Disco Elysium - The Final Cut

Masterpiece

[h1] 一款不像游戏的游戏 如果抱着享受游戏性的目的来玩只会想我一样浪费了五个小时而不知所云[/h1] 神作彻头彻尾的神作 只有你真正愿意沉下心去体会感悟才能沉浸在磅礴深厚的文本，被马丁内斯凛冽刺骨的灰域折磨得千疮百孔却又心甘情愿慢下脚步反复在自毁与自救中徘徊。 流程中我舍不得查攻略却偶尔又不得不查，反复的sl只是为了让结果符合自己的预期，一周目乱逛到最后飞旋旅社审判篇章只死了6人也算比较完美了。 游戏中的大量专有名词乍一看晦涩难懂，但随着游戏进程推进，沉下心的人也能取得自己的见解。 [u]一生必玩一次的游戏，许多选择无论如何都无法做到十全十美，就如瑞瓦肖马丁内斯的门你不可能全部打开，但你要坚信你是一个摇滚巨星[/u]

Amazing game but please pirate it instead.

started a second playthrough being a hardcore cop and and tried to sneak away from Garte then proceeded to fail the check and begin to jump away and flip off Garte leading to a heart attack. Truly a beautiful game 10/10

DO IT FOR HIM (picture of Kim Kitsuragi)

as vozes da minha cabeça amam esse jogo

택스트가 범람하는 굉장히 문학적인 게임. 현실에 계속해서 내면 세계가 투영되고, 정신 없이 여러 이념이 충돌하는 극히 현실적인 세상 위에 판타지스러운 설정과 환상들이 겹쳐지며 정말 특이한 분위기를 만들어냄. 일러스트의 화풍도 한 몫 하는 듯. 모더니즘 소설을 시각화하면 이런 느낌이지 않을까... 그리고 킴이 너무너무 갓캐임...

O que dizer desse jogo? Denso. Muito denso. Disco Elysium me deixou com uma sensação completamente mista. É cansativo, exige muito do jogador e, em vários momentos, eu só queria parar de ler e seguir em frente. Mas, ao mesmo tempo, o jogo consegue ser tão curioso que você quer continuar. Quer descobrir onde aquilo tudo vai dar. E aí começa a contradição: ao mesmo tempo que você não quer se aprofundar tanto, também quer ir mais fundo. Quer entender aquele mundo, aqueles personagens e tudo que está acontecendo. Acho que é amor e ódio. 😂 Não pretendo jogar novamente tão cedo, mas é incrível como esse jogo marca. Mesmo depois de terminar, eu continuo lembrando da história, dos personagens e de várias situações que aconteceram durante a jornada. Não sei definir exatamente o que senti jogando Disco Elysium. Esse jogo me deixou **confuso, cansado, pensativo e admirado**. Talvez essa seja justamente a melhor forma de descrevê-lo. Nota? Indefinida. Só jogando para entender.

Disco Elysium było dla mnie ciekawą, lecz męczącą przygodą. Nie sprawdzi się dla graczy, którzy nie przepadają za polityką oraz czytaniem długiego tekstu. Jest kilka momentów, w których można się zaciąć z koniecznością odnowienia zapisu, jeśli dokonaliśmy niewłaściwych wyborów (wydaliśmy lub nie zdobyliśmy dość pieniędzy lub nie zainwestowaliśmy w konkretne umiejętności). System rozwoju postaci jest natomiast piękny i wyjątkowy. Dialog wewnętrzny bohatera to najmocniejszą stroną gry. Wielość dostępnych opcji dialogowych to zaleta i wada jednocześnie. Narracja wielokrotnie porusza tematy egzystencjalne, które zostały ciekawie zrealizowane. Grafika jest bardzo artystyczna i wiele zależy od tego, jak komu siada to na wrażliwości. Postaci można uwielbiać lub ich nienawidzić. Nie polecam, ponieważ w wielu momentach balansowałam na granicy pomiędzy „kocham” a „nienawidzę” i uważam, że to jest gra dla bardzo konkretnych odbiorców, którzy o graniu w nią zdecydują sami. Jako doświadczenie filozoficzno-psychologiczno-artystyczno-politologiczne jest naprawdę niezrównana, ale należy być na nie gotowym.

YOU — What the hell?! I can’t understand any of this ♥♥♥♥! Is this even in English? CONCEPTUALIZATION [Legendary: Failure] — It’s not your fault that you can’t understand it. It’s practically incomprehensible! This game is the literary equivalent of a disabled fish smeared with paint thrashing against a canvas. RHETORIC [Normal: Success] — ♥♥♥♥♥♥♥ libs. EMPATHY [Challenging: Success] — Well, maybe this game just wasn’t created with you in mind? All the themes present were clearly advertised. Maybe you should consume media in your comfort zone instead of complaining about things that weren’t made for you? AUTHORITY [Trivial: Failure] — We’re writing a review. LOGIC — but… AUTHORITY — WE ARE WRITING A REVIEW. LOGIC — Fine. Just… try to phrase your criticisms concisely and respectfully. Okay? AUTHORITY — Yeah, Yeah. Sure. No, yeah. Definitely. LOGIC 2 LOW 3%