Gra jedzie na popularności pierwszego Dead Island, ale nie wiele ma z nią wspólnego poza kilkoma mechanikami i pojawiającym się Samem B.
Po pierwsze w ogóle nie czuć tutaj klimatu horroru w przeciwieństwie do jedynki. I jeżeli twórcy chcieli zmienić koncepcję i zrobić grę bardziej a'la Zombieland to moim zdaniem ok, ale po co żerować na poprzedniej odsłonie nie dodając nawet pojedynczych trzymających klimat tragedii i horroru elementów. Natomiast humor, który występuje w grze jest w mojej opinii denny i pasuje do żartów, które opowiadali sobie twój stary z wujkiem najebani na pasterce w '89.
W jedynce trafiając do miasta byliśmy otoczeni przez hordy zombie i dało się czuć to przytłoczenie. Tutaj nie dość że mamy masę planszy, które często są żałośnie małe to w ogóle nie czuć klimatu jednej z największych metropolii świata. Tak właściwie p[rzez miasto nie musisz się nawet przedzierać. Wystarczy radośnie popierdalać pomiędzy zombiakami w 99% sytuacji. Poziom trudności też jest żałośnie niski i można użyć specjalnej karty, która podnosi poziom wyzwania, natomiast ja grałem tak jak przygotowali to defaultowo twórcy, raczej po to żeby szybciej ukończyć grę w coopie, która w singlu byłaby dla mnie niegrywalna. Gra co jakiś czas rzuci nowy rodzaj zombie natomiast 99% walk opiera się na wykonywaniu tego samego, czyli tłuczenia do upadłego, najlepiej po głowie zza pleców. Dobrze, że twórcy wprowadzili przeciwników odpornych na dane boosty do broni, ale ostatecznie i tak na upartego można każdego zatłuc gazrurką.
Fabuła jest przewidywalna i nawiązuje do tematów setki razy przeruchanych w historiach o zombie. Zadania poboczne są jeszcze nudniejsze i całość opiera się na backtrackingu, gdzie wykonując pobocznego questa ewentualnie otworzą ci się drzwi zamknięte podczas robienia main questa. Wohoo...
Ponadto nasza postać jest śmieciarzem, który zbiera 1000 niepotrzebnego barachła. Żeby sprzedać musisz mashować klawisz jak nałogowy koniobijca, bo twórcy nie dali ci możliwości wpisać liczby sprzedawanego złomu. Brakowało mi też spadku obrażeń broni w trakcie jej niszczenia jak było to w pierwszej odsłonie, gdzie gracz musiał żonglować bronią, żeby zadawać jak najwyższe obrażenia.
Ostatecznie gra w mojej opinii jest 4/10. Ujdzie w coopie, ale jest masa ciekawszych gier do pogrania ze znajomymi. Nie sądzę, żeby chciało mi się ją przechodzić grając samemu.
