej ekspansji, skrupulatnej strukturze tworzenia gabinetu politycznego wraz z dziwacznym systemem rozwoju postaci lidera/dziedzictwa narodowego (drzewka bonusów), aniżeli na bardziej potrzebnych i przyziemnych rzeczach które wymagają większego technicznego zaangażowania. Rozpoczynając od totalnie bezmyślnie zaprojektowanego, przesadnego i robiącego mętlik w głowie interfejsu. Powiedzmy szczerze jeżeli ktoś wcześniej nie miał do czynienia z tym tytułem to spędzi pierwsze kilka godzin na nauce tego co tu się dzieje – jak tym wszystkim operować, choć wątpię czy ktokolwiek będzie na to gotowy. A co się z tym tyczy, czasochłonnym i mozolnym czytaniu wewnętrznego opracowania (poradnika) w nim zawartego – twórcy olali całkowicie możliwość dodania i wdrożenia praktycznego samouczka jakie posiadają współczesne gry z tego gatunku w początkowych fazach rozgrywki – bo po co!? Tworzenie/zarządzanie i sterowanie wojskiem, to totalne DNO, robione na zwyczajny „odpier!@#”, to samo dziwaczne restrykcje przy budowie infrastruktury w poszczególnych regionach – masz zasoby pozwalające na ich budowę (ich opracowanie da ci odpowiednie korzyści ale nie..), tego nie wybudujesz bo to, bo tamto, bo region nie ma odpowiednio wysokiego wskaźnika etc.!?, technologia również sztucznie ograniczona (wybierasz jedno albo drugie), a co jeżeli chce rozwijać kraj we wszystkich z dostępnych ścieżkach np. z kategorii energia, bazując na jednoczesnym wariancie atomowym, kopalnianym i zielonej energii – czemu mam ograniczony dostęp do tego!? Technologii (głównie wpływających na gospodarkę i jej rozwój) jest mała ilość, reszta poszła w militaryzm – projekty kolonizacyjne poszczególne planety układu słonecznego w tym Słońca (to nie żart). A kiedy wybudujecie coś to nagle zobaczycie że wskaźniki gospodarcze skaczą jak „pies na trampolinie” z niewiadomych powodów powstają dziwne zawirowania, nawet jeżeli masz stabilną sytuacje polityczną i na plusie każde z dostępnych surowców – ewidentnie ona nie działa właściwie. Szpiegostwo to nadal growy żart, tak jak ilość zdarzeń losowych występujących w trakcie waszej rozgrywki – stale powtarzających się aż do znudzenia. Sztuczna inteligencja (komputerowy przeciwnik) zachowuje się idiotycznie. Największe zdziwienie miałem widząc Litwę kolonizującą księżyc przed wszystkimi innymi mocarstwami… Kończąc na oprawie wizualnej która w dalszym ciągu zatrzymała się w 2006 roku (oprócz widoku planetarnego z oddali, w tym Ziemi która wygląda identycznie jak w grze SuperPower III), jest dobitnie zła, zwłaszcza jego trójwymiarowe statyczne elementy które wyglądają prześmiesznie – już lepiej wyglądałby widok realistycznej płaskiej powierzchni z ikonami poszczególnych miast, które zmieniałby się/ewoluowały wraz z rozbudową infrastruktury. Ten prosty trik zapewne zwiększyłby wydajność gry i sprawił że zwiad/szpiegowanie obszarów miałby realny sens. W dalszym ciągu dziwi mnie to, że wydając grę po raz trzeci, zamiast ulepszeń rozgrywki, udoskonalenia i dopracowania poprzednich elementów (na których gra mogłaby w dalszym ciągu spokojnie bazować), ten tytuł jakby cofał się w growym rozwoju – a twórcy zachowują się jakby projektowali wszystko od nowa z mizernym rezultatem.

The game was abandoned with many bugs, some minor, some that broke or made it impossible to continue playing. Just like the previous installment.

In short , it’s a bad game. Broken like the two games before this one. The devs must be ashamed.

Gra mi się nie podoba. Moim zdaniem jest za bardzo skomplikowana, no i przepraszam osoby, które ją robiły, ale jest brzydka. W porównaniu z II, nie wiadomo za co się zabrać, a w II od razu wiadomo co robić. Okienko technologii jest takie zwykłe i nie podoba mi się, lepszy design jest w II. Gra trochę stworzona na odpierdziel. Za bardzo nic nie tłumaczy. Zostanie pewnie porzucona tak jak I i II.

Gran juego de estrategia

Niestety gra jest pełna błędów, nawet w podstawowych mechanikach gry, które imo nie powinny wystąpić w 3 odsłonie gry oto kilka z nich: - znikające armie - zawieszenie bitew - losowe embarga, których nie można zdjąć - odebranie terytoriów z twojego państwa bez wojny.

Zaawansowany symulator polityczny, w którym możliwe jest pokojowe jednoczenie państw. Zdecydowanie polecam!