Marvel’s Spider-Man Remastered

Marvel's Spider-Man Remastered, şimdiye kadar oynadığım en başarılı süper kahraman oyunlarından biri. İlk dakikadan itibaren New York'ta ağlarla süzülmenin verdiği özgürlük hissi oyunun en güçlü yanı. Şehir yaşayan bir dünya gibi hissettiriyor ve sadece dolaşmak bile başlı başına eğlenceli. Dövüş sistemi akıcı, hızlı ve her geçen saat yeni yeteneklerle daha da keyifli hâle geliyor. Gadget çeşitliliği ve kombolar sayesinde savaşlar hiçbir zaman tekdüze hissettirmiyor. Hikâye tarafında ise Peter Parker'ın hem kahraman hem de normal bir insan olarak yaşadığı zorluklar çok başarılı işlenmiş. Karakter gelişimleri doğal ilerliyor ve özellikle final bölümü duygusal açıdan oldukça etkileyici. Yan karakterlerin çoğu da hikâyeye gerçekten katkı sağlıyor. Müzikler, ara sahneler ve seslendirmeler sinematik atmosferi güçlendiriyor. Remastered sürümünde grafikler, ışıklandırmalar ve yüz animasyonları da oldukça başarılı. Bununla birlikte oyunun kusursuz olduğunu söylemek zor. Bazı yan görevler bir süre sonra kendini tekrar etmeye başlıyor ve suç olayları uzun oynanışlarda monoton hissettirebiliyor. Açık dünya aktiviteleri zaman zaman klasik Ubisoft tarzı yapılara benziyor. Patron savaşlarının sayısı biraz daha fazla olabilirdi. Ayrıca bazı gizlilik bölümleri oyunun temposunu düşürüyor ve tekrar oynanışlarda sıkıcı gelebiliyor. Buna rağmen oyun, güçlü hikâyesi, akıcı oynanışı, başarılı atmosferi ve Spider-Man olma hissini kusursuz şekilde yansıtmasıyla bu eksiklerini büyük ölçüde unutturuyor. Hem Marvel hayranlarının hem de aksiyon-macera severlerin mutlaka deneyimlemesi gereken bir yapım. Benim için yalnızca iyi bir Spider-Man oyunu değil, aynı zamanda türünün en başarılı örneklerinden biri ve tekrar tekrar dönmek isteyeceğim nadir oyunlar arasında yer alıyor. Puanım: 10/10.

The game is awesome until you starting play via MJ...

я хочу Отто Октавиуса

Sama podstawka nie najgorsza, ale... z całej fabuły zapamiętałem tylko ostatnią scenę z ciocią Mey. DLC to jakiś nieśmieszny żart. Zestaw "misji fabularnych" polegających na wykonywaniu wydarzeń z mapy. Do tego ciągłe czekanie na telefon od kogoś bardzo ważnego, żeby dać pretekst do czyszczenia mapy... a tego jest od groma. Plecaki, zdjecia, przestępstwa, laboratoria Harrego, bazy wszystkich złych po kolei, itd itd.. Misje w całej grze polegają na jednym - dohuśtaj się do wybranej lokacji > pobij członków grupy przestępczej (z którą akurat walczysz) > telefon > przerywnik filmowy. W całej grze jedynie system przemieszczania daje jakąś satysfakcje. Brakuje bardzo walk z bossami. Tych jest dosłownie kilka, a i tak polegają na oplątaniu pajęczyną i klikaniu LPM do czasu aż się uwolni.

Now I played this game on my ps4 when it first came out so before the remaster. I can still say it lives up to the hype and memories to this day. When I first played it i was too young to understand and appreciate the story. Because upon replaying this "Amazing" game I completely fell back in love with this game. The story is spectacular starting with fisk and ending with the Doc. I can honestly say i never wanted to do something else and during my NG playthrough i finished it in one sitting. (Yeah I know). And with Aunt May dying at the end of the game I very manly cried from her devastating death. The Gameplay: Now the gameplay was the reason I got into this game as a kid because who wouldn't want to become spiderman??? But I have to say compared to playing it on a Playstation it definetly seemed buggy. But besides the occasional glitch and restart I fully loved the combat and the webslinging. 9.7/10.

Love: This game, and the fact that Black Cat is bad as hell Hate: Screwball

10/10