Unrestricted Pest Control

UPC, solo dev bir dev. tarafından geliştirilen (bana söylendiği kadarıyla) ve tarafıma küratörüm aracılığı ile ulaşılması sonucunda şans verdiğim bir yapım. Bitirmedim ve bitireceğimi zannetmiyorum ama ilk izlenimlerimi aktarmak yine de istiyorum zira çoğu oyunda iyi bir ilk izlenim bırakamayan oyunlar oyunda tutabildiği oyuncu sayısını drastik olarak kaybediyor. Oyunda toplamda 5 bölge var ve her biri 10 odadan oluşuyor. Mağaza sayfasındaki görsellerden ise odaların yaklaşık 30 saniye civarında temizlenebildiğini gözlemledim. Basit bir matematikle de her bir run'ın 15-20 dakika civarında sonuçlanacağını ve en kötü 1 saat içerisinde oyunu bitirebileceğimi tahmin ettim. Aklıma getirmediğim şey ise skill ceiling/learning curve oldu ki aslında bu tarz oyunlar ilk elinize aldığında içine hızlı dahil olduğunuz ve kolay adapte olduğunuz ancak ilerledikçe canınıza okuyan yapımlar olur genelde. UPC de biraz öyle. Bunu akıl etmemek benim enayiliğim elbet. Bu tarz oyunları aslında iyi kılan bel kemiğini unutmuş bulundum. Bunu demekle beraber bu tarz oyunların matematiği önemli. Günün sonunda iş input-output'a kadar indirgenebilir. Reductionist bir tavır ne işimize yarar derseniz de onun cevabını benden ziyade çok iyi bir QA ekibi vermelidir zira oyunun dengeli ve adil hissettirmesi oyuncunun yeteneği kadar oyunun matematiğine de bakar ve ince elenip sıkı dokunması gereken bir iştir bu. UPC hakkında en büyük sinirim ve hayal kırıklığım ise oyunun kafasının biraz karışık olduğunu düşünmem (evet burada mecazımürsel var :)) Oyun rogue-lite elementleri barındırıyor olarak pazarlanıyor ama ben bunun doğruluğunu savunmuyorum. Bugün oyunları keskin kalıplara sığdıramadığımızın farkındayım ancak Twitter'dan tutun buradaki incelemelere kadar Türk oyuncu topluluğunun janrları bu kadar yoruma açması ve muğlaklaştırması epeydir garibime gidiyor. Zira bir şeyi sıfatlandırmak için o sıfatı andıracak özelliklere/indikatörlere sahip olmasını bekleriz. UPC zaten roguelite bir oyun değil, baştan söyleyeyim bunu, tartışmaya açık bile değil. İki run arası bir şey taşıyamıyorsunuz ancak roguelike da değil. Bugün roguelike her ne kadar eskisi gibi rpg'nin bir alt tabanı olmasa da (ADOM vs.) roguelike oyunlarda genelde procgen tasarım öne çıkar. Bölge bossları tasarımcı vizyonunun inisiyatifine bağlı olarak değişmeyebilir ama sub-regionlar minimal düzeyde olsa da düşman dizilimi, barındırdığı potansiyel pickuplar ve/veya haritanın dizaynı olarak pekala değişir. UPC'de böyle bir durum da yok. UPC özünde bir top-down arena shooter. Ancak iddia edilen rogue-lite elementleri bulamamam benim suçum mu inanın bilmiyorum çünkü oyunun oynanış döngüsü ve size geçirdiği 'game sense' o noktada ciddi patlıyor. Bunun Türkçe meali ne diyecek olursanız: Öncelikle UPC'de çok takdir ettiğim bir özellik olduğundan bahsedeyim. Sadece yatay geçiş değil dikey geçiş de var. Yani 0-1'den 0-2'ye ilerlemek doğal bir ilerleyiş açısından makul bir rota çizerken daha fazla düşman öldürmeniz sonucunda 1-1'e atlayabiliyorsunuz -işinize gelirse tabii- ve direkt daha zorlu bir rotayı tercih etme inisiyatifini elinize alabiliyorsunuz. Bu kağıt üstünde çok güzel olmakla beraber ciddi hassas ayar gerektiren ve Returnal gibi büyük skalada bir oyunda bile ciddi sorun yaratan bir tasarım. Ki Returnal takdir edersiniz ki bölüm tasarımının getirisi sonucu haritayı sağlam traverse etmek için tanımanız gereken ve iyi de bir tepki süresi gerektiren bir yapım. UPC elbette doğası gereği o kadar derinleşemiyor ama en azından fikir olarak iyi. Peki sadece o kadar mı? Hayır. Geriye de dönebiliyorsunuz. İşte o noktada benim kafa dağılıyor. Bana yeni bir değişken sunuluyor ve bunu işleyemiyorum kafamda. Neden bunu yapmalıyım? Halen bir cevabım yok. Oyunda size avantaj sağlayacak özellikleri belirli bir xp eşiğini atlamanız sonucunda elde ediyorsunuz (Brotato'ya en yakınlaştığı dizayn tercihlerinden birisi olaraktan) bu da akla bir soru getiriyor. Acaba power grind mevcut mu ve yapmalı mıyım? Denemedim ve dürüst olayım denemek gibi bir niyetim de yok ama bu mümkünse bile iyi bir dizayn tercihi olduğunu söyleyemem. Bu oyun dalga dalga düşmanlardan kurtulmak hakkında değil belirli düşman sayısını öldürerek ilerlemek hakkında yani eski kafa Nuclear Throne gibi roguelike yapımlara daha çok göz kırpıyor. O noktada oyuncunun yeteneği force leveling türevi her şeye ciddi fark atmak zorunda. Eğer durum buysa da neden geriye dönmemize izin veriliyor bilmiyorum. Onun haricinde neden her odanın kendisine ait bir zaman ve öldürme (rekoru) sayacı var onu da anlamıyorum. Oyunda bir leaderboard yok ve her oyunu teknik olarak speedrunlayabilsen de pratikte UPC'nin buna çok hizmet ettiğini düşünmüyorum. Hud'da kalabalık olarak görüyorum. Bunları söylemekle beraber oyun boyunca gözünüzü çoğunlukla merkeze sabitlemenize ya da görece sola kaydırmanıza rağmen tüm belirteçlerin sol üstte yer alması (evet, klasik bir UI tasarım tercihidir) biraz talihsiz. Bahsettiğim oyunlarla haşır neşir olanlar varsa şimdi 'Ulan lavuk verdiğin örneklerde de öyle değil mi' diyeceklerdir. Öyleler ama efendim küçük nüanslar devreye giriyor işte. Yatay bir HP barı herhalde insanlığın en başına kadar uzanıyor. O konuda tek sakınca zannımca UPC'deki gibi nispeten uzun olması oluyor. Benim tercihim bu yönde olmazdı. Onun haricinde Nuclear Throne'da da her zaman damage yediğinizi aksiyonu yoğun bir sekansta anlamamanız mümkün ancak bir saniyeliğine de olsa HP barının yanında LOW HP uyarısı beliriyor. Brotato'da da sol üstte bir bar olduğu kadar hit yediğinizde karakterin üstünde beliren bir can barı ve yediğiniz hasarı belirten nümerik bir belirteç de ortaya çıkıyor. İşte bunlar UPC'de eksik olduğundan ötürü sıkıntıya düştüğüm çok oldu. Diablo'nun Barbarian'ını andıran bir skill açıp deli danalar gibi dönmeye başladığımda (görünüşe bakılırsa böceklerin size dokunmasını engelliyor ama onların ateş ettiği damage'ı nullify etmiyor. O da ilginç bir tercih) bir anda kendimi ölü buldum. Can tamlamanın bu tarz oyunlarda geleneksel olarak pickup yanlı değil de level atlama sonrası seçime bağımlı olmasını garipsedim. Şans devreye giriyor ve 2 seçimin de işinize yaramayacağı bir konfigürasyonda can tamlama çıkabiliyor. Bu da seçiminizi komple işlevsiz kılıyor. Bir diğer kafa karışıklığım ise muhtemelen açıklaması en zor olanı ve burada benim de büyük bir yanılgım olabilir ancak UPC'de size toggle on-off bir seçenek sunuluyor: Dual analog. En amiyane tabiriyle UPC nezdinde şu demek oluyor: Eğer kaparsanız karakterinizi 360 derece döndürmek adına simultane olarak WASD kombinasyonunu girmeniz gerekiyor. İkinci aygıt (mouse) devre dışı kalıyor ve sizde çoğunlukla sadece x,y,z kordinasyonlarında 'strafe' yaparak ateş edebiliyorsunuz. Hatta teknik olarak o bile çok mümkün olmuyor zira sürekli oryantasyonunuz bozuluyor ve tekrar hizalamak da bir hayli zor. Bu da taa N64'de bırakılan Turok, Golden Eye 007 gibi bir oynanış ortaya sürüyor. Sırf merakımdan developer'ın önüne düşerse bu soruma cevap arıyorum: Neden bunu gerekli gördünüz? Oyunun akışını 180 derece değiştirdiği gibi dual analog modern oynanışa yapılmış en büyük iyiliktir herhalde. Elbette her oyun dual analog kullanmak zorunda değil ancak oyunu onun etrafında kurgulayabilmek önemli bu da benim gördüğüm kadarıyla genelde Bmu, side scroller türevi oyunlarda mümkün oluyor çoğunlukla. Diğer türlü anlamsız kılınan bir seçeneğe dönüşüyor. Oyuna bir şey eklemediği gibi aksine götürüyor. Ciddi bir zorluk dalgalanması oluşturuyor. Analog seçeneğinin yanında auto-shoot opsiyonumuz da var ki o da tartışmaya açılabilir ama ben erişilebilirlik ayarıdır deyip geçiyorum. İlk seviyelerde sabit durup ateş etmek daha bir mümkün olduğundan dual stick zorunlu değildir demiştim de... İşler sonradan epey değişiyormuş. Türkiye'den iyi bir topdown shooter çıkması için canımı veririm. Action roguelite, twin stick shooter. Hiç fark etmez. Ama oraya biraz daha var gibi. Bazı fikirler tekrardan ele alınır ve rötuşlanırsa çıkacağına da inancım tam.