Amnesia: Rebirth

Quando você se cura da amnesia, você realmente renasce.

пытал бомжа чтобы уколоться

Honestly, I didn't expect it to be so good. If you're a fan of SOMA and first Amnesia do yourself a favor and play this masterpiece. Don't listen to angry games that "can't relate to pregnant woman" or ones that played for 1.5 hour and gave the review saying it's boring and not scary. This game takes a moment to really get into the creepy, uncomfortable zone, but once it does it goes hard. You can tell this game was made after SOMA. It's a little light on typical horror gameplay where you're chased by a monster and have to hide, but is heavy on the creepy story that makes you do horrible things, a bit like in SOMA. Still, I think I like SOMA a bit more for the story, but gameplay here is much better IMO. I like figuring out weird machinery in an alien world. It adds to the feeling of uncertainty. It didn't feel like a drag like puzzles sometimes feel in horror games. 10/10, I can't really say anything bad about it. I love it.

Gran juego. Sorprendido y muy recomendado.

Amnesia Rebirth to moja nowa najmniej ulubiona część gry, niechlubnie wypychając z tego miejsca Maszynę dla Świń. Odrodzenie zdaje się zachowywać tylko rdzeń rozgrywki w postaci błądzenia w ciemności i ciężkiej interakcji z przedmiotami otoczenia. Tytuł ten zdawał się jednak zamienić w symulator chodzenia, z obijaniem się o ściany i losowym dostawaniem w ryj milionem flashbacków, gdy podejdziemy do losowego przedmiotu. Główna bohaterka nie zaskarbiła sobie mojej sympatii, była dziwnie irytująca, a motyw, że sobie przypomina o ciąży był cokolwiek durny (i od tego momentu możemy sprawdzać stan swojego dziecka poprzez głaskanie się po brzuchu). Pierwszych przeciwników (a i to tylko w formie jump-scare'ów) spotkałem po około półtorej godziny gry. Niestety na tym etapie byłem już znudzony błądzeniem oraz przestrachem bohaterki ilekroć stanę w cieniu, więc bardziej bałem się że sobie głupi ryj na ścianie w ciemności rozwalę, niż że mi tam jakiś potwór wyskoczy (ewentualnie 'bałem' się, że od siedzenia w ciemności znowu zacznie mi wyskakiwać maska jakiegoś brzydala, przesłaniając i tak już ograniczone pole widzenia). Nie było to dla mnie warte, przeszedłem bardzo mało, a jedyne co miało potencjał na bycie ciekawym, to jakiś amulet otwierający magiczne drzwi, ale o tyle o ile to widziałem, nie zapowiadało się, by miało to zostać rozwinięte jakkolwiek.

Bellissimo