Synchronizacja - Visual Novel

Plusy: + historia + psychologia bohaterów + rozkminy które czasem ryją banie + muzyka + klimat (o tym jeszcze sie rozpiszę) Minusy: - przycisk pomijania (niby nie działa ale czasem działa i znowu nie działa) - nierówne stylistycznie ścieżki - dubbing - to tak nie do końca minus: skakanie w czasie pewnie dopiero w kontynuacji (a już by sie chciało!) Wersja dłuższa: Sporo gram w darmowe gry i niemało novelek czytałem w życiu czy to polskich czy angielskich. Synchronizacja różni się od większości gier w swoim gatunku co jest niesamowitą zaletą! Bardzo mnie zdziwiła narracja trzecioosobowa, nie jest to często spotykane. Początkowo byłem trochę sceptyczny, ponieważ lubię wiedzieć co myśli protogonista i móc się z nim utożsamić. Na szczęście na tej płaszczyźnie Synchronizacja nie zawodzi i wręcz przeciwnie zaskakuje pozytywnie. Szybko zaczynasz siedzieć w głowie protagonisty. Ja wybrałem na początku ścieżkę Magnusa. Ścieżka Magnusa i Vivian różnią się od siebie na każdej możliwe płaszczyźnie. Najważniejsza różnica to klimat. Ostatecznie klimat zaliczyłem do zalet. Po grafikach w sklepie aplikacji spodziewałem się czegoś nawet trochę mrocznego. Miałem nosa. Już po wstępie, który wprowadza nas w świat gry można odczuć, że zmierzymy się z produkcją która poruszać będzie poważniejsze tematy. Tak jest. Zależnie od ścieżki te tematy są inne. Jak wspomniałem wybrałem Magnusa. Klimat w ścieżce Magnusa jest bardzo przytłaczający i musicie mieć to na uwadze, że jeśli będzie to wasz pierwszy wybór. Mi bardzo odpowiadała ta przygnębiająca otoczka, pełna filozoficznych rozkmin głównego bohatera. Czasy w których żyje Magnus ukazują (pisząc językiem Synchronizacji) najczarniejszą wersję rzeczywistości pozbawioną nadziei. Bardzo mnie przygniótł tekst pojawiajacy się na stacji kolejowej (czekamy i czekamy...). Było jeszcze kilka momentów które mocno mną wstrząsnęły. Myślałem o tym jeszcze po przejściu ścieżki, mocne doświadczenie. Autorzy wiedzą jak uderzyć w człowieka i jeśli jesteście skłonni do refleksji, to uważajcie, Magnus może wam namieszać w głowie. Tak samo wszystkie te dziwne zjawiska związane z - nie wiem jak to opisać - zaginaniem czasoprzestrzeni? Ich opisy robią wrażenie, niezłe plot twisty jeśli nie traficie od razu na true ending tego epizodu. Klimat u Vivian. Jest inny. Ścieżka też jest inna. Bardziej nastawiona na eksplorację chociaż sama Vivian też ma bardzo wiele przemyśleń to są one po prostu inne. Dla mnie były mniej mocne. Może to wynika po części z tego, że z postacią Vivian trudniej było mi się utożsamić. Bardziej rozumiałem jej kolegę Paula. Ale co mi się wydaje to to, że Vivian może się spodobać bardziej emocjonalnym osobom. Bywa przez to trochę denerwująca, jej kaprysy mogą przyprawiać o coś co opisałym tak: masz chęć poklepać Vivian po główce i powiedzieć jej coś, co ją przywróci do równowagi. Nie przejmujcie sie, to nie jest wada, postać jest bardzo dobrze napisana i kiedy już zrozumiesz jaka jest, to zaczniesz dostrzegać prawdziwą głębie postaci. Głębia postaci. Psychologia wszystkich bohaterów wgniata w ziemię. Rzadko ma się do czynienia w darmowych grach (przecież my cały czas mówimy o darmowej grze!!) z postaciami, które sprawiają wrażenie rzeczywistych i dopasowanych do swoich czasów. Wątek psychologiczny jest naprawdę rozbudowany i jestem bardzo ciekaw jak bedzie przebiegać rozwój bohaterów i choć bardziej podobał mi się wątek Magnusa, to jestem szczególnie ciekaw jak potoczą się losy Vivian. Jeśli twórcy dalej będą tak konsekwentnie tworzyć portret psychologiczny swoich bohaterów to ona może nas zaskoczyć. Fabuła. Nie będe się tutaj bardzo rozpisywał. Dzieje się dużo i szybko. Wartka akcja. Jak już przejdziecie przez wprowadzenie do świata, to nawet się nie zorientujecie kiedy historia zrobi potężny obrót i powie, że wcale nie jest tym za co mogliśmy ją brać. Powiem tylko że warto spróbować umrzeć, wtedy pojawiają się ciekawe sugestie i oczywiście pan Kreator, który znowu nam powie, że to zakończenie alternatywne. Muzyka. Jest naprawdę nastrojowa. Oddaje klimat grze. Sporo utworów tworzy wrażenie niepokoju i napięcia co współgra z fabułą. Dobra robota! Grafika. Jak napisałem, ścieżki nie są równe stylistycznie. Ścieżka Magnusa jest po prostu brzydsza. Pojawiają się tam ładne lokacje i sceny ale większość lokacji jest jednak dość mało atrakcyjna dla oka. Na szczęście postacie zostały ładnie narysowane dlatego na Magnusa i tak się patrzy przyjemnie. Tak samo na postacie które pojawiają się wraz z nim. Ścieżka Vivian z kolei jest bardzo ładna. Tylko kilka lokacji odbiega od reszty i najprawdopodobniej są to tła rysowane przez osobę, która głównie odpowiadała za ścieżkę Magnusa. Dlatego informacja do twórców - jeśli można, tej osobie (osobom) podziękujcie w kontynuacji. Grze wyjdzie to na dobre, imersja się zwiększy i może narrator będzie mieć mniej roboty. Grafika postaci bez zarzutów. Szczególnie cieszą mimiki postaci. Głównie Magnus i Vivian. Wydaje się że Magnus celowo posiada bard