Tomb Raider (2013)
Jeśli szukacie gry, która wciągnie Was bez reszty i sprawi, że zapomnicie o całym świecie, restart serii Tomb Raider z 2013 roku to strzał w dziesiątkę. To wyjątkowo udany powrót Lary Croft, który do dziś broni się znakomitą jakością. Co sprawia, że warto w ten tytuł zagrać?
Świetna oprawa i klimat: Grafika wciąż wygląda naprawdę spoko, a lokacje mrocznej, tajemniczej wyspy Yamatai robią ogromne wrażenie. Całość dopełnia klimatyczna, świetnie dopasowana muzyka, która idealnie buduje napięcie.
Czysta przyjemność z rozgrywki: Samo granie jest niezwykle przyjemne. Walka, eksploracja i rozwiązywanie zagadek są doskonale zbalansowane.
Idealne tempo i przystępność: Gra nie jest przesadnie długa, ale dzięki temu nie nudzi ani przez moment i przez cały czas utrzymuje uwagę gracza. To przyjemna, klimatyczna i mało zobowiązująca produkcja – idealna, by po prostu usiąść i cieszyć się przygodą bez konieczności spędzania przy niej setek godzin.
Genialny system znajdziek: Moim zdaniem opcjonalne wyzwania, ukryte grobowce, relikty oraz dokumenty to wzór idealnie zaprojektowanych znajdziek. Są naprawdę ciekawe, budują gęsty klimat wyspy i dają mnóstwo dodatkowych informacji o fabule oraz historii tego miejsca. Co najlepsze, nie ma ich przesadnie dużo, a wraz z postępem w grze i rozwojem umiejętności Lary, ich odnajdywanie staje się płynne i nie stanowi żadnego problemu.
Mały minus, o którym warto wiedzieć: Gra ma w zasadzie tylko jedną wadę techniczną – specyficzny efekt graficzny w postaci mocno trzęsącej się kamery. Przez to filmowe ujęcie sporo osób na początku grania może poczuć się po prostu źle lub odczuwać dyskomfort (efekt podobny do choroby lokomocyjnej). Na szczęście z czasem można się do tego przyzwyczaić.
Mimo tej drobnej niedogodności, to wciąż idealna gra na długie, jesienne i zimowe wieczory. Kiedy za oknem jest szaro i zimno, najlepiej zrobić sobie kubek dobrej, gorącej herbaty, usiąść wygodnie w fotelu i dać się porwać tej niesamowitej przygodzie. Gorąco polecam!
