Firewatch

IM ♥♥♥♥♥♥♥ STUCK AGAIN AND AGAIN

While the atmosphere and the art direction are pretty nice, the story commits the greatest possible sin in fiction: being pointless. It might as well not have happened at all. It’s like the writer set out to set up plot lines and resolve them in the most mundane, least interesting way possible. There’s dialogue and action decisions at various points, too, but none of them materially affect the outcome, beyond a character saying a different line. [spoiler] * The girls who get reported missing? They just went for a joyride and ended up in jail. * The love interest? She just flirts for no reason and is not at all interested in the protagonist. * The shady research facility out in the woods? It’s just a perfectly ordinary scientific installation tracking the movement and behaviors of fauna. (This is actually not even a mystery really; it’s quite obvious to any player right from the start.) * The main characters being spied on? It’s just a crazy veteran messing with them for no reason. * The protagonist’s personal problems surrounding his sick wife? Nothing gets resolved by the end one way or another. The trip to the wilderness was a waste of time that just put a pause on things and he returns home neither better nor worse than he left. [/spoiler] If the message is that running away from your problems doesn’t achieve anything, I guess it’s applicable, but it falls flat because it just feels like the narrative is incompetently constructed instead.

Firewatch is such a great story-driven game. The gameplay is simple, but the story, atmosphere, and character conversations make the experience incredibly memorable. Overall, Firewatch is a beautiful and memorable game with an amazing story. 10/10. Highly recommended!

peak game, need a second game with deliliahs pov

Uzun süredir bu kadar güzel yazılmış derin karakterleri olan bir hikaye görmemiştim. Karımız demans hastalığından sonra biz escapism olarak yangın gözetleme kulesinde işe başlıyoruz. Ama asıl hikaye hiç görmediğimiz bizimle aynı işi yapan farklı gözetleme kulesinde kalan delilah'ın telsizden bizimle iletişime geçmesiyle başlıyor. Delilah Npc bir karakterden çok insan olduğunu hisettiren gri bölgede bir karakter. İki karakter de gerçek hayatla yüzleşmek yerine kaçmayı tercih ediyor. Ama sonunda Henry karısını bırakmasının yüküyle yüzleşmeyi tercih ederken delilah henry'le arkadaşlığını büyük orman yangınından sonra bir veda etmeden sonlandırıyor. çünkü Delilah gerçek hayatla yüzleşmekten hep kaçmış bir karakter. Delilah kusurlu bir insan. Bir çok önemli şeyi görmezden geliyor ve yüzleşmek istemiyor. Bu sürede Delilah ile Henry telsiz üzerinden kusursuz bir arkadaşlık yakalıyorlar. Çünkü birbirlerinin sadece göstermek istedikleri yüzlerini görüyorlar. Gerçek dünya araya girdiğinde telsizdeki o büyü ve arkadaşlıkları bozuluyor. Henry’nin hikayesi de güzeldi. büyümenin ve iyileşmenin tek yolunun acıyı arkada bırakıp kaçmak değil o acıyı kabul edip onunla yaşamayı öğrenmek olduğu anlatılıyor. Bu kadar kısa sürede bu kadar derin bir hikaye anlatmak zor. Ayrıca Oyunu yapan Stüdyoyu valve tarafından satın alındıktan sonra yeni yapacakları oyunun bütçesini deadlock saçmalığına vermişler ve oyunu yapanları farklı yerlere göndererek stüdyoyu kapatmışlar. indie geliştiricilerin indie olarak kalması gerekiyor.

best cozy game ever

Well.... a good game where nothing happens.

Непоганий детектив, рекомендую. Але є й мінуси — застрягання в текстурах. За всю гру довелося перезавантажуватися тричі.