⭐ Call of Duty: World at War — Savaşın Gerçekten Kirli Yüzü
8/10
Call of Duty 4: Modern Warfare'den sonra tekrar II. Dünya Savaşı'na dönmek ilk bakışta riskli bir karar gibi görünüyordu.
Çünkü Modern Warfare, seriyi tamamen değiştirmişti.
Ama Treyarch, World at War ile II. Dünya Savaşı'nı geri getirirken Modern Warfare'de kullanılan oynanış altyapısını alıp çok daha karanlık, sert ve acımasız bir savaş atmosferi oluşturmayı başarmış.
World at War'ın en büyük farkı şu:
Bu oyun sana savaşı kahramanca göstermiyor.
Savaş kirli.
Savaş acımasız.
Ve çoğu zaman yaptığın şeylerin güzel bir tarafı yok.
2008'de çıkmasına rağmen bugün bile atmosferiyle kendisini oynatmayı başarıyor.
🎖️ Hikâye
World at War'ın hikâyesi iki farklı cephede ilerliyor.
Bir tarafta Amerikan Deniz Piyadeleri olarak Pasifik'te Japon İmparatorluk Ordusu'na karşı savaşıyoruz.
Diğer tarafta ise Sovyet askerleri olarak Doğu Cephesi'nde Almanlara karşı ilerliyoruz.
Bu iki cephenin birbirinden çok farklı olması oyunun en güçlü taraflarından biri.
Pasifik bölümlerinde ormanlar, bataklıklar, Japon saldırıları ve pusularla mücadele ederken Sovyet bölümlerinde savaş çok daha büyük ve yıkıcı bir hâle geliyor.
Ve tabii ki Viktor Reznov.
Reznov, Call of Duty tarihinin en unutulmaz karakterlerinden biri.
Oyuncuyla kurduğu ilişki ve özellikle Sovyet bölümlerindeki konuşmaları hikâyeye inanılmaz bir karakter katıyor.
Reznov'un öfkesi, intikam duygusu ve savaşın onda bıraktığı izler çok iyi yansıtılmış.
Özellikle Sovyet bölümleri ilerledikçe savaşın ne kadar acımasız hâle geldiğini daha fazla hissediyorsunuz.
World at War'ın hikâyesi Modern Warfare veya Black Ops kadar karmaşık değil.
Ama zaten amacı da bu değil.
World at War sana savaşın ne kadar korkunç olduğunu göstermeye çalışıyor.
Ve bunu oldukça başarılı yapıyor.
🔫 Silahlar ve oynanış
World at War, Modern Warfare'in oynanış sistemini II. Dünya Savaşı'na uyarlıyor.
Bu yüzden silah kullanımı hâlâ oldukça akıcı.
M1 Garand, Thompson, MP40, Kar98k, Mosin-Nagant ve PPSh-41 gibi dönemin silahlarını kullanıyoruz.
Her silahın kendine özgü bir hissi var.
Özellikle M1 Garand'ın şarjör bitimindeki o meşhur sesi...
O sesi duymak bile başlı başına nostalji.
Oyunda ayrıca alev makinesi ve tank gibi farklı savaş araçları da bulunuyor.
Alev makinesi özellikle Pasifik görevlerinde atmosferi ciddi şekilde değiştiriyor.
Ancak oynanışın Modern Warfare'e oldukça benzediğini de kabul etmek gerekiyor.
World at War burada devrim yaratmıyor.
Daha çok Call of Duty 4'ün başarılı formülünü II. Dünya Savaşı'na taşıyor.
Bu kötü mü?
Bence değil.
Ama oyunun en büyük eksilerinden biri kesinlikle bu.
🎬 Görev tasarımları
Görev tasarımları genel olarak çok başarılı.
Çünkü iki farklı cephe sayesinde görevlerin atmosferi sürekli değişiyor.
Pasifik'te yoğun ormanların içerisinde ilerlerken Japon askerlerinin pusularına yakalanıyorsunuz.
Bir anda ağaçların arasından düşman çıkabiliyor.
Bir anda bubi tuzağına yakalanabiliyorsunuz.
Ve sonra Sovyet cephesine geçiyorsunuz.
Burada savaşın ölçeği tamamen değişiyor.
Tanklar, topçu saldırıları, büyük şehir çatışmaları ve yoğun piyade savaşları oyunun temposunu yükseltiyor.
Özellikle Stalingrad bölümleri oyunun en başarılı kısımlarından.
Savaşın yıkılmış şehir ortamı ve sürekli devam eden çatışmalar gerçekten etkileyici.
Oyunun görevleri genel olarak birbirini fazla tekrar etmiyor.
Yaklaşık 6-7 saatlik hikâye boyunca farklı savaş ortamları ve görev tipleri görüyorsunuz.
💥 Atmosfer
World at War'ın asıl yıldızı kesinlikle atmosfer.
Bu oyunun atmosferi Modern Warfare'den bile daha sert.
Pasifik cephesinde her yer karanlık, nemli ve tehditkâr.
Ormanlarda nereden düşman çıkacağını bilmiyorsunuz.
Sovyet cephesinde ise her şey daha büyük ve daha yıkıcı.
Şehirler bombalanmış.
Her yerde cesetler var.
Binalar yıkılmış.
Gökyüzü dumanla kaplı.
Ve bütün bunların ortasında sürekli savaş devam ediyor.
Oyunun grafiklerinin artık eski olduğu kesin.
Ama atmosfer o kadar güçlü ki birkaç dakika sonra grafiklere bakmayı bırakıyorsunuz.
Grafikler eskidi ama savaş atmosferi eskimedi.
Hatta World at War'ın bazı sahneleri bugün bile rahatsız edici derecede etkileyici.
🔥 Şiddet ve savaşın sertliği
World at War'ı diğer Call of Duty oyunlarından ayıran önemli noktalardan biri de savaşın sertliğini daha açık göstermesi.
Mermilerin ve patlamaların etkileri çok daha ağır.
Alev makinesi kullanımı, parçalanan çevre ve savaşın yarattığı yıkım oyunun genel tonunu oldukça sertleştiriyor.
Bu yüzden oyun bazen gerçekten rahatsız edici olabiliyor.
Ama bence bu World at War'ın anlatmak istediği şeye hizmet ediyor.
Çünkü oyun sana:
“Savaş eğlencelidir.”
demiyor.
Tam tersine:
“Savaş böyle bir şey.”
diyor.
🎵 Müzikler ve ses tasarımı
World at War'ın ses tasarımı mükemmel.
Silahların sesleri, patlamalar, tanklar, uçaklar, telsiz konuşmaları ve askerlerin bağırışları savaş atmosferini çok iyi tamamlıyor.
Özellikle savaşın ortasında onlarca askerin aynı anda bağırması ve silah seslerinin birbirine karışması gerçekten kaotik bir his yaratıyor.
Müzikler de oyunun karanlık atmosferine çok iyi uyuyor.
Ancak burada Modern Warfare 2 veya Black Ops seviyesinde akılda kalan müzikler olduğunu söylemek zor.
Ses tasarımı ise kesinlikle güçlü taraflarından biri.
🧟 Zombies
Ve tabii ki World at War denince Zombies'ten bahsetmemek mümkün değil.
Çünkü Zombies burada doğdu.
Oyunu bitirdikten sonra açılan Nazi Zombies modu, Call of Duty tarihinin en önemli yan içeriklerinden birinin başlangıcı oldu.
İlk başta basit görünüyor.
Bir ev.
Dört oyuncuya kadar destek.
Giderek güçlenen zombi dalgaları.
Silah satın alıyorsunuz.
Kapıları açıyorsunuz.
Barikatları tamir ediyorsunuz.
Ve mümkün olduğunca uzun süre hayatta kalmaya çalışıyorsunuz.
Ama işin komik tarafı şu:
Bu kadar basit bir sistem nasıl bu kadar bağımlılık yapabiliyor?
Nacht der Untoten bugün bile Zombies tarihinin en ikonik haritalarından biri.
Modern Zombies modlarıyla karşılaştırıldığında çok basit.
Perkler yok.
Devasa haritalar yok.
Sayısız görev yok.
Ama tam da bu sadelik onu özel yapıyor.
Daha sonra gelen Zombies oyunlarının temelini burada görebiliyoruz.
🌐 Multiplayer
World at War'ın multiplayer'ı kötü değil ama oyunun en güçlü tarafı da değil.
Modern Warfare'in sınıf tabanlı multiplayer sistemini II. Dünya Savaşı'na taşıyor.
Silahlar, perkler, seviye sistemi ve sınıflar bulunuyor.
Ayrıca tankların multiplayer'a eklenmesi oyuna farklı bir hava katıyor.
Bu dönem için oldukça ilginç bir özellik.
Ancak Modern Warfare'in multiplayer'ı kadar akıcı ve dengeli hissettirdiğini düşünmüyorum.
Bazı silahlar ve perkler dengesiz olabiliyor.
Yine de II. Dünya Savaşı atmosferinde arkadaşlarla oynandığında oldukça eğlenceli.
🕰️ Günümüzde oynanır mı?
Kesinlikle.
Hatta World at War'ın bugün oynanmasının en büyük sebebi grafikler değil.
Atmosferi.
2008 yapımı bir oyunun bugün hâlâ savaşın ağırlığını bu kadar iyi hissettirebilmesi gerçekten etkileyici.
Modern Call of Duty oyunlarında çok daha gelişmiş grafikler ve mekanikler var.
Ama World at War'ın kendine özgü bir ruhu bulunuyor.
Battle pass yok.
Sezon sistemi yok.
Sürekli kozmetik eşya gösteren menüler yok.
Oyunu açıyorsunuz ve doğrudan savaşın içine giriyorsunuz.
Sadece oyun var.
Üstelik hikâyeyi arkadaşlarla birlikte oynayabilmek de oyuna ekstra değer katıyor; oyun dört kişiye kadar co-op hikâye desteği sunuyor.
❌ Eksileri
Elbette kusursuz değil.
- Oynanış Modern Warfare'e çok benziyor.
Call of Duty 4'ün altyapısı başarılı olsa da World at War'ın kendi oynanış kimliği biraz daha güçlü olabilirdi.
- Hikâye kısa.
Yaklaşık 6-7 saat içerisinde tamamlanabiliyor.
- Yapay zekâ mükemmel değil.
Bazı bölümlerde takım arkadaşları ve düşmanlar garip davranabiliyor.
- Düşmanların sürekli el bombası atması sinir bozucu.
Özellikle yüksek zorlukta bazen düşmanların sınırsız el bombası varmış gibi hissettiriyor.
- Multiplayer bugün için en güçlü tarafı değil.
- Grafikler yaşını belli
