Viking Fantazisi Mi, Yoksa Bitmek Bilmeyen Bir Mesai Mi?
Origins ile başlayan ve Odyssey ile devasa boyutlara ulaşan RYO formülünün üçüncü ayağı Valhalla, bizi soğuk kuzeyden İngiltere'nin çamurlu topraklarına götürüyor. Kağıt üzerinde harika bir Viking tecrübesi vadediyor olsa da, işin içine girip saatler ilerledikçe oyunun tam anlamıyla "ortalama" bir deneyimden öteye geçemediğini ve özellikle sonlara doğru insanı feci şekilde sıktığını fark ediyorsunuz. İşte Valhalla'nın acı tatlı gerçekleri:
🟢 ARTILARI (İlk Başlarda Heyecanlandıranlar)
Viking Atmosferi ve Vuruş Hissi: Odyssey'deki o "sünger düşmanlara kılıçla vurma" hissiyatı gitmiş, yerine kemik kıran, uzuv koparan, son derece vahşi ve tok bir savaş sistemi gelmiş. Çift elli (dual-wield) silah kullanımı ve baltaların ağırlığı gerçekten bir Viking gibi hissettiriyor.
Ravensthorpe (Yerleşke) Sistemi: Kendi köyümüzü kurmak, baskınlardan (raid) elde ettiğimiz ganimetlerle binalar inşa etmek ve köyün giderek canlı bir kasabaya dönüştüğünü görmek oyuna harika bir aidiyet hissi katmış.
Geleneksel Yan Görevlerin Kaldırılması: Klasik "şuraya git, bunu topla gel" görevleri yerine "Dünya Etkinlikleri" (World Events) adı verilen kısa, anlık ve bazen çok absürt mini hikayeler eklenmiş. Bu durum etrafta boş boş koşturma hissini bir nebze azaltmış.
Müzikler ve Ses Tasarımı: Jesper Kyd'in seriye geri dönüşü ve Einar Selvik'in İskandinav ezgileri, oyunun atmosferini inanılmaz bir seviyeye taşıyor.
🔴 EKSİLERİ (Oyunu Bitirmeden Sildirenler)
Korkunç Derecede Şişirilmiş Süre ve Tekrar: Oyunun açık ara en büyük problemi, nerede duracağını bilmemesi. Ana hikayeyi bitirmek 80-100 saat sürüyor ve inanın bu sürenin en az yarısı tamamen "dolgu" içerik. Sonlara doğru hikaye o kadar sünüyor ki, "Yeter artık bitsin bu oyun" diye isyan ediyorsunuz.
İttifak (Pledge) Sisteminin Zorunluluğu: İngiltere'deki her bölgeye gidip oranın yerel sorunlarını çözerek ittifak kurmak zorundasınız. Başlarda eğlenceli olan bu durum, 10. bölgeden sonra tamamen "zorunlu mesaiye" dönüşüyor ve ana hikayenin temposunu paramparça ediyor.
Parkur ve Gizliliğin Çöpe Atılması: Zaten bağırarak baskın yapan bir Viking'den sessiz bir suikastçı olmasını beklemek zor ama Ubisoft parkur sistemini de inanılmaz hantallaştırmış. Gizlilik mekanikleri var ama hem çalışmıyor hem de kullanmaya hiç gerek kalmıyor; kapıyı bacayı kırıp girmek her zaman daha kolay.
Ekipman (Loot) Sisteminin Zayıflığı: Odyssey'deki sürekli yeni zırh ve silah bulma keyfi gitmiş. Oyunda çok az silah ve zırh seti var, oyunun başındaki baltayla oyunu bitirmeniz gayet olası.
📜 SONUÇ
Assassin's Creed Valhalla; ne tam anlamıyla bir "Assassin's Creed" oyunu ne de kusursuz bir RYO. İçerisinde çok güzel bir Viking hikayesi ve eğlenceli bir savaş sistemi barındırıyor ama Ubisoft "içerik olsun da nasıl olursa olsun" mantığıyla oyunu o kadar sakız gibi uzatmış ki, kendi potansiyeline ihanet etmiş. İlk 30 saati oldukça keyifli olsa da, geri kalanı adeta bir sabır testine dönüşen, tam anlamıyla "ortalama" bir oyun.
Puan: 6.5/10
Edit: konsolda bitirmiştim 12.3 saate ne anladın diyenler için
