And the Hero Was Never Seen Again

首先，各人看法不同吧，一个黄游有人可能更关注他得色才行，但我的看法的话他首先是个游戏吧。战斗系统一般，没什么太大的操作空间，挺古老原始的一套，技能数量不多，被动也就那么几个，的确没什么太好说的，作为添头倒是可以，但也只是不至于称作是浪费时间的地步，没法从中获得太多了乐趣。色情的部分由于女主拆分所以cg事件可以基本认为只有三分之一，整整三分之二都是重复的内容，这不是很过分吗，啊不过如果事件数量*3成本会变得挺高就是了也不是不能体谅，但还是让人觉得很糟糕。迷宫敌人与奖励毫无新意也毫无意义，质量极差，基本没办法对冒险起到什么重要意义，而且地图设计挺烂的，还没个传送点，如果要出迷宫去商店之类的又得重新跑个半天，重复性工作做多了只会让人觉得无聊。女主居然有配音每章居然还有个小cg倒是挺惊喜啊，在RM游戏里不算太多见，但是坦白说并没到足以拉高整体评分那么优秀的地步，真的只能算是小惊喜了，剧情也有点混沌，强行的，呃，也不算强行吧，不过，就像是蹩脚戏一样，坦白说，看得有点无聊，破碎与空洞，靠强行营造出的一个个要素杂糅的一个个人物，有点苍白，好扯淡。不足的地方很多，是个各方面都不能算太出彩的游戏，但是就是因为各方面都有才能被说出不出彩，每一块木板都不长但毫无疑问她是组成了一个水桶的，比一些既缺板子拥有的板子本身还不够长的来说，还是值得称道的。所以总体来说还依旧算是勉强值得一个好评的吧，毕竟，怎么说，RM黄油的质量的普遍参差不齐，如果拿那些个知名优秀作品做比较也太难为人了，这里的话，配音与小cg毫无疑问能算是加分点，在这里的确会比别的稍微有趣些，战斗系统平庸，但还是那个说法，相对来说矮子里拔高个吧，比再下一等的毫无战斗的游戏还算好上不少的，也做了几个还算可以一看的小系统。将H系统也做了属性算是一个小加分点，给人多了一点收集H元素的动力（比如我在第一章就泡了四百多次澡强行刷H等级）。事件与cg的部分如果当作只有一个女主来看的话也是合格的，色情度与数量都算OK，只不过这里由于有三个女主的原因看起来只有三分之一感觉被诈骗了，毕竟立绘不错，三个主角还是很漂亮的。剧情虽然有些强行但是至少算是个逻辑完整的小短篇故事，比其他有些的游戏的纯几个碎片拼凑型的还是好上不少的，可以说是有剧情和没有剧情的质变，总的来说，虽然比上不足但比下的确有余，可以一品。啊，题外话说一句，同一个cg每一章的结尾都要放一遍，是在学神之天平吗，倒不是乱扯关系，但的确没怎么见过这样的放法的。

主线勉强算个故事，但处理方式极度混乱，缺乏情感和逻辑铺垫。人物态度转变毫无征兆，角色关系混乱，你完全搞不懂他们为什么前一秒是敌人后一秒就成了战友。大量设定（如突然出现的父母）极为生硬，纯粹是为了让故事讲下去而强行加塞，割裂感极强。游戏的设计让处女路线体验极差。各种H事件与角色性格割裂，完全为H而H，角色在剧情里和H场景里像是两个人。那些所谓的属性数据（如口交、肛交次数）只是个数字，毫无互动意义。

And the Hero Was Never Seen Again, developed by Circle Poison and published by Kagura Games, is a character-driven JRPG that subverts traditional heroic fantasy by beginning where most adventures end. Instead of focusing on the climactic battle against a demon lord, the story unfolds in the aftermath of victory. The legendary hero Astel has defeated the ultimate evil, yet awakens transformed and weakened, thrust into a world that has moved on from the need for a champion. This narrative premise immediately distinguishes the game from more conventional fantasy RPGs, framing the experience as one of reinvention, identity, and recovery rather than conquest. The transformation of Astel serves as both a literal and symbolic catalyst. Stripped of former glory and forced into a drastically altered body, the protagonist must navigate a society rebuilding after war. Rather than celebrating triumph, the game examines what it means to lose purpose once the defining mission is complete. This thematic focus gives the story emotional weight, as Astel confronts lingering threats, shifting relationships, and personal uncertainty. The writing emphasizes introspection and gradual adaptation, allowing players to see how former legends cope with ordinary life and unexpected change. Gameplay adheres to classic turn-based JRPG structure, but it is polished with modern conveniences. Battles are straightforward yet tactically engaging, requiring thoughtful skill usage and equipment management rather than repetitive grinding. Difficulty settings can be adjusted at any time, offering flexibility for players who prefer narrative flow or a more demanding strategic experience. Higher difficulties provide improved rewards, encouraging players to experiment with builds and party composition. Crafting materials and equipment upgrades play a meaningful role in progression, reinforcing a steady sense of growth throughout the campaign. The supporting cast is a notable strength. Companions are more than simple combat roles; they possess distinct personalities and motivations that evolve alongside the protagonist. Dialogue exchanges flesh out relationships, creating bonds that feel authentic rather than obligatory. Character arcs unfold naturally through main story progression and optional interactions, rewarding players who engage deeply with side conversations and exploration. This attention to interpersonal dynamics elevates the narrative beyond its fantasy setting. Worldbuilding is handled through environmental storytelling and NPC interactions rather than heavy exposition dumps. Towns feel lived-in, with citizens discussing reconstruction efforts and lingering consequences of the demon war. Optional quests add nuance to the setting, exploring how ordinary people adapt to a post-crisis era. Dungeons and overworld areas maintain traditional RPG structure, though some late-game segments may feel prolonged. Nevertheless, the consistent integration of narrative context keeps exploration purposeful. Mature content is present but integrated in a way that does not overshadow the central story. While the game includes adult themes and optional scenes, these elements function as supplements rather than the primary focus. Players who prefer to concentrate on the adventure and character arcs can do so without losing narrative cohesion. This balance allows the game to appeal both to fans of story-driven RPGs and to players interested in its more explicit aspects. The overall length offers substantial value, with a main campaign spanning over twenty hours depending on difficulty and completionist tendencies. A New Game+ mode enhances replayability by allowing players to retain progress and explore alternate choices or higher challenge levels. The ability to adjust difficulty mid-playthrough also encourages experimentation without penalty. Ultimately, And the Hero Was Never Seen Again stands out for its introspective take on heroic fantasy. By shifting attention from epic triumph to personal aftermath, it crafts a narrative centered on growth, adaptation, and identity. Combined with solid turn-based combat and well-developed characters, it delivers a cohesive and emotionally resonant RPG experience. For players who appreciate character-driven storytelling within a classic JRPG framework, it offers a thoughtful and engaging journey beyond the typical “save the world” formula. Rating: 8/10

能写出这样的剧情做啥黄油，这剧情放到一些制作公司里面都能出一部番了 按游戏性来说根本不需要打补丁，直接过剧情都很不错

沒法黃油補丁

很不錯還有開場曲， 雖然每個章節重複用.. 故事蠻有意思， 而實用度就普通， 佳作。

ค่ายPoisonพยายามทำให้เกมออกมาสมบูรณ์แบบที่สุดผิดจากเกมก่อนหน้าที่ค่ายนี้เคยทำ ซึ่งยอมรับว่าในช่วงแรกรู้สึกตื่นเต้นกับทะเยอทะยานที่ถูกใส่มาในเกมนี้มากๆ แต่ว่าตัวตนจริงๆของเกมนี้นั้น เต็มไปด้วยคำว่า "เหมือนจะดีนะแต่..." "ก็ใช้ได้นะแต่..." แต่นู้น แต่นั้น แต่นี้ มีความรู้สึกติดขัดใจ น่าเสียดาย และไม่เข้าใจแทรกขึ้นมาตลอดเวลาที่เล่น ภายในเกมมีความพยายามในการใส่คอนเทนต์ให้ครบเครื่องทุกด้านให้ได้มากที่สุด ทั้งเนื้อเรื่องLoreเซ็ตติ่งโลก ระบบต่อสู้สกิลไอเทม เนื้อหาEcchiที่จัดเต็ม ด้านภาพก็สวยๆ ตัวละครหลักก็มีเสียงพากย์ตลอดทั้งเกม แค่เปิดเรื่องช่วงต้นเกมก็ทำเอาตื่นตาเหมือนกันว่าค่ายนี้ทุ่มทุนกับเกมนี้ถึงขนาดไหนกันเนี่ย และคิดว่าในที่สุดPoisonก็สามารถทำเกมดีๆเป็นผู้เป็นคนกับเขาได้บ้างซะที แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าต้องมาผิดหวังอีก เพราะข้างในมันช่างกลวงและปลอมเปลือกมากๆ จากที่คิดว่าเกมนี้น่าจะสนุกแน่ๆ ต่อมาลดมาเป็น พอใช้ได้ จนกลายเป็น เกมนี้ไม่ค่อยดีเลย แบบไวมากๆ อย่างแรกที่คือเรื่องระบบการเล่น ระบบเปิดโอกาสให้ใส่สกิลที่เหมือนจะช่วยสร้างความหลากหลายและลูกเล่นต่างๆ แต่ทว่าในความจริงแล้ว ตลอดทั้งเกมมันมีของให้เลือกใช้น้อยมากๆ เปลี่ยนของก็เปลี่ยนแค่Statที่สูงขึ้น ทั้งฝ่ายเราและศัตรูมีลูกเล่นน้อยสุดๆ การต่อสู้ก็เลยกลายเป็นอะไรที่น่าเบื่อไปโดยปริยาย ทั้งๆที่คิดระบบมาน่าสนใจมาก มีระบบอาวุธหลักรองให้สลับใช้ตอนสู้ ใส่สกิลที่อาวุธได้ สามารถปรับแต่งความสามารถติดตัวได้ คือไม่ว่ายังไงมันก็เปิดทางสุดๆว่าสามารถเป็นเกมที่มีระบบการเล่นที่สนุกได้แน่ๆ แต่ก็มาเจอ"แต่"อันแรก แต่ไหงถึงทำออกมาแค่นี้ ตลอดทั้งเกมแทบจะใช้ท่าเดิมไปตลอด ไม่มีความท้าทายอะไรเลย ในระดับปกติเกมก็ไม่สมดุล ระดับปกติก็ง่ายเกินไป ปรับเป็นHardยังรู้สึกปกติกว่าแต่ก็แอบง่ายอยู่ แต่พอเป็นVery Hardก็กระโดดความยากแบบคนละโลกเลย และอีกอย่างที่ยิ่งทำให้น่าเบื่อคือ ระบบSuper Attackที่สุ่มติดขึ้นมาให้เลือกกด ซึ่งสามารถกวาดมอนสเตอร์ทีเดียวตายได้ตั้งแต่เริ่มต่อสู้ ทำให้วิธีการเล่นเกมนี้จริงๆก็คือ สุ่มจนว่าจะได้Super Attack ไม่ได้ก็หนีและเข้าใหม่ ฟาร์มเลเวลวนไปแค่นี้ ไม่ใช่"แต่" แต่เป็น "เพื่อ"อะไรที่คิดระบบแบบนี้ขึ้นมา เกมยิ่งน่าเบื่อนักกว่าเดิม ต่อมา เนื้อหาEcchi เรื่องที่ชอบคือเกมเปิดโอกาสปล่อยอิสระให้เข้าโดนอะไรได้อย่างเต็มที่ตั้งแต่แรก จะโดนมากโดนน้อยแค่ไหนก็ตามสะดวก และมีการออกแบบที่ดีตรงที่ถ้ามีค่าLewdสูงตามเลเวลก็จะปลดความสามารถต่างๆที่จำเป็นให้ด้วย ทำให้จะไม่โดนอะไรเลยก็จะเล่นไม่สะดวก ต้องไปแวะบ้างอะไรบ้าง ยิ่งบวกกับที่มีภาพสวย เสียงพากย์ดี ทำให้อยากแวะบ่อยๆทุกครั้งที่ขึ้นChapterใหม่หรือตอนไปเยือนสถานที่ใหม่ๆ แต่ก็มาเจอ"แต่"ที่สองคือ แต่ทำไมมันน้อยและซ้ำซากขนาดนี้ ถ้าพูดอย่างสุภาพคือประหยัด แต่ถ้าหยาบๆคือขี้เกียจ ในแต่ละที่ใหม่ๆ จะมีอีเวนต์ให้แวะน้อยมากๆ แต่ละที่มี1หรือ2อันเท่านั้น และจากตัวหลัก3คน ก็แค่เปลี่ยนภาพไปตามแต่ละคนเฉยๆ บทพูดและสถานการณ์ก็เหมือนเดิม ทำให้ถ้าจะฟาร์มค่าLewd ต้องไปหายามาปั้มเอาแทนที่จะมาดูซ้ำๆ และปัญหาที่ติดใจอีกอย่างคือ การวางฉากหรืออีเวนต์Ecchiก็ไม่สอดคล้องกับเกมมากๆ ถ้าดูจากเนื้อเรื่องและจุดประสงค์ของตัวละคร ส่วนใหญ่มันก็ไม่มีเหตุผลจำเป็นอะไรที่จะเข้าไปโดน เหมือนกับว่าไม่รู้ว่าจะใส่ฉากพวกนี้อย่างไรดี แต่เกมนี้มันเป็นเกมโป๊ก็เลยต้องใส่ให้ได้ ซึ่งไม่ได้ถึงขั้นเป็นข้อเสีย แต่เป็นสิ่งที่กวนใจและทำให้รู้สึกแปลกๆมากกว่า หลักๆอย่างสุดท้ายคือเนื้อเรื่อง ชอบช่วงแรกๆของเกมอยู่เหมือนกันที่ถึงแม้อาจจะช้าๆเอื่อยๆ แต่ก็มีบรรยากาศกับจังหวะในการเล่าเรื่องที่สนุกดี แต่พอผ่านไปราวๆChapter6-7 ก็มีการเปลี่ยนโทนเรื่องให้เข้มขึ้น แต่ก็มาเจอ"แต่"ที่สามคือ มันดูมั่วซั่ว เละเทะและเลยเถิดอย่างหาที่สุดไม่ได้ มีการใส่แนวSci-Fi เดินทางความเวลา ตัวละครสำคัญ เหตุการณ์ใหญ่ๆเกิดขึ้นมาพร้อมๆติดๆกัน การใส่พล็อตและปมใหม่ๆที่ยัดเข้ามาอย่างไม่แนบเนียบเยอะจนเกินไป ปมบ้างตัวละครหรือเนื้อเรื่องบ้างจุดน่าจะเล่าแบบค่อยเป็นค่อยไปกว่านี้ แต่ช่วงหลังก็รีบเล่าเรื่องแบบเร่งจัดๆ จนพอเคลียเนื้อเรื่องจนจบ ก็ไม่สามารถสร้างความรู้สึกดีๆหรือความประทับใจได้เลย มีแต่สงสัยว่า อะไรวะเนี่ย เมื่อกี่เพิ่งเจอ เรื่องมันมาถึงจุดนี้ได้ไง แถมชอบมีการยัดฉากแปลงร่างเท่ๆสร้างความEpic ดูเพ้อเจ้อคิดว่าคนเล่นจะตื่นเต้นไปกับมัน ราวกับคิดว่าตัวเองกำกับอนิเมชั่นหรือยังไง มีการใส่OP EDในทุกChapterอีกด้วย แต่มันโคตรจะCringe โคตรเบียว ความพยายามในการทำอะไรพวกนี้มันไร้ประโยชน์ ไร้ความหมาย ไร้อารมณ์ร่วมสุดๆ [spoiler]พอๆSamurai Vandalism ไปอยู่กันเลยไป๊[/spoiler] นอกจาก3จุดใหญ่ๆเหล่านี้ ก็ยังมีจุดเล็กๆน้อยๆที่เกมควรทำได้ดีกว่านี้ "แต่"ก็ไม่ทำอยู่อีกเยอะแยะมากๆ สำหรับเกมนี้ ถ้าให้เปรียบเปรย ก็เหมือนตึกอาคารที่มีแผนการสร้างอย่างดิบดี ตั้งใจจะให้มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบวงจรทุกชั้น แต่ก็เหมือนงบหมด เวลาหมด หรือคนงานไม่เพียงพอหรืออย่างไรก็ไม่ทราบได้ ทำให้ถูกตัดทอนอะไรต่างๆ จนแม้ถึงจะสร้างเสร็จ ภายนอกดูสวย แต่ข้างในจริงๆ กลับมีอะไรที่ไม่พร้อมซ่อนอยู่เต็มไปหมด ข้อดีอันน้อยนิดที่ดีจริงๆและชอบจริงๆ ก็มีเรื่องเสียงพากย์ที่คุณภาพดี เสียงมีชีวิตชีวา สร้างบรรยากาศในเกมได้ดีและทำให้รู้สึกชอบตัวละครหลักทั้ง3ตัวได้ดีมากๆ การเขียนบทพูดคุยระหว่างกันก็ทำออกมาได้สนุก ซึ่งอาจจะเป็นจุดเดียวที่แบกเกมนี้เลยก็ได้ เพราะนอกจากเสียงพากย์แล้ว เกมนี้ทั้งเกมก็ไม่สามารถสร้างความสนุกหรืออะไรดีๆได้อีก ค่ายPoisonพยายามเล่นใหญ่ แต่การทำเกมนี้ก็เหมือนจะเกินตัวเกินไป [b]ท่าดีทีเหลว[/b] น่าจะเป็นคำจำกัดความที่เหมาะที่สุดสำหรับเกมนี้ ส่วนตัวที่เกลียดค่ายPoisonเข้าไส้ เป็นถึงค่ายมีอายุ ทำเกมมาเยอะมีประสบการณ์แต่ทำเป็นแต่เกมกากๆKusoge แต่Hero never seenอันนี้ถึงมันจะแย่เช่นกัน อย่างน้อยมันก็ช่วยทำให้เปลี่ยนมุมมองที่มีต่อค่ายนี้ดีขึ้น จากที่จมใต้โคลมตมเป็นปริ่มน้ำนิดๆอะนะ Rating: ★★

全程配音，像看了一本季度番剧一样畅快

非常好玩。剧情也不错~

毒药社特有的迷宫又臭又长小怪还难杀给的奖励还少要疯狂刷级结果发现boss打你像路边动不动就秒人，奴隶之剑1和巫女小依玩的都最高难度，这作玩的也是折磨难度，难度不高怪给的经验就少，给的经验少就打不过boss，难度调高了小怪又难杀结果boss更难打，装备皮甲防御比金属甲高一大截何意味，前期装备和武器技能少的可怜，第五章赌场我摇老虎机摇了起码8小时把女主h经验全拉满全换机械装还打不动boss，反观boss丝滑小连招1回合能秒杀满血，这游戏能吃的下去的是这个