Dead Island ve Dead Island: Riptide'dan sonra serinin üçüncü oyunu olan [i] Dead Island 2, [/i] önceki iki oyunun aksine Techland değil, başka bir stüdyo tarafından (Dambuster) geliştirilmiş ve önceki oyunlarla arasında ciddi farklar bulunuyor.
Oyun bu kez Papua Yeni Gine'nin doğal ada ortamları yerine, Los Angeles'ın zengin kesiminin yaşadığı lüks mahallelerde geçiyor. İlk bakışta enteresan bir fikir gibi gelse de ne yazık ki önceki oyunların oyuncuyu özgür bırakan açık dünya dizaynı gitmiş ve yerine doğrusal ilerlediğimiz ilkel bir oynanış tasarımı getirilmiş. Şehir birçok farklı bölgeye ayrılmış ve tıpkı eski atari oyunları gibi sadece bu bölgeler arasında görevleri yaparak çizgisel bir şekilde ileri-geri gidiyorsunuz. Serbestçe gezebileceğiniz geniş bir açık dünya yok ve bu büyük bir eksiklik. Önceki oyunların çizgisel olmayan geniş açık dünyasını bozmaya gerek var mıydı, tartışılır.
Oyunun tek problemi açık dünyanın kaldırılıp yerine çizgisel ilerleyişin getirilmiş olması değil. Oyun hayatta kalma-korku oyunu olduğu iddiasını taşımasına rağmen, ürkütücülük seviyesi son derece az. Önceki oyunlar günlük güneşlik yaz mevsiminde, cennet gibi adalarda bile yer yer korkutucu olmayı başarırken, bunda bir an bile korkmak oldukça zor. Çünkü oyunda korku unsuru yok denecek kadar az. Bunun yerine komedi unsuru ağır basıyor. Gözler önceki karakterlerin güçlü duruşunu ve ciddi tavırlarını arıyor; çünkü bu oyunda karakterler çocuk tiyatrosundan fırlamış gibi, tuhaf giyimli, alternatif yaşam ve giyim tarzlarına sahip, sürekli bayat espriler yapan, ciddiyetsiz tipler. Durum böyle oyunca bu oyunun geneline de yansıyor ve oyunun havasını yumuşatıp değerini düşürüyor. Orijinal oyun karakterlerinden sadece Sam B'ye yer verilmiş. Fakat kendisi oynanabilir karakter olarak değil, bir npc olarak yer alıyor. Dolayısıyla önceki oyuna kıyasla karakterlerdeki bu negatif değişim de büyük bir hayal kırıklığı.
Oyun genellikle dar alanlarda geçtiğinden saniyeler içinde etrafınızı on-onbeş zombi sarıyor ve özellikle başlarda kendinizi kurtaramayarak defalarca ölüyorsunuz. Bir dakika içinde abartısız iki-üç kere ölüp baştan aldığınız çok sayıda görev olacak ve bu oynanışı baltalayan önemli etkenlerden bir tanesi. Oyunun zorluk-kolaylık dengesi kesinlikle iyi ayarlanmamış. Daha oyunun başında bile zombiler oldukça dirençli ve her birine defalarca vurmak gerekiyor. Pala ve kılıç gibi dayanıklı malzemelerin bile birkaç zombide kırılıp kullanılmaz hale gelmesi olası. Siz level atladıkça onlar da atlıyor ve bir türlü rahat nefes alamıyorsunuz. Karakter gelişiminin bir anlamı kalmıyor. Bütün bunlar oynanış zevkini düşürüyor ve akıcı ilerleyişe engel oluyor.
Önceki oyunlarda olmayan tuhaf bir kart ve perk sistemi getirilmiş. Envanter menüsü gibi her an bakmanız gerekebilen menülerin tasarımı yeterince basit yapılmamış. Karmaşık karakter gelişimi sistemi ve hatalı menü tasarımları nedeniyle oyunun anlaşılması kolay değil ve bu durum zihnen oyunun içine girmenizi engelliyor. Harita gibi son derece basit olması ve bakar bakmaz konumunuzu, gideceğiniz yeri vb. kolayca görmeniz gereken bir şey bile karmaşık. Haritaya baktığınızda çoğu şeyi ilk bakışta kolayca anlayamıyorsunuz.
Tüm bu olumsuz yönlerine rağmen oyunun olumlu tarafları da var. Özellikle görsel kalite çok iyi. Çevre dizaynı, nesne tasarımları o kadar iyi yapılmış ki, iyi bir bilgisayarınız ve ekran kartınız varsa adeta yüksek çözünürlükte film izliyor gibi hissediyorsunuz. Ancak ne yazık ki görselliğin üst düzey olması, iyi bir oyun olduğu anlamına gelmiyor.
Sonuç olarak, yapımcı firmanın değişmiş olması ve Riptide'dan sonra araya giren uzun zaman Dead Island serisine yaramamış. Modern teknolojik imkanlarla harika bir devam oyunu yapılabilecekken ne yazık ki büyük bir fırsat kaçmış. Görselliğe gereğinden fazla önem verilirken, oynanış kalitesi göz ardı edilmiş. Özellikle önceki iki oyunu oynamış ve beğenmiş arkadaşların hayal kırıklığı yaşama ihtimali oldukça yüksek.
[b] 4.5 / 10 [/b]
