VHOLUME uzun zamandır oynadığım en ilginç bağımsız oyunlardan biri.
Oyunun özellikle evreni inanılmaz ilgimi çekti. Devasa brütalist yapılar, terk edilmiş gibi görünen şehir, her şeyi kontrol eden Bakanlık ve her yerde hissedilen o garip bürokrasi... Dünya hem ürkütücü hem de garip bir şekilde huzurlu hissettiriyor. Sürekli “Burada ne olmuş?” veya “Bu binanın amacı ne?” diye etrafa bakarken buldum kendimi.
Parkur sistemi de oyunun atmosferiyle çok iyi birleşmiş. Koşmak, kaymak, tırmanmak ve kendi rotanı bulmak gerçekten akıcı hissettiriyor. Oyun sana sürekli tek bir yol göstermek yerine çevreyi kullanıp kendi çözümünü bulmana izin veriyor. Bir bölümü bitirdikten sonra bile “Acaba şuradan gitsem daha hızlı olur muydu?” diyerek tekrar denemek istiyorsun.
Ama benim için VHOLUME'un en güçlü tarafı kesinlikle atmosferi ve dünya tasarımı. Bu evren hakkında daha fazla şey öğrenmek istiyorum. Hikâyenin her şeyi doğrudan anlatmaması ve dünyanın arkasında çok daha büyük bir şey varmış hissi vermesi beni oyuna daha fazla bağladı.
Kısacası parkur oyunlarını seviyorsanız zaten tavsiye ederim, ama tuhaf, distopik ve gizemli dünyaları seviyorsanız kesinlikle bir şans verin.Küçük bir bağımsız oyundan beklediğimden çok daha fazla etkilendim.
9/10 — Bakanlık erzak karnemi iptal edene kadar koşmaya devam.
