The Last of Us™ Part I

My name is david

9/10

fav game :)

goat

一本の長い映画を見ている気分だった。現時点での今年一買ってよかった作品。物語を楽しみたい人に特におすすめする。ゲーム性としては、自分がステルスが下手だったせいでほとんど打ち合いや正面戦闘になっていたが、それでも問題なく遊べてなおかつとても楽しかった。やりこみ要素はあれどそこまでプレイ時間を要求されるゲームではないため、気軽にできると思う。グラフィック面もとてもきれいで一枚絵として残したくなるような場所が何か所もあった。気になっている人、ぜひ買ってみてくれ。

15 stunden hab ich in den game und ich liebe es naja mit der story bin ich fertig ich liebe das game Grafik 10/10, Gameplay 10/10,Story 9/10 weil es manchmal sachen gibt die ich nicht verstehe warum joel das 180 ist nicht über den Zaun schafft Krank aber gut das game ist eher based 9/10 game Müsst ihr wissen

I'm not a fan of horror games, especially zombie games. The main reason I decided to try TLOU Part 1 was that I kept hearing how heartbreaking and emotional the story was. As someone who is honestly a bit of a scaredy-cat, the infected terrified me at first. Some encounters had me on edge, and certain parts were stressful. Moreover, that hotel basement... don't even get me started. Oh, and also the part where Ellie gets chased by David was scary af. That part had me panicking the entire time lmao, it took me like 15 minutes to sneak attack David. Despite that, I eventually got used to the gameplay and managed to push through. I'm glad I did because the storytelling was amazing. The emotional moments in this game hit hard and felt realistic like seeing some of the characters die was genuinely sad, and the game does a good job of portraying it. It shows the characters' decisions and struggles, revealing the harsh realities of survival and the lengths people will go to just to survive. I'm glad I finished this game, it's worth playing. Maybe one day I will try TLOU Part 2 (wish me luck).

The Last of Us Part I, benim için sadece bir hayatta kalma oyunu değil, aynı zamanda oyun dünyasının anlatabileceği en güçlü hikâyelerden biri. Daha ilk dakikalarda oyuncuyu içine çeken atmosferi ve karakterleriyle unutulması zor bir deneyim sunuyor. Joel ve Ellie arasındaki ilişkinin zamanla gelişmesi o kadar doğal işlenmiş ki, kendinizi onların yolculuğunun bir parçası gibi hissediyorsunuz. Oyunun duygusal anları yapay hissettirmiyor; her sahne ve her diyalog hikâyeye anlam katıyor. Remake sürümünde grafikler ve yüz animasyonları inanılmaz seviyeye ulaşmış. Karakterlerin mimikleri bile duyguları hissettirmeye yetiyor. Ses tasarımı ve müzikler atmosferi kusursuz tamamlıyor. Terk edilmiş şehirler, sessizlik ve çevre detayları dünyayı canlı hissettiriyor. Oynanış tarafında kaynak yönetimi, keşif ve çatışmalar dengeli ilerliyor. Her mermi değerli olduğu için her karşılaşma ayrı bir gerilim yaratıyor. Elbette kusursuz bir oyun değil. Yapay zekâ zaman zaman tutarsız davranabiliyor ve bazı oynanış mekanikleri günümüz standartlarına göre biraz eski hissettirebiliyor. Bulmacalar çok zorlayıcı değil ve bazı bölümlerde oynanış kendini tekrar ediyor. Ayrıca remake'in fiyatı birçok oyuncu için yüksek kalabiliyor. Buna rağmen sunduğu hikâye, karakter gelişimi, atmosferi ve duygusal etkisiyle bu eksiklerin büyük kısmını unutturuyor. Oyun bittiğinde geriye sadece bir son değil, uzun süre akıldan çıkmayan bir yolculuk kalıyor. Yıllar geçse de etkisini kaybetmeyen nadir yapımlardan biri olduğunu düşünüyorum. The Last of Us Part I, bana göre herkesin en az bir kez deneyimlemesi gereken, oyun dünyasının en unutulmaz eserlerinden biri. Puanım: 10/10.