Echoes in the Storm

Fa VERAMENTE schifo. Ai modelli riesci a vedere i poligoni, è lento, clicchi roba a caso in stanze e aree strabuie con una luce equivalente a quella di uno schermo di un Nintendo DS acceso sperando di beccare quella cosa che ti fa andare avanti, storia più stupida e inutile del mondo con un poliziotto perennemente ubriaco che fa battute cringe. Immagini fatte da IA così come il doppiaggio orrendo.

Wasn't a big fan of the AI being used in the voice acting and the artwork, but I do see a note indicating full voice acting being updated in a future patch. The game itself was a bit unclear to me, I didn't expect there to be optional objectives/puzzles such as the broken glass section where I unknowingly skipped that puzzle and then got taken to the next section. Not a terrible game but I wouldn't go out of my way to recommend it to others. Decent scares, somewhat interesting story, but the AI took me out of the proper feeling to fully enjoy it all.

I really loved it. You can feel the care and attention behind every detail — the atmosphere, the sound design, the story… everything is crafted to pull you into that constant feeling of isolation and tension. The puzzles fit perfectly with the game’s rhythm. Not impossible, but clever enough to make you think and keep you engaged in the investigation the whole time. Plus, the story grabs you from the start and never lets go; you always want to know a bit more, to uncoverhttps://store.steampowered.com/app/3705460/Echoes_in_the_Storm/# what’s really going on behind it all.

„ECHOES IN THE STORM” czyli… śnieżyca, krwawa łaźnia i śledztwo w odmętach szaleństwa OCENA: 2,9 / 5,0 PLUSY + Fundament pod całkiem intrygującą fabułę + Mroczny klimat + Warstwa dźwiękowa + Sugestywna stylistyka gore (jak ktoś lubi) MINUSY - Krótka rozgrywka - Brak innowacyjności - Średnia grafika - Sztuczne dialogi - Epatowanie stylistyką gore (jak komuś przeszkadza) POMYSŁ: 3,2 / 5,0 Mimo, że pomysł samotnego śledztwa w ekstremalnych warunkach (odizolowane przez śnieżycę miasteczko) nie jest innowacyjny, to niniejsza gra posiada pewien potencjał, głównie wynikający z całkiem zgrabnie wykreowanej historii, która stopniowo odsłania swe tajemnice. Napięcie budowane jest sprawnie. Od początku do końca utrzymuje się na równym poziomie, bazując w większym stopniu na elemencie psychologicznym niż powodujących nagłe skoki ciśnienia jumpscare’ach. Klimat „Echoes in the storm” jest mroczny, gęsty i bardzo krwawy. Mam jednak wrażenie, że liczne elementy gore wprowadzone zostały nieco na siłę. Miały one na celu wykreowanie ponurego nastroju sadystycznymi obrazkami, nie dając im jednocześnie sensownego wytłumaczenia w fabule. GRAFIKA: 2,5 / 5,0 Lokacje są solidnie zaprojektowane, ale modele otoczenia i tekstury czasami wyglądają dość płasko. Swoją rolę w budowaniu klimatu ogrywa przyzwoita gra światłocieniem, ale nie da się ukryć, że grafika „Echoes in the storm” jest raczej surowa. Oldskulowy styl ma dla mnie jakiś walor sentymentalny, ale w obecnych czasach (gra wydana w październiku 2025 roku) nie robi absolutnie żadnego wrażenia. DŹWIĘK: 2,8 / 5,0 Ścieżka dźwiękowa jest minimalistyczna, oparta raczej na ambientowych, często wzbudzających niepokój odgłosach, które dodatkowo potęgują mroczną atmosferę gry. Dialogi oraz krótkie wstawki głównego bohatera często brzmią sztucznie, za co winiłbym raczej marną jakość tekstu, a nie słabość interpretacyjną aktorów głosowych. Raził mnie też brak stosownej reakcji głównego bohatera na odnajdywane ludzkie szczątki i okaleczone zwłoki. Okazywana beznamiętność była moim zdaniem nieadekwatna w stosunku do przytłaczającego klimatu gry. GRYWALNOŚĆ: 3,0 / 5,0 Gra jest bardzo krótka (ledwie cztery lokacje) i można ją przejść w niecałą godzinę. Rozgrywka skupia się na eksploracji otoczenia i zbieraniu wskazówek, a brak walki fizycznej powoduje istotne osłabienie poczucia niepokoju i zagrożenia, całkiem przyzwoicie budowanych przez inne elementy rozgrywki. Sterowanie z perspektywy pierwszoosobowej jest intuicyjne, a gra pozwala na użycie kontrolera (poza kierunkiem ruchu ograniczając się praktycznie do jednego lub dwóch przycisków). W pojedynczych przypadkach interakcja z obiektami jest nieopracowana i wymaga odpowiedniego ustawienia się, co jest drobną niedogodnością. Gra oferuje trzy różne zakończenia oraz niewielką liczbę osiągnięć (łącznie siedem), w większości wynikających z odkrywania wspomnianych wariantów finałów. PODSUMOWANIE „Echoes in the storm” to potencjalnie obiecująca pozycja dla fanów gier narracyjnych z gatunku psychologicznego horroru. Aby odblokować wszystkie zakończenia, trzeba powtórzyć przygodę z grą trzy razy, więc jej niewielka objętość w tym akurat przypadku jest zaletą, szczególnie, że każda kolejna próba (poza wieńczącymi finał scenkami) nie różni się niczym od poprzednich. Przy ostatecznej ocenie miałem więc spory dylemat. Z jednej strony gra została wyprodukowana przez małe niezależne studio i takie projekty zawsze warto wspierać, z drugiej natomiast nie jest to produkcja jakkolwiek innowacyjna lub specjalnie angażująca. Najchętniej przyznałbym ocenę neutralną. CZY BYŁO WARTO? Pół na pół. „Echoes in the storm” kupiłem za 20,69 PLN (w przeliczeniu 5,67 USD). Biorąc jednak pod uwagę fakt, że co chwila można złapać promkę na znacznie lepsze jakościowo pozycje, a samą grę można przejść w niecałą godzinę, to stosunek jakości do ceny wypada mimo wszystko przeciętnie. Ostatecznie jednak uważam, że nie było aż tak źle, grę ukończyłem (nawet trzy razy), więc niech będzie ten kciuk w górę. Na zachętę. SKALA OCEN 5,0 – Znakomity 4,5 – Bardzo dobry 4,0 – Dobry 3,5 – Solidny 3,0 – Przeciętny 2,5 – Nijaki 2,0 – Słaby 1,5 – Bardzo słaby 1,0 – Beznadziejny

story driven, bad graphic and pretty messy

GAME GAK JELAS

Jugue la demo y los siguientes niveles los superan. La historia y la ambientación estan muy bien.

Un jeu en demi teinte avec plein de caractéristique d’un Bingo mais qui au final est quand même assez travaillé. En tout cas on voit les bonnes intentions. Pour un 1er jeu ca va mais c'est limite limite. Viens voir la Limite → https://youtu.be/_xc27UfP9JI

I didn’t expect much going in, but Echoes in the Storm really surprised me. The atmosphere is thick and unsettling without relying on cheap jumpscares — it’s the kind of slow-burn horror that sticks with you. The puzzles are logical and tied nicely to the environment, and the story slowly reveals itself in a very cinematic way. If you enjoy psychological horror and exploration games like Silent Hill 2 or What Remains of Edith Finch, this one is absolutely worth checking out. Perfect with headphones and dim lights.

this is the worst game i ever played what a scam