The Last of Us™ Part II Remastered

[i]Od wydarzeń z pierwszej części [b]The Last Of Us[/b] mija kilka lat, Ellie wraz z Joelem próbuję ułożyć sobie życie w spokojnej osadzie Jackson. Życie zaczęło się im układać, nawet Ellie zaczęła romansować z niejaką Diną, co powoli dawało jej poczucie normalności i upragnionej stabilizacji. Niestety względna sielanka zostaje drastycznie przerwana przez tragiczne wydarzenie, wydarzenie które na zawsze niszczy ich dotychczasowy świat. W okolicy Jackson pojawia się obca, dobrze zorganizowana grupa pod przewodnictwem Abby, szukająca wyrównania rachunków z przeszłości. Dochodzi do dramatycznego w skutkach spotkania, po którym Ellie traci wszystko, co było dla niej cenne. A ona sama schodzi na mroczną ścieżkę i wyrusza do zrujnowanego Seattle, aby ukarać osoby odpowiedzialne za wyrządzoną krzywdę.[/i] [b]PLUSY:[/b] ✔️Cudowna oprawa graficzna. ✔️Udźwiękowienie, śpiewająca Ellie i dubbing klasa. ✔️Przepiękna jak i wzruszająca historia. ✔️Walki z bossami, przeciwnikami. ✔️Drzewko umiejętności. ✔️Charyzmatyczni bohaterowie. ✔️SI na najwyższym poziomie. ✔️Skromny, aczkolwiek przyjemny crafting. ✔️Genialne lokacje, pełne ciekawych treści. ✔️Możliwość grania wieloma postaciami, bez powrotu. ✔️Dużo więcej broni, względem poprzedniej części. ✔️Jumpscary troszkę przewidywalne, ale wciąż straszyły. [b]MINUSY:[/b] ❌Osiągniecia bez powrotu, nie potrzebny zapychacz który wydłuża wbijanie trofeum. ❌Zbyt częste przeskakiwanie pomiędzy bohaterami. ❌Brak wyborów, konsekwencji. [i]Największą bolączką dla mnie jest to, że nie wiemy kiedy zamknie się etap do którego nie będziemy mogli wrócić. Jako przykład weźmy szpital, oczyściłem cały teren z wrogów i chciałem przeszukać każdy zakamarek parteru. Nie zwróciłem uwagi na ledwo widoczny napis (schody) nad drzwiami i poszedłem tam, po tym jak otworzyłem drzwi.. Ellie je zatrzasnęła i nie ma możliwości powrotu. Taki sytuacji jest sporo, dla osób które lubią eksplorację może to stanowić mały niesmak. [/i]

Esse jogo me marcou desde o lançamento em 2020, e foi uma ideia muito corajosa um jogo sobre uma pandemia ser lançado em meio a uma pandemia real que estava acontecendo, inves de ter um adiamento ou algo do tipo, e rejogando muitos anos depois eu me senti completamente imersivo dentro da historia, é um trauma muito grande ver a morte do Joel nao importa quantas vezes voce já jogou, é uma das cenas mais marcantes e dificeis de assistir de um videogame. Minha opniao sobre a história ela aborda temas pesados como vingança, traumas e ciclos de ódio, desafiando voce a enxergar múltiplos pontos de vista, e sinceramente quem odeia a abby não entende nenhum significado da mensagem que esse jogo quer passar, e a Ellie ter deixado ela viver no final foi a melhor decisão que ela poderia fazer pq o ciclo de odio nunca acabaria. Sobre a jogabilidade e Gráficos dispensa apresentaçoes, ele é praticamente perfeito, poucos jogos atuais ate mesmo Triple A tem a qualidade e técnica que tlou apresentou a 6 anos atrás Esse jogo com certeza está no meu top 10 da vida, e dificilmente ele vai sair, porque oq esse jogo me marcou emocionalmente, so Clair obscure conseguiu me fazer sentir assim denovo.

♥♥♥♥♥♥ as story game made by a bunch of lefties trying to push a lgbtq narrative, while killing the main character 10 min into the game... The TLOU 1 was so much better.

NO... Nestaci takato odpoved?? Zopar "recenzentov" vie snad len takto vyjadrit svoj nazor a hovori sa, ze niekedy "menej je viac" lenze v danom pripade u konkretnej hry treba v tomto pripade hlbkovu analyzu. A zase, to by som k*rva nebol ja, ak by tato hra bola odbita par slovami... [b]1.Predhovor/Predohra... whatever[/b] Ako nadsenec tohoto univerza/znacky som dufal, ze jedneho dna sa dostane aj na PC platformu, co ma velmi potesilo, ked Sony (este za byvaleho vedenia) zacalo konvertovat first party tituly prave na PC platformu. Oznamenie The Last of Us (Part.I) ako PC Port bol pre mna splneny sen, v ktory som ani nedufal. Ked som poprvykrat uvidel povodny PS3 titul, dufal som prave v to, ze jedneho dna sa dockam portu, ci snad si to zahrajem cez emulator (co som vlastne aj spravil) kedy som si kupil vo vypredaji placku a hral to emulovane na mizernych 30fps, pretoze to bola jedina alternativa ako si to zahrat a nekupovat zbytocnu plastovu krabicku. The Last of Us (Part.I) pre mna ostane navzdy to najlepsie post-apo road movie v hernom spracovani, ktore pripomina taktiez moj oblubeny film https://www.csfd.cz/film/233126-cesta/prehled/ kde si zamilujete atmosferu, jedinecny pribeh a duo charakterov (plati pre hru aj film) pricom u hry ten vztah este len caka na ten "bonding" i ked sa jedna opat o dieta a dospeleho, len nie spriazdnenych krvou. Nakoniec obaja prijmu svoje role tj. adoptivny otec/dcera a tam to malo i skoncit... Ocividne Naughty Dog a predovsetkym Sony na to malo iny nazor, pretoze prachy nesmrdia a tak sme museli schytat "Part.Deux" [b]2.Pricina/Motiv...[/b] A preto musim - tj. sam-sebe-si polozit tuto otazku... "preco si sa do tohoho pokracovania vobec pustal Mischo?" "To si sa zrazil s konom?" Nie... ale nabral som svojim ramenom kmen stromu, ktory mi stal v ceste po pade z bicykla/kola v horskom terene. Rameno som si poctivo a provizorne obviazal ako Joel, no zial akosi mi to nezvysilo stupnicu v "Health Bar" (co som aj nasledne pochopil, ze to je realita) a s otvorenou ranou som sa vlastnymi silami dostal na pohotovost, kedze som to nemal k nej daleko (i v vdaka google mapam) a napriek kritike naseho zdravotnictva v tom nasom slovakistane ma vzali prednostne, dostal som zopar oblbovakov a pekne mi to zasili. Zial nemal som po ruke ziadnu "Ellie" ktora by mi to zastichovala v terene. Ale clovek sa vzdy nejako dokaze vynajst ak chce prezit, no nie?? :D Ked som dosiel domov, plny adrenalinu a oblbovakov tak som rozmyslal co dalej... a nejako som si spomenil prave na The Last of Us a v ramci neutichajucej bolesti som sa chcel nechat mucit este viac, tak som si v duchu povedal, ze akosi vyjdem zo svojej komfortnej zony a dam si toto nestastne pokracovanie, aspon nech to utrpenie stoji za to. A taktiez mi aspon nik nebude vytikat, ze kritizujem hru bez toho, aby som si ju aspon chvilu zahral. Co je defakto padny argument protistrany. :) [b]3.Recenzia/Subjektivny nazor...[/b] Asi by som mal zacat kladmi, pretoze potom to uz bude tento titul len schytavat... Hra po technologickej stranke je Magnum Opus tohoto studia, od prepracovaneho sveta, hratelnosti, jedinecnou atmosferou a survival prvkami, za co vdacime predovsetkym cloveku menom Bruce Straley, ktory tento svet a mechaniky vybudoval, o scenar sa zase postaral Neil Druckmann, ktory je aktualne vnimany ako velmi kontroverzna postava. Cele je to zaobalene do in-house enginu vyvijanym studiom priamo pre potreby hry s fungujucou fyzikou a dokonca aj s AI postav, pretovsetkym nepriatelov, ktori posobia az hrozivo ludsky. Priklad: zabijete enemakovi partaka, partak prejavi emociu (smutok, zlost) dokonca sa oslovuju menami, pretoze i tito enemaci niesu ledajake NPC do poctu, ale maju na seba vazby. O to emotivnejsie je to u psovodov, ak totiz zabijete panicka/psa, kedy som bol svedkom dojemnej sceny, ze po sejmuti psovoda, ako k nemu ten pes pribehol a "vzlykal" nad stratou panicka. Zial to iste cakalo i hafana. Ocividne ani v tejto postapo ere sa nevytratila ludskost a narozdiel od prvej hry tito enemaci uz neposobia (az tak) plocho, i ked v prvej hre to bolo castokrat vyjadrene pomocou cut scen. I ked popravde tam okrem kanibalov a najazdnikov ziadne nadsenecke grupy neboli. A tymto sa zaroven dostavam k dalsiemu problemu tejto hry - frakcie?? Ktore by akokeby vypadli z Gothic serie. Serafini (Scars) tito preferuju navrat k prirode, zavrhuju technologiu predkov (no ocividne im nevadi pouzivat ich palne zbrane) a na druhej strane WLF, ktori bojovali proti "fasistickej" armade F.E.D.R.A. aby sa nakoniec stali podobnou organizaciou, vlastne tak ako Fireflies a dalsi. Zatial co prva hra mala uceleny pribeh, tak toto pokracovanie si vypozicial pribeh frakcii, ktore boli skor povodne planovane pre MP/online rezim a nejak tam na to nalepili pribeh o pomste. Alebo inak, ako zabit/znicit oblubene charaktery, ktore sme mali radi v prvej hre. Bolo nam vnutene sa pozerat na pribehovu vlozku z ineho uhla pohladu totalne nesympatickych postav ako z nejakeho trapneho Netflix serialu. Samozrejme "protagonistka" tej druhej strany sa akosi snazila nasilu ziskat sympatie formou lacneho "pokania" a ukazat tak tym najlacnejsim sposobom, ze pomsta vlastne nic neriesi. Ze zabili hviezdu serialu (Joel) s tym by sa dalo akosi zmierit, ak by to neurobili tak amatersky a lacno, co vobec nezodpoveda charakteru Joela a jeho opatrnosti voci cudzincom. Pokracovanie sa malo predovsetkym sustredit na Ellie, tak to akosi uponahlali aby sa mohli venovat tej vendette oboch zucastnenych stran a natiahnut to na 30-40 hodin. Ta posledna kapitola bude venovana predovsetkym pretlacanej agende, pretoze zatial co prva hra sa sustredila na pribeh ohladom prezivania v tomto novom svete, pokracovanie si dalo za ulohu akosi riesit medziludske vztahy a poukazat i na to, ze ocividne ani tato postapo spolocnost neuznava lesby (odkaz na bigotnost v uvode hry) a ako ceresnicka na torte tam bol zakomponovany aj trans charakter, pretoze no "post-covid" doba a kazdy ma po nej "pravo menstruovat". Ano je to akasi ciara po afere gamersgate a postcovid ere, kde museli byt dodrzane kvoty na podobne veci, kedy uz to zacalo u filmov/serialov a dostalo sa to i do hier. Pretoze akosi i toto medium si dalo za ulohu hracov "vychovavat" A jedine co tymto herne/filmove spolocnosti dosiali je to, ze fanusikovska zakladna sa tymto rozdelila na dva tabory, z tych DEI prvkov sa stal novy druh memeciek a v konecnom vysledku to nutene PR viac uskodilo ako pomohlo, i ked oficialna propaganda bude hovorit nieco ine. (viac asi skor fora ako Reddit) [b]4.Zaver/Buducnost pre znacku...[/b] Po tomto projekte akosi dlho ostalo ticho a znacka sa uz nikam neposunula. Ved ani nema kde, pretoze oblubene postavy su znicene. Bud hnije pod zemou a zeru ho cervy, no a ta druha - Psycho/PTSD, kedy v prvej hre by ste za Ellie polozili zivot a dufali, ze jedneho dna budete mat tiez takuto skvelu dceru, tak v tej druhej hre by ste ju najradsej videli mrtvu. A ze cakate na Tlou Part.III? Nicevo nebude, pretoze uz sa neni od coho riadne odrazit. S protistranou to skusat nebudu, pretoze si neziskala podobne sympatie ako predosla dvojica. Online varianta sa vyvijala takmer 4r a naliali sa do nej miliony, ktora nakoniec bola zrusena. Znacka bude dlho pochovana, az kym sa ND neodhodla na restart. Nepomohol jej ani ten serial a este viac nesympaticka Bella. Ale to uz je ina kapitola, ze? + Jedinecna atmosfera + Fungujuci "zivy" svet s realnou fyzikou a realnymi postavami ako sa len da + Fungujuca AI enemakov, ludske emocie kedy sa nejedna len o NPC do poctu - Pribeh, ktory ponicil/znenavidil charakter povodnych postav - Pretlacana agenda a dobove normy - Natahovany herny cas Verdikt: 5/10 = hrajte ozaj len pre "akademicke" ucely, pretoze ak ste vyrastali na prvej hre a zamilovali ste si povodne postavy, tak po tomto pokracovani vam ostane len neprijemna horkost v ustach. Prirovnal by som to k Rings of Power, ktory dokazal akosi ponicit cele Tolkienove univerzum...

Построенная на ассетах из анчартеда ♥♥♥♥♥♥, только еще и во всем хуже.

The Last of Us was a masterpiece; this one isn't. Aside from its absurd, stupid, and utterly nonsensical ending, I think the worst part is just how anticlimactic the ENTIRE game is. You’re constantly jumping back and forth between the past and the future—between the two storylines—in what I call the "TWD effect" (forcing cliffhangers between chapters). Instead of leaving you wanting more, it drags the viewer (or in this case, the player) through a painfully slow pace... To put it another way: it’s like trying to eat and take a dump at the same time, or never reaching orgasm during sex. A total disaster. [spoiler] How the hell do you lose EVERYTHING for nothing? Ellie lost Joel, Tommy, Dina, and JJ... and for what? For a last-minute change of heart? It’s absurd. The writers lacked the guts to commit to a truly good or bad ending, so they chose the cowardly way out. [/spoiler]

Oyunların genel amacı bizi eğlendirmektir. Fakat The Last of Us Part II sadece eğlendirmedi; üzdü, sinirlendirdi, şaşırttı ve düşündürdü. Bir oyun nasıl olur da insana aynı anda bu kadar farklı duyguyu yaşatabilir? [b]Abby: Nefretten Empatiye Uzanan Yol[/b] Oyun bize Abby'ye karşı o kadar büyük bir nefretle başlatıyor ki, oynanış olarak Abby'ye geçtiğimde oynamak istemedim. Bazı oyuncular gibi ben de bilerek ölüyor, kontrolü bırakmak istiyordum. Fakat oyunun yaptığı en cesur şeylerden biri, tam olarak istemediğimiz karakterin gözünden olayları göstermesi. Abby'nin geçmişini, yaşadıklarını ve Joel'e neden bu kadar öfke duyduğunu gördükçe, onu sevmek zorunda kalmasam da anlamaya başladım. Oyun beni sürekli “Sen bu karakterin yerinde olsaydın ne yapardın?” diye düşünmeye itti. [b]Joel: Bir Babanın Kararı[/b] Joel konusunda ise hâlâ kendi düşüncem değişmedi. Joel'in Ellie'yi kurtarmasını anlayabiliyorum. Kendi öz kızının gözünün önünde öylece ölmesini yaşamış bir insan olarak, Ellie onun için artık sadece bağışıklığı olan bir kız değildi; kendi kızı gibi gördüğü biriydi. Joel'in sonunda söylediği gibi: [u]“Tanrı bana o an için ikinci bir şans verseydi, aynı şeyi tekrar yapardım.”[/u] Açıkçası ben de onun yerinde olsaydım aynı şeyi yapardım. Ellie'nin Joel'in ölümünden sonra yaşadığı travmayı, intikam uğruna giderek kendisinden uzaklaşmasını ve sonunda geçmişiyle yüzleşmesini izlemek de benim için oyunun en güçlü taraflarından biriydi. Özellikle Joel ile Ellie'nin son konuşmasını gördüğümde, bütün hikâyenin başından beri anlatmaya çalıştığı şey çok daha anlamlı hale geldi. [b]GENEL DEĞERLENDİRME[/B] Oyunun en etkileyici taraflarından biri de “Kim haklı?” sorusuna kolay bir cevap vermemesi. Ellie'nin gözünden baktığımda Abby'den nefret ettim. Abby'nin gözünden baktığımda ise onun neden böyle birine dönüştüğünü anlayabildim. Herkesin kendine göre haklı olduğunu düşündüğü bir nokta vardı. Bu oyunda kötü karakter yok. Teknik açıdan ise oyun zaten inanılmaz. Grafikler, animasyonlar, yüz ifadeleri, atmosfer, kombat sistemi, ses tasarımı ve müzikler hayranlık uyandıracak seviyede. [b]Son Söz[/b] The Last of Us Part II herkesin seveceği bir oyun değil. Fakat bence onu bu kadar özel yapan şeylerden biri de tam olarak bu. The Last of Us Part II, beni eğlendirmekten çok daha fazlasını yaptı. Beni yordu, üzdü, sinirlendirdi, düşündürdü ve sonunda uzun süre unutamayacağım bir hikâye bıraktı. Oyun bittikten sonra bile akılda kalmaya devam eden bir yapım. Böyle bir oyun kesinlikle bir başyapıt. Oyun hakkında konuşacak o kadar çok şey var ki... Ve son olarak, bu yolculuğun sonuna şu söz yakışır: “Abby'nin geç kaldığı ama Ellie'nin son anda fark ettiği gibi... İntikam almaya gerçekten değer mi?”

[h1]通关30小时+全章节打完，不吹不黑，站在普通一代老粉的角度说句实话：它的玩法、画面、手感、细节，是业界顶级天花板；但它的剧情和叙事安排，是绝大多数玩家无法原谅的硬伤。[/h1]