░░ ░░ ░█ ██ ██ Fabuła / klimat / imersja ██ ██ █░ ░░ ░░
Fabuła to nudna, boleśnie generyczna i pozbawiona wyrazu historia, w której brakuje choćby jednej ciekawie napisanej postaci. Ekspozycja świata jest niesamowicie nachalna – gra traktuje odbiorcę jak idiotę, tłumacząc absolutnie wszystko łopatologicznie i bezpośrednio. Sztuczność i drętwota dialogów aż kłuje w uszy, a fabularne wybory okazują się całkowitą iluzją. Tytuł sili się na pompatyczny, poważny i emocjonalny ton, co przy bezbarwności głównego bohatera daje odwrotny skutek i tylko obnaża słabość scenariusza. Klimat pierwszej części został bezpowrotnie zaprzepaszczony. Noc nie budzi już mroku ani strachu – to tylko spotkanie z innymi, silniejszymi wariantami wrogów. Atmosferę zaszczucia i survivalu ostatecznie dobija pstrokata paleta barw oraz wepchnięte na siłę paski zdrowia i poziomy przeciwników rodem z gier MMO.
░░ ░░ ░█ ██ ██ Wyzwanie / poziom trudności ██ ██ █░ ░░ ░░
Wyzwanie szybko przestaje istnieć. O ile sam początek potrafi sprawić drobne trudności, tak z czasem stajemy się bezlitosnym anihilatorem, który hurtowo kosi bezmózgie zombiaki. Model starć nie doczekał się żadnej sensownej ewolucji – walka wręcz jest do bólu schematyczna i opiera się na powtarzaniu sekwencji "cios, cios, unik". Wprowadzenie poziomów przeciwników całkowicie psuje zabawę, generując absurdalne sytuacje, w których identycznie wyglądający trupiszcz stawia diametralnie opór tylko dlatego, że ma wyższy numerek nad głową. Dodatkowo w grze jest mnóstwo nudnej, prostackiej walki z ludźmi, która sprowadza się do mało satysfakcjonującego parowania ciosów. Dołączenie do arsenału broni palnej w edycji Reloaded to już oficjalne włączenie "easy mode", robiące z gracza niezniszczalnego terminatora.
░░ ░░ ██ ██ ██ Muzyka / udźwiękowienie ██ ██ ██ ░░ ░░
Oprawa audio jest poprawna, ale całkowicie pomijalna. Ścieżka dźwiękowa okazuje się generyczna i w przeciwieństwie do klimatycznej jedynki, nie oferuje żadnych charakterystycznych utworów, które zapadałyby w pamięć. Znacznie lepiej wypada samo udźwiękowienie otoczenia i walki. Jęki zombie brzmią odpowiednio przekonująco, a uderzenia bronią w zgniłe ciała mają swoją wagę i odpowiednią mięsistość. To solidnie i rzetelnie wykonana robota, ale bez żadnego artystycznego polotu.
░░ ░░ ██ ██ ██ Gameplay ██ ██ ██ ░░ ░░
Parkour wciąż pozostaje najjaśniejszym punktem produkcji, dając dokładnie taką samą, ogromną satysfakcję jak w pierwszej części. Płynne przeskakiwanie nad przeszkodami, wspinaczka i eksploracja miasta z poziomu dachów są szalenie przyjemne. Nowość w postaci paralotni dobrze wpisuje się w znacznie większą skalę mapy, jednak podobnie jak w jedynce – moment zdobycia haka całkowicie wypacza sens tradycyjnego parkouru, upraszczając poruszanie się do granic możliwości. Sama eksploracja, choć początkowo ciekawa, błyskawicznie zaczyna nużyć. Konstrukcja aktywności pobocznych i czyszczenie identycznie zaprojektowanych lokacji pod kalkę budzi najgorsze skojarzenia z taśmociągowym projektowaniem map w stylu Ubisoftu – na mapie jest potwornie dużo znaczników, ale większość z nich to powtarzalne i nudne zapychacze.
░░ ░░ ░░ ░░ ██ Regrywalność ██ ░░ ░░ ░░ ░░
Tytuł kompletnie nie zachęca do ponownego uruchomienia. Przebrnięcie przez nudną historię po raz pierwszy bywa katorgą, więc o drugim podejściu nie ma nawet mowy. Wybory fabularne nie mają realnego znaczenia, a mechanika przekazywania sektorów konkretnym frakcjom zmienia jedynie kosmetykę i to, czy na mapie dostaniemy więcej ułatwień do ucieczki, czy do walki. Trzon rozgrywki pozostaje bez zmian – to wciąż monotonne bieganie od znacznika do znacznika na mapie pozbawionej jakichkolwiek unikalnych, wartych zapamiętania miejsc.
