[b]Zdmuchnięty[/b]
Blown Away to platformówka 3D, opowiadająca historię "upadku" cywilizacji zamkniętej we własnej bańce (dosłownie). Jako Mylo, młody przedstawiciel tej fantastycznej cywilizacji, wyposażeni w lutniopodobny instrument do tworzenia baniek i przy wsparciu Żabulca, przyjdzie Nam odszukać porozrzucane po świecie runy, dzięki którym, Nasza cywilizacja prawdopodobnie* ma powrócić na swoje miejsce i ponownie zamknąć się w bańce.
* prawdopodobnie, ponieważ nie ukończyłem ostatniego etapu, więcej o tym poniżej
[b]Delikatna otoczka[/b]
Gra nie wygląda źle, choć trudno tutaj o jakiekolwiek zachwyty względem oprawy. Zarówno delikatne tło, które niewiele wnosi, jak i stonowane efekty nie pozwalają jakoś specjalnie przeżywać tej przygody. Każdy z elementów świata jest wystarczająco czytelny. Recykling obiektów jest duży, ale nie przeszkadza to w odbiorze. Co jednak może dziwić, to fakt, że mimo uproszczonej grafiki i dosyć zamkniętej formy, każdy etap jest ładowany zauważalnie długo.
[b]Puszczanie baniek to nie zabawa[/b]
Gra nie pozwala Nam na jakąkolwiek swobodę a mimo to, wyposaża Nas dosyć obficie. Mamy tu bowiem aż 3 rodzaje generowanych baniek. Jest bańka osobista, pozwalająca Nam przemierzać krótkie odległości nie zmieniając pułapu oraz poddawać się tworzonym sztucznie korytarzom powietrznym. Mamy bańki utrzymujące, dzięki którym jesteśmy w stanie przenosić czy wysyłać na dłuższe odległości różne rodzaje skrzyń. Mamy w końcu bańki uderzeniowe o trzech różnych "mocach". Te pozwalają Nam nie tylko atakować, ale również służą do uruchamiania prostych mechanizmów na odległość. Wyposażeni w unikalną "technologię", teoretycznie, jesteśmy w stanie zdobyć każdy szczyt i pokonać każdą przeszkodę. Sam ten zestaw rozbudza wyobraźnię, lecz jego faktyczne wykorzystanie mocno rozczarowuje. Emocji związanych z pokonywaniem kolejnych zagadek środowiskowych po prostu nie ma. Monotonia człapania z miejsca do miejsca, skakania z platformy na platformę, puszczania bąbla tam i tu jest odczuwalna dosyć szybko, tym szybciej, im wcześniej popełnimy jakiś błąd. Ale zanim do tego przejdę, warto wiedzieć, że każdy rozpoczęty etap należy zakończyć w tej samej sesji, w innym wypadku, kontynuacja będzie oznaczać wznowienie od planszy centralnej, na której wybiera się etap. Struktura gry jest prosta, zaczynając od etapu zapoznawczego trafiamy na centralną wyspę z trzema kolejnymi portalami. Każdy z etapów (samouczek, etapy pierwszy i drugi) zawiera runę. Trzeci poziom jest ostatnim. Tego rodzaju pomysł oceniam pozytywnie, tym bardziej, że ustawienie trampolin bardzo się tu przydaje. A i ważna sprawa! Kierunek "bańkowego szybowania" określa ustawienie postaci a nie celownik!
[b]Projekt był dobry, zabrakło fachowca[/b]
Teoretycznie mamy tu całkiem sporo zastosowanych mechanik. Każda z nich, właściwie wykorzystania powinna się sprawdzić w tego typu grze. Mamy skrzynie, służące Nam do aktywacji płyt naciskowych. Mamy też skrzynie z wiatrakami, które nasadzone w odpowiednim miejscu, uruchomią ruch łopat wywołujący tunel powietrzny, dzięki któremu osiągniemy kolejny punkt na trasie do końca etapu. Mamy też wajchy, które zazwyczaj korespondują z odpowiednimi turbinami wiatrowymi oraz tarcze których trafienie coś Nam uruchomi. Niby nie jest źle, ale.. fatalny projekt tych wszystkich zagadek powoduje, że część z nich jest zrobiona "na limicie", innymi słowy, mimo wykonania teoretycznie oczekiwanego działania jest szansa, że nie osiągniemy oczekiwanego efektu, a to z kolei oznacza, że albo będziemy musieli powtarzać jakiś etap, robiąc to samo do skutku, albo zniechęceni odpuścimy sobie. Żeby nie być gołosłownym, aby aktywować jedną z płyt, trzeba wysłać skrzynie w bąblu torem wyznaczonym przez strumień powietrza - tylko 1 na 6 wysłanych tak skrzyń dotarła na platformę i wylądowała na tyle fortunnie, by płytę nacisnąć. Co gorsze, nie radzę popełniać błędów, bo przy śmierci, mimo że Milo wraca do ostatniego punktu kontrolnego a skrzynie zostają na pozycji tuż sprzed śmierci, to duża część płyt przestaje być załączona, chociaż skrzynia wygląda tak jakby leżała na płycie - a są to nierzadko miejsca, do których Twórcy nie chcą Nas dopuścić (lecąc taką trasą w bąblu zostajemy zatrzymani przed osiągnięciem końca trasy). Również nieco męcząca może być obsługa wiatraka szynowego, bo przesuwać możemy jedynie podstawę (bez nałożonej turbiny). Mimo tej całej złożoności, brakuje tu też wyzwania czy satysfakcji, choć z drugiej strony, takie bardzo proste, ale dobrze działające mechaniki nie byłyby niczym złym.
[b]Ostatni gwóźdź do trumny[/b]
Mimo wielu niedoróbek może dziwić, że Twórcy obsłużyli aż cztery różne rodzaje śmierci. To tym bardziej ciekawe, że tutaj śmierć na prawdę może przyjść znienacka. Po pierwsze woda. To dosyć oczywiste, że platformówkowi bohaterowie niezbyt dobrze radzą sobie w kontakcie z wodą, więc nie będę się czepiał. Po drugie upadek z wysokości. Kolejna oczywista sprawa, choć ze względu na umiejętność spontanicznego tworzenia bąbli, mało przemyślana, bo niby czemu tuż przed upadkiem nie mogło być autoaktywacji takiej osłony (sami możemy coś takiego wykonać)? Po trzecie "gwoździe". Długo zastanawiałem się jak to opisać, bo tego nie widać, ale patrząc na opis śmierci "You got spiked!", to chyba by wyjaśniało dlaczego przechodząc z jednej platformy na drugą zdarzyć się może, że utracimy część różowego paska widniejącego w prawym górnym rogu. Naprawdę zacząłem podskakiwać, bo strach chodzić XD Oto jedno z takich miejsc: https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3436279839 Ostatnie zagrożenie to plujące jadem rośliny. Po przejściu samouczka nie mam pewności czy jesteśmy w stanie je pokonać na dobre czy tylko wstrzymać, bo po aktywowaniu kwasowego bąbla straciłem możliwość zmiany "mocy" - resztę przeciwników po prostu omijałem, bo nie stanowią bezpośredniego zagrożenia.
[b]Bańka pękła o raz za dużo[/b]
Dlaczego nie dokończyłem gry? Na każdym z etapów trafiłem na coś co powodowało, że nie miałem zbytnio ochoty kontynuować tej wątpliwej przyjemności. Raz były to "gwoździe", raz ciągle wypadająca z bąbla skrzynka przy próbie podniesienia a raz to: https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3436280054 https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=3436280258 Ostatecznie jednak przemogłem się i mimo przeszkód dotarłem do platformy, zrzuciłem skrzynię do wody (zrestartowałem), sam zanurkowałem, uruchomiłem pierwszą płytę poruszając skrzynią, załatwiłem drugi włącznik i ukończyłem etap. Tego samego nie mogłem zrobić w finale tej przygody. Z jakiegoś powodu, podstawa z turbiną wypadła z szyn (podejrzewam trafienie wystrzelonym przez roślinkę pociskiem) i przy kontakcie po prostu spadła do wody. Niby nic takiego złego, ot restart. No ale niestety podstawa nie ruszyła już z miejsca i to mimo wielu interakcji jakich się podjąłem. No cóż, sam pomysł na rozgrywkę i wyzwanie nie są złe, ale wykonanie to katastrofa.
